Arkamda bir hışırtı duyunca hemen korkup geriye dönüp bakmıştım. Korku kaplamıştı tüm vücudumu, etrafımdaki zifiri karanlıkta bir şeyler görememiştim, bedenim hem soğuktan, hemde korkudan titremeye başlamıştı. "Biri mi var?" diye sordum aynı bedenim gibi titreyen sesimle. Bir kaç saniye geçti, tam yine ağzımı açacakken biri belirdi karşımda. Karanlık olduğu için yüzünü göremiyordum, sadece silueti vardı karşımda. Korktum, gece vakti mezarlıkta tek başıma ve şuan karşımda hiç tanımadığım biri vardı.

Ali Murat Karahan, cezaevinden çıktığında tüm kasaba onu bekliyordu. Gülferah'ın ise bekleyecek kimsesi yoktu. Bir gece yarısı, bir sokak lambasının altında yolları kesişti. Kurtarılmakla korunmak arasında ince bir çizgi vardı. Bu evlilik bir anlaşmaydı. Ama Taşlıyokuş, gelinlerini kolay bırakmazdı.

~ARKADAŞIMIN ABİSİ~ Umarım beğenirsiniz.

Kendi elleriyle teslim etti beni.Hiç düşünmeden.Bir an bile tereddüt etmeden.Bir damla göz yaşını geçtim gözleri dahi dolmadan.Sözde o benim babam... ***GANGSTER'in devamı olan DİLHUN'u da okumayı ihmal etmeyin güzel okurlarım.

YETİŞKİN İÇERİK İÇERİR!!! Çıplak teni tavandaki sarı loş ışıkla birlikte mükemmel gözükürken gözlerim göğsünden aşağıya kaydı. Gördüğüm şeyle birlikte ne istediğini anlamıştım. Ona doğru dönmek için hareketlendim ama o beni durdurarak olduğum pozisyonda kalmamı istemişti. Yatağa yüz üstü uzanmıştım sağ bacağımı kırarak kendime doğru biraz çekmiştim. O ise bacaklarımın birbirinden ayrıldığı o küçük noktaya yerleşmişti. Üzerimdeki kısa şortu ve kilodumu çıkardı ve tekrar aynı pozisyona gelmemi sağladı. Ardından yavaş ve beni çileden çıkartacak küçük dokunuşlarla elini kadınlığıma götürdü lakin kadınlığımda henüz ıslaklık yoktu. Elini dudaklarına götürüp diliyle parmaklarını ıslattı, ardından ıslattığı parmaklarını kadınlığıma sürterek ıslanmasını sağladı. Ama zaten onun her dokunuşunda ıslanmaya meyilli kadınlığım ıslanmak üzereydi. Bir eliyle kadınlığımı okşarken diğer eliyle de erkekliğini okşuyordu. Erkekliği sertleşmiş ve ufak ufak hareket ediyordu. Omuzlarım üzerinde onun hareketlerini izlerken içim istekle dolup taştı.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. Kapak tasarımı: @rozanna4335 DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

