ඕඝ කියන්නෙ සැඩපහරහට ඉතින් මේ සැඩපහරෙන් ගොඩ එන්න හදන තරුණයො දෙන්නෙක්ගේ කතාවක් .. මෙ ප්ලොට් එක ඔලුවට ආවේ මගේම අත්දැකීමක් විදියට ඉතින් මේ කතාවෙ වස්තු භීජය අද සමාජයෙ ඇතුල දකින කතාවක් ඉතින් ඔයාලා කතාවෙ එන්ඩ් එක වෙනකන්ම කියවන්නෙ නැතුව TOXIC වෙන්න එපා කියල ඉල්ලනව. ❤️

ලේ වලින් ලියවුනු යුද්ධයක් මැද ආදරණීය ඛේදනීය ආදර යුද්ධයක වේදනා බර මතක මෙලෙස යුධගිනි දැල් මැද ලෙසින් ඔබ හමුවට අරන් එමි..🖤🥀 🚫කතුවරියගේ අනුදැනුමකින් තොරව උපුටා ගැනීම හෝ PDF කිරීම සපුරා තහනම්..

ලස්සනම තැන්වලයි තියෙන්නෙම "කදුලු".. Maybe in Another Life 🍀..

" සැනසීම....! මගේ ජීවිතේ අඩුම වචනෙ, නැතිම වචනේ ඒක වෙන්නැති...! " 🥀💌 [Book 1] COMPLETE NONFICTION Start - 19/04/2024 End - 09/06/2024

මාව රකිනවද? නෑ උබට මම නැතුව රැකෙන හැටි කියලා දෙනවා... ශදේව් × විවේන්ත්

"තිසත්ම?" තේ වත්තෙ පැත්තකට වෙලා ලොකු කල්පනාවක හිටපු මට ඇහුණෙ හුඟක් හුරු පුරුදු කටහඬක්. "ඔහ් පොඩි බේබි මෙහෙ?" මං ඇහුවෙ කොට කලිසමේ සාක්කු දෙකට අත් දෙකත් ඔබාගෙන මං දිහා මහා ගාම්භීර පෙනුමකින් බලන් ඉන්න පොඩි බේබි දිහා. "ඇයි අපෙ තේ වත්තකට එන්න මං තිසත්මගෙන් අවසර ගන්න ඕනෙ කියලා හිතුවද?" පොඩි බේබි මගෙ දිහාට ඇවිදගෙන ආවා. හපෝ ඉස්සෙල්ලම මනුස්ස පාටට කතා කරලා අන්තිමට ලොකුකම ඉහට ගහනවා. ඇරඹුම: 2023.08.19 අවසානය: 2023.08.25

අදත් වෙනදා වගේම නුවර වැව රවුම මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිලා ගිහින් තිබුණා.. කොහොමත් හැමදාම වගේ නුවර කියන්නෙ මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිලා යන ආදරණීය ම නගරයක්.. සමහරෙක් තමන්ගේ ආදරේ එක්ක නුවර බලන්න එද්දි, තවත් සමහරෙක් මේ නුවරදිම තමන්ගෙ ආදරේ මරලා දැම්මා.. ඉතින් ඒ මිනිස්සුන්ට නුවර කියන්නෙම විරහාවේ නගරයක් වෙද්දි, උන් උන්ගෙ මතක එක්ක ජීවත් වෙන්න මේ නුවරම තෝරගෙන තිබුණා.. වෙලාවකට ඒ මතක වෙදනාවෙන් බර වෙද්දි, තවත් වෙලාවකට ඒ මතක හැඟීම් පොකුරකින් පිරිලා තිබුණා.. සමහරවිට ඒ හැඟීම් වේදනාවෙන් බර නොවුන ඒවා වෙන්න ඇති... නැත්තන් උන් ඒ හැඟීම් ඒ මතක එක්ක ජීවත් වෙන්න මේ නුවරම තෝර ගනීද.. නැත්නම්, වේදනාවක් ඉතුරු උනත් ඒ මතක අස්සෙ උන්ව මොහොතකට හරි සනසවන හැඟීම් ගොන්නකින් පිරිලා තියෙන්න ඇති.. උන්ට නුවර කියන්නෙම විරහවක් උනාට ඒ මතක උන්ව ඒ මොහොතට හරි ආදරෙන් පුරවනවා ඇති.. ඉතින් උන් අර මතක හොයන් මේ නුවරටම එ

යායට පායනා පෝදා සඳ.. තෙත බේරෙනා පිණි දෝරෙක.. හිත පාරනා මේ මා දුක..සැපසේ වින්දා.. හෙට රෑ වෙලා එලිවෙන සඳ.. හිත හාරනා මහ පාලුව.. නුඹ ගන්නවානම් ආපිට.. යනවා.. කැන්දා.. වෑහෙන්නම් මා ඉඳ හිට ඒ සඳේ ඇඳිලා.. සෑහෙන්නම් මා නුඹගේ ඇස් පුරා රැඳිලා.. තනි පැලේදී තනිව උරගෑ රෑ ගනන් බලලා.. අවේලාවක පෑයු තරුවී පෑ බැලුම් හින්දා.. තනි ඇතා සේ හිතින් හිතපු මල් වියේ අරුමේ.. නුඹ නිසාවෙන් හිතේ පිරුනු ආලයෙන් බැඳුනේ.. තරු ගනිද්දී නුඹව පෙන්වූ හීනයේ ගිලිලා.. සැපට ඉද්දී පැතුම් සේරම කළුවරේ බින්දා.. මල් බිසෝවී මෙමට දුන්නු සතුට යළි ගත්තා.. නුඹ පතා මං එක සිතින් පිදු ජීවිතේ මැරුණා.. Cover credit : @Armygirl920 non ff bl 18+

නොවිඳිමි විරහවක් සොයා යමි ඇරඹුමක් මිලින දෙතොලතර වතාවක් විඳිමි අවසන , ෆෝමලින් හාදුවක්!!