[ZAKOŃCZONA] Moje życie to wielkie kłamstwo. Stek bzdur i oszustw, które doprowadzają do szaleństwa. Nie mogę być sobą. Całe życie udaję kogoś kim nie jestem. Kiedyś słyszałem, że aby być szczęśliwym trzeba nauczyć się kochać. Bzdura... To właśnie z miłości do kogoś bliskiego zaprzedałem swą duszę na wieczne męki. A może to nie była miłość? Nie wiem, chyba nie jestem zdolny do tego uczucia. Może tylko je sobie wymyśliłem i tak nazwałem. Nie wiem, niczego nie jestem już pewien. To koniec. Zapadam się. Wybacz mi siostrzyczko... Żegnaj... W świecie, w którym panuje magia, a wróg może stać się Twoim przyjacielem nic nie jest oczywiste. Dwa potężne rody wampirów, dobre i złe, światło i mrok toczą odwieczną walkę o pozyskanie szkatuły dusz. Walka wydaje się być przesądzona do momentu gdy demon uklęknie przed Aniołem i obnaży swe prawdziwe oblicze. [ W trakcie poprawy] DRUGA CZĘŚĆ: NIE SPRZEDAM SWOJEJ DUSZY - Karta Przeznaczenia.

Ile razy można pokochać tę samą osobę? Sama zadaję sobie to pytanie i choć kiedyś twierdziłam, że wiele, dziś już nie jestem tego taka pewna. Mój limit wynosi trzy, więc lepiej się postaraj, Idris.

Czerń jest wszechobecna w moim życiu. Właściwie, to moje życie całe jest czarne, bez wyjątku. Po każdej kobiecie, którą kochałem, wpadałem coraz głębiej w otchłań czarnych myśli. Dlaczego nie jest dane mi być szczęśliwym?