| Casus kadının iş adamına ihaneti.| Elleri yumruk halinde nefret kusan bakışlarla yüzüme baktı. "Bunu bana nasıl yaptın? Her şey bu kadar mı değersizdi senin için?" deyip o yumruğunu masaya vurdu. Kılım kıpırdamadığı halde onun yüzüne baktım. "Mecburdum," diye soğuk sesle mırıldandım. Yaptıklarım için beni asla ittiham edemezdi. Mecbur kalmasaydım eğer yapmazdım ki. "Bana ihanet etmeye mecbur değildin! Bu kadar kör biri olamazdın!" "Asıl kör olan sendin! Her seferinde seni uyarırken, her şeyi kulak ardı ettin. Sen beni günahlarımla başbaşa bırakırken, ben her gece senin için gözyaşı döktüm. Yaptıklarım için bin pişman olurken, yine de yapmaya devam ettim!" Bedenim tir tir titrerken ellerimle yarattığım eseri parçalara ayırıyordum. Bu işin dönüşü yoktu. O üzerime hırslı adımlarla gelip beni duvara ittiğinde gözlerine korkusuzca baktım. Oysa o, o kadar sinirliydi ki bir an önce buradan gitmek istiyordum. "Sen... Sen benim bu hayattaki en büyük yanlışımsın. Yanlış zamanda hayatıma giren ve hayatımı mahveden kadınsın," deyip hırsla dudaklarıma yapıştığında üzerimdeki ağırlığını itmek istedim. Onun gibi ben de bunları yaşamak istemiyordum fakat yapacak başka bir şeyim yoktu. Hırsla dudaklarımı dudaklarına bastırıp, tenimi talan ederken, göğsünden ittim. En sonunda nefes nefese benden ayrılırken gözlerimin içine bakıp, canını yaktığım gibi canımı yaktı. "Çünkü hayatlarımız mahvolduğunda bile bir öpücük kadar uzağımda olacaksın." • İhanetin en koyu tonu, onun gözleriydi. *Wattpad'de bu isimle yayınlanan ilk kurgudur. Kapak tasarımı- @cheaftrsx 29.02.2020

Bir canavarın dikkatini çektim. Ama canavar dediğin şey her zaman diş göstermez. Bazen güzel konuşur, ceketini düzeltir, sandalyeni çeker. Büyükannem beni onun hakkında uyarmıştı. Dinlemedim. İşaretleri gördüm. Ama görmezden geldim. Görmek istemedim. Çünkü Dante Vitale korkutucu değildi. O, insanların bakmaktan kaçamadığı türden bir karanlıktı. Çekiciydi. İnsanları yakmadan ısıtan bir ateş gibi duruyordu. Ta ki içine girene kadar. Dante Vitale; soğukkanlı, hesapçı, incelikle cilalanmış bir vahşet. Beni kandırdı. Peri masalına inanmama izin verdi. Prensin o olduğuna kendimi ikna etmeme göz yumdu. Oysa prens, canavarın insanlara gösterdiği hâliydi. Canavar ise prensin kapılar kapandığında kalan kısmı. Fark ettiğimde çok geçti. Her iki yüzüyle de, çoktan avuçlarının içindeydim. Onu seçtiğimi sandım. Aslında seçilenin ben olduğunu fark etmeden. Şimdi kaçıyorum. Ama canavarlardan kaçamazsın Onlar kaçmanı bir reddediş olarak algılamaz. Bir davet olarak görür. Ve onlar için bu, oyunun nihayet ciddileştiği andır. Düşmanının zaafı senin de zaafın haline gelseydi yine de ona zarar verebilir miydin? . . . "Peki," dedi, kadehini alıp hafifçe kaldırarak. "O zaman sıradan bir akşam yemeğine... ve sıradan bir adamla paylaşılan sıradışı bir ana." Dante'nin dudaklarının köşesi kıvrıldı. "Kime sıradan dediğine dikkat et, Irina," dedi, şampanya kadehini onunkiyle çarpıştırırken. "Bazı sıradan adamlar, hayatını değiştirebilir."

Adı çıkmış bir kızdı Gazal güzelliği dillere destan. Bir eşkıya 'nın elinde solacak mı yoksa o dağlarda sekecek mi? Gazal & Mihrali

"Zehirli cennetin, kirli meleği Mehir'im ben...Bana leke derler her düşüşümde daha da derinleşen yaralarım, geçmişimin ve bağımlılığımın acı birer hatırası. Her iz, içimde kaybolmuş bir parçamın yankısı" Mehir'in kendi ışığını bulmak için çıktığı bu yolda ona yoldaş olmak ister misiniz? Karanlıkta kaybolan herkese ithafen.. Eminim bu konulu kitapları görmüşsünüzdür, ancak bir de Mehir'e şans vermek ister misiniz? Eğer "Abiler" veya "Gerçek ailem" kitapları arıyorsanız, işte doğru adres. *REKLAM YASAKTIR!* (Reklam yasak diyom amk reklam yapmayın kitabımda)