Taşacak Bu Deniz dizisindeki İso ve Fadime için yazılmış hikâyeler.

İSMAİL FURTUNA VE FADİME KOÇARİ NİN İMKANSIZLIKLARLA DOLU, EBEDİ BIR DÜŞMANLIKLA BAŞLAYAN FIRTINALI BİR AŞK HİKAYESİ...

Uazım hatalarını takmayınnn

İsFad çifti için yazılmıştır. Furtuna konağından sesler yükseliyordu."Ana ne diysun tövbe ben o kızı gelin diye almam" Şirin Furtuna sinirle Zarife'ye döndü. "Evlenecek dedum Zarife başka yolu yok Koçari İso'yu bu sefer öldürür." Bir yanlış anlaşılma en fazla nelere mal olurdu ki.

27.10.2025 ★꙳𑁍꙳𑁍꙳★ Silahlar patladı... Kanlar döküldü... Yaralar açıldı. Bir zamanlar umutla kurulan hayatlar, bir anda enkaza dönüştü. Hırsın, nefretin ve intikamın ateşi, kaç kalbi cehenneme sürükledi? Peki ya bizim hikâyemiz... Biz de o ateşte yanmaya mahkûm muyduk? Kalplerimiz, ebedi bir düşmanlığın zincirine mi vurulacaktı? Yoksa tüm kavgalara, tüm yaralara rağmen kavuşacak mıydık, kalp hırsızı?

ᅟ ᅟ İSFAD +18˚. ᵎᵎ Onun karısı olmak, ateşle oynamaktı.... Benim kocam bir gangster.... ᅟ ᅟ

İso, fadime'yi evine tutsak eder, ama asıl tutsak kendi yüreğidir. Karadeniz' in sisli ormanlarında dolaşan bu aşk, zincirleriyle hem yaralayan hem iyileştiren bir masal olur. Bu hikâyede aşk, ne sahil köylerinin masum türkülerine sığar ne de kasvetli gecelerin sessizliğine Çünkü asıl tutku, en vahşi dalgada bile birlikte savrulmayı göze almaktır.

•erzey• İki saygın mafya ailesi... Zorunlu olarak yolları kesiştiğinde, öfke ve güvensizlikle başlayan bu karşılaşma; ikisinin de en saklı yaralarına dokunan, kaçamayacakları bir bağa dönüşür...

"hayırdır furtunacuk niye beni çağırdın buraya?" demişti Fadime isoya dik dik bakarak. İkisininde birbirini kaçırdığı mağaradaydılar ve iso yalnız buluşmak istemişti. İsonun onun üzerine yürümesiyle olduğu yerde durmak için çabalamıştı ancak giderek üstüne daha çok geliyordu ve Fadime birkaç adım gerilemek zorunda kalmıştı. Sonunda isoyla duvar arasında kaldığında isoyu itmeye çalışmıştı ancak ondan baya uzun ve kaslı olduğu için pekte başarılı olmamıştı. Bu sefer silahına davranmak istemişti ancak iso daha hızlı davranarak belindeki silahı kaptığı gibi dışarı fırlatmıştı. Şimdi işin rengi değişmişti işte...

"İnsan kendine yakalanır İnsan kendinden yaralanır Ah kendimden bir çıksam Koşsam koşsam ve atlasam" Bağırmaktan, kavga etmekten ter basmış alınlarını birbirine bastırdı kız. Küçük elleriyle sıkıca kavrayıp, sadece onun duyabileceği bir sesle fısıldadı: "Şimdi senin gözünde ben sana ihanet ettim... Ama bir düşün; eğer burada kalsaydım, sana anlatsaydım ne olacaklarını, bir düşün. Şimdi ikimiz varız ama ya yarın? Dışarıda o kadar savaş, kavga varken biz nasıl korurduk onu?" İso'nun boğazındaki yumruk daha da büyüdü. Ve karısına eşlik edercesine onun da gözlerinden yaşlar aktı. Onca yaşanan şeyler için; yaşanmayan, daha doğrusu yaşanamayan şeyler için... Ve en çok da artık hiçbir zaman yaşanamayacak şeyler için... "Ben korurdum... Canım pahasına, Fadime. Seni de... bebeği de..." Bu sefer de size İsFad ile döndüm, tek isteğim sonuna kadar yazıp atabilmek 🙂 Keyifli Okumalar.