ilaydaK14
- Leituras 6,202
- Votos 2,242
- Capítulos 48
"Hatta," dedi, sesi odayı inleten bir kahkahaya dönüşürken, "ilk cinayetinden sonuncusuna kadar beni şüpheli göstermesini bizzat ben istedim! Sen bana gel diye... Çünkü ben sana gelemiyordum Afra. O gururun, o savcı kimliğinle bana asla yaklaşmazdın. Ama plan tıkır tıkır işledi; sen bana geldin."
Gözlerim kararıyordu. Bir enkaza dönüşmüştüm ve o, bu enkazın üzerinde dans ediyordu. "Sonra," dedi ellerini havaya kaldırarak, "Emir'in ofisinin soyulduğuna dair o yalan ihbarı ben verdim. O yüzü yakılmış fotoğrafı sana ben gönderdim. Sırf bana sormaya gel diye! Sonra sana anahtarı gönderip malikaneye çektim seni. Orada kanıtları buldun, Igor'un yaşadığını öğrendiğinde yine soluğu benim yanımda aldın!"
"Hayır! Hayır! Hayır!"
"Afra..." diye fısıldadı. Az önceki o canavardan eser kalmamıştı.
Kafesin parmaklıklarına tutunarak yere doğru çöktü, dizlerinin üzerine düştü. Bana ulaşmak istiyormuş gibi ellerini demirlerin arasından uzattı.
"Seni seviyorum Afra... Yemin ederim, seni seviyorum. Lütfen... Lütfen sen de beni terk etme. Sen de gitme benden."
Sesi, hıçkırıklarının arasında boğuluyordu. O, dev adam karşımda küçülmüş, bir merhamet kırıntısı için dileniyordu.
"Lütfen Afra... Daha altı ay bile olmadı. Daha birbirimize doymadık, daha her şey yeni başlıyordu. Nazlı gibi yapma bana... Beni bu karanlığın içinde, bu kafeste tek başıma bırakma. Gitme!"
"Afra, bak bana! Seni seviyorum dedim! Bir kere olsun inan bana... Lütfen gitme!"
"Hayatımdaki tüm kadınlar benden kaçıyor... Önce annem, sonra Nazlı, şimdi de sen! Afra, bunu bana yapma! Lütfen..."
"Afra, gitme! Afra, beni yalnız bırakma!"
Sesi arkamdan bir kırbaç gibi şaklıyordu. Dar koridorda yankılanan feryadı, her adımımda biraz daha derinden geliyordu ama kelimeleri hala netti:
"Burası çok soğuk Afra... Çok karanlık! Beni burada bırakma!"