En yakın arkadaşım Simay ile girdiğim iddia sonucunda kaybettiğim için iki gün boyunca ne isterse yapmak zorunda kalmıştım. Ve benden istediği ilk şeyin ise rastgele salladığı bir numarayla bir hafta boyunca konuşmam olacağını nereden bilebilirdim ki? "Bak, sadece bir hafta tamam mı?" ✶ Siz: N'aber? Bukim: Vazgeçmeyecek misin? Siz: Sözümü tutmam gerekiyor... Bukim: Devletin askeri rahatsız etmeye hakkın var mı peki? Bukim: Hatta direkt herhangi birini rahatsız etme hakkın var mı İnci? ༄𓆉 argo, küfür, yazım hataları bulunabilir <3 ilk bölüm tarihi: 15 Mart 2026, Pazar

Melis Soykan, 17 senesini üvey babası ve abisiyle geçirdiğinden bir haber olan ve Tourette sendromuna sahip bir genç kızdır. Hayatı yasaklar ve engellerle geçerken bir sabah kapının çalması ile her şey değişir. Çünkü gelen kişi öz babasıdır. Ailesine kavuşmuş olmanın heyecanı ve korkusunun yanında, bir de uzun süredir gitmediği okuluna dönen Melis, her şeye alışmaya çalışırken etrafındaki sırların farkında değildir. En önemlisi ilk aşkını yaşarken ilk kalp kırıklığını da yaşayacağından da haberi yoktur. Tıpkı, hayatında hissetmediği duygularını fark etmesini sağlayan Aras Özkan'ın, onu üvey babasına teslim eden adamın oğlu olduğundan haberi olmadığı gibi... Eski adıyla Karmaşık, yepyeni haliyle yayında!

Menekşe'nin en yakın arkadaşına göndereceği cüretkar bir mesaj, rehberdeki tek bir isim hatasıyla mahallenin en aşılmaz, en buz gibi adamı Kuzey'in ekranına düşer. Kuzey'in cevabı ile işler sarpa sarar

🌙🌙🌙 Bana tereddütle bakan Ayaz, " Sen hastaymışsın." dediğinde kaşlarımı çatarak, "Ne hastalığından bahsediyorsun?!" dedim. Neyden bahsediyordu? İç çeken adam bunu söylemekten çekinir bir şekilde, beni incitmikten korkar bir şekilde geri çekilmek istedi. Ama onun kolunu tutarken kendim bile ne yaptığımın farkında değildim. Başını eğip tuttuğum koluna bakıp, ardından bana döndü. Kolunu tuttuğumu fark ettiğim anda bıraktım. "Özür dilerim âni bir tepki verdim..." dediğimde sesine yansıyan güzel tınıyla, "Sorun değil." dedi. Hâlâ ondan cevap bekler bir şekilde bakarken, o bakışlarını kaçırarak, "Küçükken Ruh ve Sinir Hastanesinde tedavi olmak için yatmışsın." dediğinde şaşkınlıkla ağzım aralandı. Ben öyle bir yere yattığımı hatırlamıyorum, ayrıca akıl sağlımı bozacak ne yaptım...

Karakaya ailesi, sabaha karşı çalan telefonla oğullarının görevde yaralandığını öğrenir ve apar topar hastaneye koşar. Ancak bilmedikleri bir gerçek vardır ki, o da oğullarını hayatta tutan kişinin görev sırasında ona siper olan en yakın arkadaşı Sungur olduğudur. Sungur ağır yaralanırken, Alp ve Karakaya ailesi ilk kez soğuk hastane koridorunda bir araya gelir. Çığlıkların hastaneyi inlettiği esnada, sedyenin üzerinden düşen Sungur'un kanlı künyesi, Karakaya ailesinin en büyük kızı Efsan Mira'nın gözüne çarpar. Genç kadın, her şeyden bihaber künyeyi kaldırır ve saklar. Yıllar sonra, geçmişle geleceği birbirine bağlayan o küçük metal parçası Efsan Mira'nın hayatını baştan sona değiştirecektir. Abisinin hayatını kurtaran Sungur'a duyduğu minnetin yavaşça aşka dönüştüğünü fark ettiğinde ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Bir künyenin taşıdığı geçmiş. Bir fedakarlığın gölgesinde büyüyen minnet. Ve o minnetten doğan bir aşk. ^^^^ Yayın tarihi: 12.05.2024

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?

Görünüş Serisi Birinci Kitap 🍁 ❝Lise Kurgusu + Mizah + Gizem ❞ Yıllar önce ayrılan ikizler, yıllar sonra öğrendikleri gerçekler ile birbirlerinin yerlerine geçerler ancak, hesaba katmadıkları bazı şeyler vardı. İnsanlar göründüğünden daha mı aptaldı? Yoksa onlara oyun mu oynuyorlardı? Yazım Tarihi: 11/06/2025 İlk Yayımlanma Tarihi: 23/06/2025

İnsan bir anda önceki yaşantısını bırakıp başka bir hayata adapte olmak isterse bunu yapabilecek gücü olur mu? Geçmişi tamamen bırakıp görmek istemediğimiz için gerçekten görmez miyiz? Geçmiş bugünün dünüdür o yüzden ne kadar kaçarsan kaç hep arkanda olacaktır. Yayınlanma tarihi 15.10.2025

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştiremezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atamazdı.❞ • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.