Yıldırım yıllardır izlediği kızı onu korkutmadan yanına almaya çalışırken Lina, her şeyden habersiz mezun olmaya ve iş hayatına atılmaya hazırlanan bir genç kızdır. Yıldırımın gölgesine sığınan Lina'nın karanlık tarafa çekilmesine tanık olacaksınız.

Sera: Numaranızı yönetici olan Asuman hanımdan aldım. Sera: Yemeyin beni. 05***: Asuman hanımın neden böyle bir şey yaptığını bilmiyorum ama üzgünüm. 05***: Kandırılmışsınız. 05***: Ben karşı komşunuz olan Pusat Demir. Sera: Ne? Sera: Mafya bozuntusu olan Pusat Demir mi? Sera: Yok daha neler.

0535#: Düşünüyorum da, 0535#: Acaba dün okul çıkışı sigara içtiğini babana söylesem mi? Çağla: Ne? Çağla: Kimsin lan sen? 0535#: Merhaba Çağla'cığım. 0535#: Ben babanın sağ kolu. 🐈 10.05.22 - 22.08.23

Yıkım ve Yara. Bu iki dost insanoğlunun hayatını ne kadar etkileyebilir? İki doktor. Beş hasta. İki Psikiyatrist yarası derin beş hastasını özel bir eve yerleştirir. Zaman geçtikçe hastaları inceleyen ve gidişatlarını basına yollayan doktorlar evde çıkacak karmaşalardan ve aşk meselelerinden bir haberdir. Zaman ilerledikçe iş yalnızca bir psikiyatrik deney olmaktan çıkar. (...) "Yetişkinlik çocukluğun eseridir." Demiştim zamanında. Kimse ciddiye almamıştı. "Yaralı insan çabuk bağlanır." Demiştim sonra. Bu kez herkes ikna olmuştu. Bu evdeki herkes içinden bir şey bulmuştu çünkü... Yazardan: Her hafta cuma günü yeni bölüm!!!

Aylis, kendinden emin bir gülümsemeyle duraksamadan konuştu: "Sanırım burada dersle ilgilenmeyen birileri var." Sınıf hafif bir gülüşme sesiyle doldu. Bora, bu sözlere aldırış etmeyip sandalyesine biraz daha yayıldı. Ellerini cebine sokarak, hafif bir gülümsemeyle karşılık verdi: "Ben zaten edebiyatı severim, ama uyandırılmayı pek sevmem." Bu sözlerle sınıf bir kez daha kıkırdamaya başladı. Ancak Aylis sakinliğini koruyarak Bora'ya doğru birkaç adım attı. Onun masasına hafifçe eğilerek konuştu: "Edebiyatı seviyorsan, o zaman bu dersi senin için çok daha ilginç hale getireceğim. Ama önce uyanık olman gerekiyor." Bora, bu kadar sakin bir cevap beklemiyordu. Aylis'in sesi, bir öğretmenden çok bir meydan okuyucu gibiydi. Bora, hafif bir şaşkınlıkla gülümseyerek, "Hadi bakalım, göster kendini," dedi. Aylis, hiç istifini bozmadan sınıfın önüne döndü ve tahtaya büyük harflerle şu cümleyi yazdı: "Bir hikayeyi ilginç yapan, karakterlerin ne kadar gerçek olduğudur." Sonra arkasına dönüp Bora'ya baktı: "Senin gibi güçlü karakterler, hikayeleri çok daha ilginç kılar. Ama unutma, güçlü bir karakter olmak için önce bir hikayenin parçası olman lazım. Hazır mısın?" **"

Yetişkin okurlar içindir! "Beni ilk gördüğünde ne düşündün?" Başını yana eğerken işaret parmağıyla dudağının altındaki çizgiyi kaşıdı. "Buraya ne kadar aykırı durduğunu." Kadir ağır hareketlerle ayağa kalkınca tam önümde durdu. Masada oturmama rağmen benden çok büyük duruyordu. Yüzüne bakmak için başımı geriye atmak zorunda kalmıştım. Bana doğru eğildiğinde aramızdaki tansiyon o kadar hızla yükseldi ki... Mesafeyi iyice azaltırken boğuk çıkan kalın sesiyle konuşmaya devam etti. "Aykırı ve güzel..." dedi yavaşça."Çok güzel." Kuruyan dudaklarım aralandığında bana doğru bir adım daha attı ve aralana bacaklarımın arasında durdu. "Zararlı olan her şey gibi..." Dilimi alt dudağımda gezdirdim. "Sana zarar vermek istemem." Biraz daha yaklaştığında dolgun dudakları dudağıma dokunuyordu. Kalbim göğüs kafesime şiddetli darbeler indirirken kısık sesiyle cevap verdi. "Ama ben isterim." • Gitmek mi zor kalmak mı? Kalana zorsa gidene ölümdü.