Laura Sinclair son üç gecedir aynı çocuğu rüyasında görüyor. Önce sonsuza kadar ilerleyen çıkmazı olmayan koridorlar. Sonra karanlık bir göl. Ve her gece biraz daha yaklaşan bir ses. Onun kim olduğunu bilmiyor. Ama çocuk Laura'yı çoktan tanıyor. Üçüncü gecenin sonunda Laura sonunda yüzünü seçtiğinde, bunun yalnızca bir rüya olmadığını fark eder. Çünkü gördüğü çocuk gerçek dünyada da vardır. Ve Laura onu hiç tanımamış olmasına rağmen, çocuk yalnızca tek bir şey söyler: "Daha erken burada olursun diye düşünmüştüm."

"İyi ki doğdun Rose." Kulağıma fısıldadı. Saat on ikiyi geçmiş miydi? Daha önemlisi doğum günümü hatırlıyordu unutmamış. "Unutmamışsın" diye fısıldadım. "Saçının her telini bile ezbere bilirken doğum gününü nasıl unuturum ki?" Kendi kurgum ve yorumlarım ile çapulcular zamanı...

Siyahlar ve Yeşiller , Ateş ve Kan bunlar Targaryenler için yeni bir çağın başlangıcıydı. Ejderhaların bolluğundan yok oluşuna kadar . Bu bir Ejderhaların Dansı kurgusudur .

İki kişi arasında aşk olması için;sevgi, sadakat ve güven olması gerekir.

"ikimizin evi mi?".

❝Belki de tek ihtiyacım olan şey sende kendimden bir parça bulmaktı.❞ t.m.r fanfiction 1. #tommarvoloriddle 15/12/2025 1. #grindelwald 04/12/2025 1. #tomriddle 29/01/2026 1. #jkrowling 06/12/2025 1. #magic 16/12/2025 1. #slytherin 14/05/2025 1. #deatheater 29/01/2026 1. #darklord 08/02/2026 1. #bellatrixlestrange 07/11/2025 1. #marauders 20/03/2026 1. #lordvoldemort 20/03/2026

Tamamiyle tesadüfen bir kehanet küresine rastlayan Harry Potter ve arkadaşları, kürenin onlara söylediği şey üzerine Albus Dumbledore'dan yardım isterler. Küre, Karanlık Lord'un ölümünde son noktayı koyacak kişiyi şifreli olarak sunar. "Sarışın, naif ama bir o kadar da yırtıcı, zeki ama bir o kadar da zır deli, sessiz ama bir o kadar da geveze,anne ruhlu annesiz. Munis tavırlı. Yeşil, ama bir o kadar da mavi. Mazide kalsın,mazi sizi kurtarır."

"Evet..." dedi kendi kendine. Avucuna aldığı yeşil, parlak taşa baktı. "Tam Riddle ile aynı dönemde yaşamak korkunç olmalıdır." etrafındaki insanların seslerini dinledi. Az önce yanından geçtiği Harry'i düşündü. Tom Riddle var olmasaydı nelerin farklı olabileceğini hayal etti. "Kesinlikle böyle bir şeyi asla istemezdim." Bir an başı döndü ve başı önüne düşer gibi oldu. Kafasını kaldırdığında karşısındaki masada biri oturuyordu. Hayır orasının az önce boş olduğuna emindi. Yüzüne baktığında kalbi az kalsın duruyordu çünkü Tom Riddle her şey normalmiş gibi sakince kütüphane masasında kitap okuyor ve diğer insanlar da onu görmezden gelerek normal anlarını yaşıyordu.

Miras bırakılan gücün sahibi olan unutulmuş bir Black Ya bir gün kendini hatırlatmaya gelirse? *Çok güzel bir Fantastik yazdım bu sebeple çoğu şey canon değildir ama bağlı kalmaya çalışıyorum...*