SINIRDA SERİSİ III Üsteğmen Kürşat Öztürk'ün özel bir görevle İtalya'ya gitmesiyle örgüt kurucusu Mossimo Vigor'un bale öğretmeni kızıyla yolları kesişir. Bu karanlık krallığa tek başına değil iki kişi olarak savaş açacaklardır. Balerin babasının onun arkasından çevirdiği işleri öğrenir öğrenmez Guerra Rossi'nin asıl kimliğini öğrenir ve birlikte babasına karşı savaşmayı teklif eder. Guerra Rossi kılığındaki Üsteğmen Kürşat Öztürk'ün mücadelesi nasıl ilerleyecek? Bu karanlık örgüte tek başına mı yoksa iki kişi mi savaşacaklar?

Nefes almayı bıraktım. Uzun zaman önce yosun tutan tabakanın onun ayakları altında nasıl yapışkan ve ıslak bir ses çıkardığını duydum. Neredeyse çıplak kalan bedenimle karşısında tamamen savunmasızdım. Küçüklüğümden bu yana bir parçam haline gelen hançerim benden alınmıştı ve çıplak ellerim, bir canavarın kalın boynunu kırmak için fazla narindi. Çok geçmeden o ağır adımlar zindanın dar, köhne girişinde kesildi. Gölgesi karanlığın bittiği yere düştüğünde, orada karanlıktan daha tehlikeli bir şeyin yansımasını gördüm. Ölümün. Yutkundum. Henüz gölgelerin içinden tamamen çıkmamıştı. Ama karanlığın içinde öylece dikilip bana baktığını hayal etmek bile yetmişti. Tek istediğim, arkama bakmadan ondan kaçmaktı. Nereye ve nasıl olacağı umurumda değildi.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Ailesi tarafından hiçbir zaman görülmemiş boksla ilgilenen bir kız. Bir gün bir arkadaş grubuna katılır fakat onu kötü mü etkiliyorlardır iyi mi? Lütfen duygusal şeylerden çabuk etkilenirseniz okumayın. Bölümleri kısa ama sık yapacağım. Seviliyorsunuz 💗