!Dikkat! Kitapta cinayet, işkence, vb. şeylere artı olarak cinsel sahneler bulunmaktadır. Etkilenecek olan kişiler okuması tavsiye edilmemektedir! . Bir hatanın kefaretini kaç kişi öderdi? Bir yanlışın kefareti kaç günahsız canın boynuna asılırdı? . "23 65'ten merkeze, 23 65'ten merkeze. Bilinen yere acil ambulans!" . "Hastayı kaybettik. Ölüm saati 23.52." . Genç ve yeteneği yüksek Dimra Alacık. sessiz ama sözcüklerle çığlık atan Yaren Yücesoy. Zekası yadsınamayacak kadar parlak olan Polen Ezel. Oyunculuk yeteneği göz kamaştıracak Asır Yılmaz. Ve diğer 20 kişi. . "Hepsi farklı şekillerde öldürülmüş." "Bağlantıları yok amirim, yakınlarından hiç kimse öldürülen kişileri tanımıyor." . "Bir kadının zekası hafife alınmamalıydı." . Öldürülen 24 kişi, 24 ay, 2 sene. Hiçbirinin bağlantısı yoktu ama hepsi aynı günde öldürülmüştü. .

Geçmişten koparılan kanlı gözyaşı kendini unutturduğunda geriye sadece beden kalırdı. Bir bebek doğdu. Koparıldı o gün annesinin kucağından ve o gün bir anne boş kundağa döktü şeffaf kanla bezenmiş ilk gözyaşını. Acısını o kundağa yaslanarak, sarılarak yaşadı. Bir baba ilk kez bu kadar zayıf olduğuna isyan etti, kızından kalan bir adet kıyafet parçasına döktü isyan dolu gözyaşlarını. O yaşları silecek bir kızı yoktu artık, hiç var olmamış gibiydi. Bir abi yaşadı ilk kez kaybetmeyi. Kalbine saplanan hançer ruhunu akıttı ve geriye bir beden kaldı. Kardeş sancısını yaşadığı yaşları son nefesleri oldu. Ve o gün, kundağa düşen gözyaşı kururken, başka bir yerde, başka bir karanlıkta gözlerini açtı bir bebek. Aylarca duyduğu annesinin sesiyle değil, düzenli bir şekilde ses çıkaran makinanın sesiyle açtı gözlerini karanlığa O artık bir kız çocuğu, insan veya bebek değildi. O artık 107 numaralı bir deneydi. Adı yoktu. Kimliği yoktu. Ailesi yoktu. Ama içinde, çok derinlerde bir yerde, hâlâ ağlıyordu. Annesinin şefkatli kollarına sarılarak geleceğini umduğu Dünya, gözlerini açar açmaz ona ilk kazığını vurmuştu.