"Var mısınız iddiasına. Ben bu kızı tavlarım. Hatta tavlamakla kalmayıp yatağa bile atarım." Bu tasasız sözlerle başlayan bir hikâye, kazanılması gereken bir iddia, hırs ve öfke ile bilenen karakterler... Onlar Korhan ve Meyra; biri iddialı ve çok hırslı, diğeri iddia konusu ve oldukça öfkeli. Peki bu hikâyede mutlu son ne kadar olası?

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

|Tamamlandı. Pelin kendini yanlışlıkla üç erkeğin olduğu bir grupta bulur. Bu grupta onlara küçük bir yardım ederken gerçek aşkı ve arkadaşlığı burada bulacağından habersizdir. #aşk 1 #gerilim 1 #mizah 1 #gençkızedebiyatı 1 #gizem 1 #arkadaşlık 1 #anonim 1 Başlangıç: 27/09/21 Bitiş: 31/10/21

Touchdown Amerika'ya sadece bir yıllığına gitmiştim. Planım derslerime odaklanmak, biraz İngilizcemi geliştirmek ve sonra Türkiye'ye dönmekti. Ama kimse bana ev sahibimin oğlunun okulun yıldız Amerikan futbolcusu olduğunu söylememişti. Jacob Alexander. Okulun gözdesi. Benim baş belam. Ve fark etmeden kalbimi teslim ettiğim kişi... #okul-> 2 (04/06/26) #mizah->1 (09/06/26)

PortakallıPekinÖrdeğim: Tekrar başlar mı hikayemiz? Derya: Kimsin? PortakallıPekinÖrdeğim: İşte canımı en çok acıtan da bu.

pabucumun bayboyu Ayşen: Ama senin gibi tiplerden hoşlanmam. Ayşen: Senin gibi tipler dediğim. Ayşen: Kötü çocuk gibi takılan. Ayşen: Zeki ve çalışkan erkekler daha çok ilgimi çekiyor. Ayşen: Ama şerefsizim sen de bir bok var. Ayşen: Ne olduğunu bilmiyorum. Ayşen: Beni sana çekiyor. Ayşen: Belki de auran yüzünden. Ayşen: Bu yüzden ben de dedim ki. Ayşen: Ben bu çocuğu adam ederim. Ayşen: Pabucumun badboyunu çok güzel adam ederim. |Dikkat bu kitap sizi ders çalıştırmak için gaza getirebilir...| -Yaşanmış olaylar ve hayal dünyamın birleşimidir- Başlangıç: 02.11.23 Bitiş: 18.02.24 #badboy 1. => 10.11.23 #lise 1. => 17.11.23 #anonim 1. => 17.11.23 #okul 1. => 20.11.23 #sevgi 1. => 22.11.23 #mizah 1. => 03.12.23 #texting 1. => 12.12.23 #arkadaşlık 1. => 14.12.23 #romantizm 1. => 24.12.23-20.03.24-15.06.24 #gençkurgu 5. => 23.03.24 #eğlence 1 => 28.04.24 #romantizim => 28.04.25

Nisan ayının başlarında, hayatı sadece okula gidip gelmekten ibaret olan ve okulun voleybol takım kaptanı olan Leyla, bir gün okulun basketbol takım kaptanı Atlas ile okulun itiraf sayfasına düşer. Yaşanan bir yanlış anlaşılma sonucunda bütün okul onları sevgili sanır. Oysa Leyla ve Atlas, birbirlerine sadece yardım ettiklerini düşünmektedir. Bu sırada, annesini kaybetmesinin üzerinden dört yıl geçen Leyla bir gün odasında Annesi tarafından yazılan bir mektup bulur. Mektupta yazanları okuduktan sonra ise hayatının dönüm noktası olacak bir karar vermesi gerekir..

"Leyan dur artık!" Sesini duyduğumda, zihnim sanki onun kontrolünde gibi ayaklarımı hareket ettiremedim. Adımlarım yere çakılmış gibiydi. Sırtım ona dönüktü ama yaklaştığını anlıyordum. "Maskeni düşürdün." ironi değildi, maskem cidden elindeydi. Oradan hızla kaçınca maskemi elimden düşürmüşüm. Gold renginde ki maskemi bana uzattı. Köşesindeki çiçek motivi düşürdüğümde kırılmış olmalı. "Zahir düşürdüğüm maskelerimi mi toplayacaksın hep?" Minik bir gülümseme gönderdi buna rağmen gözleri kısılmıştı. "Hepsini toplayabileceğimi sanmıyorum her gün yeni bir yalanınla karşılaşıyorum. Merak ediyorum kaç yalanın kaldı? Daha kaç maske düşüreceksin?" "Yalnış soru amacıma ulaşana kadar kaç maske değiştireceğim olacak. Ve sen Zahir Duman her adımımda önüme çıkıyorsun. Yolun sonu sana mı çıkıyor yoksa o yola hiç girmemem için mi bu kadar önüme çıkıyorsun. Asıl senin masken ne zaman düşecek?" Sözlerimle gülüşü yüzünü terk etti, artık daha ciddi bakıyordu. Bu da doğru yolda olduğumu gösteriyor bakalım sen ne gizliyorsun da bu kadar işime taş koyma peşindesin. "Tek derdim abine verdiğim sözü tutup sana göz kulak olmak." "Sen önce abime göz kulak olsaydın da şuan yanımızda olsaydı. Onu koruyamadın şimdi gelip burda bana oynama çekil önümden." iki yol var ya oyuncak olacaksin ya oynatan ve ben villarca ovuncak oldum. Artik rollerin değişme zamanıydı.

Yıl 2073. Dünya, nükleer savaşın ardından sonsuz bir kışın içinde. Hayatta yalnızca sekiz büyük güç kaldı. Her biri insanlığı kendi idealleriyle yeniden kurmaya çalışıyor. Burada özgürlük bir suçtur. Hafıza yeniden yazılabilir. İnsan ise yalnızca sisteme hizmet ettiği sürece değerlidir. Hesna Kaner, bütün bunların ortasında tek bir soruyla yüzleşmek zorunda kalır: İnsanlığı kurtarmanın bedeli, insan olmaktan vazgeçmekse?

Tanımadığımarkadaşım: Bana aşık mısın sen? Tanımadığımarkadaşım: Bırak artık peşimi. Siz: Asla olmaz. Siz: Daha önce hiç zengin bir arkadaşım olmamıştı. Siz: Hem de rus.