Życie nie jest łatwe. Dla nikogo. Każdy z nas z czymś się zmaga, czegoś żałuje, a inni ludzie utrudniają czasem życie (jakby użeranie się z samym sobą nie było wystarczające, prawda?) Do tych wierszy zainspirował mnie tomik na Wattpadzie, chciałam coś zrobić, jakoś pocieszyć, tyle bólu w tym było... Ja powoli wygrzebuję się z zamknięcia w gonitwie negatywnych myśli (o moim cierpieniu jest więcej w "12. Wiersze" i "Stwórz mnie na nowo"). Będę tu zamieszczać wiersze o moim bólu, ale też o przemyśleniach dotyczących życia i świata. Mam nadzieję dać troszeczkę nadziei tym, którzy są jeszcze zaplątani w tym mroku bezsilności, albo przynajmniej uczucie, że nie siedzą w tym sami. 😅

Są tu wiersze napisane przed studiami. Przynajmniej te, którymi uznałam, że warto się podzielić. Jak będę mogła, będę wstawiać datę.

Przyjaźń trwała 12 lat. W tych wierszach przelałam swoje uczucia, przeżycia, przemyślenia, po tym jak się zakończyła.