Kendi acımı mı yazsam yoksa dünyanın acısını mı, bilemedim. Ben mi daha acınasıyım yoksa dünya mı? Ben mi daha temizdim yoksa dünya mı? Ama ben bir şey yapmamıştım ki. Hepsi bu karanlık ve kötü dünyanın suçuydu. Beni karaladı. Ama ben temizdim. Çevrem bana "kara" dedi, ben ise kendime "beyaz". Benim suçum muydu yolda yürürken karanlığa bulanmak? Bence kesinlikle dünya acınası ve berbat bir yerdi. Yaşamak için sebep vermiyordu bana. Ben kimdim ki? Kimse beni bilmez. Ben bile kendimi bilmiyorum ki. Kimse bu yollardan Lalin geçti demez. Ben sadece okulumu okumak, kendi ayaklarım üzerinde durmak isteyen bir kadındım. Her şeyimi elimden aldı bu iğrenç dünya. Her gün yeni bir hikaye, her yeni bir gün başka bir acı. Her yeni sayfa başka birinin acısı. Bir kadının sesiz çığlığı, başka bir kadının kaçışı yada masum bir çocuğun savaş ortasındaki kurtuluş umudu... Hangi birini anlatıyım bilmiyorum ama hepsi için bir kelime bir satır yazmak geliyor içimden.

Alevlerle Yazılmış Kader