Hikayeler iki türlü başlarmış: Ya biri bir yolculuğa çıkar ya da şehre bir yabancı gelir." Adil Koçari için zaman, altı yıl önce sevdiği kadının arkasına bakmadan gidişiyle durmuştu. Trabzon'un hırçın dalgaları arasında, kalbini bir mermer gibi donduran bu adam; gitmenin bir kaçış, kalmanın ise bir ceza olduğuna inanıyordu. Esme ise altı yıl sonra geri döndüğünde, şehre gelen o "yabancı" değildi. O, dindiği sanılan bir fırtınanın en sert rüzgarıydı. Ama yalnız çıktığı bu yoldan yalnız dönmemişti. 6 yılın hesabını sormaya hazırlanan bir adamın öfkesi, ölümü ensesinde taşıyan bir kadının fedakarlığına çarpınca Karadeniz yeniden dalgalanacak. Bir baba, hiç tanımadığı evlatlarına hem anne hem baba olmayı öğrenebilir mi? Bir kadın, en büyük aşkına en ağır yükü emanet edip sessizce gidebilir mi? "Özür dilerim," diye fısıldadı içinden. "Özür dilerim, Koçari... Onları babasız, seni evlatsız bıraktığım her gün için... Onları sana bu kadar yabancı getirdiğim için... Ama bak, onlar birbirlerini hiç bırakmadılar. Belki de onlardan öğreneceklerimiz vardı."

EsDil çifti için tek ya da üç-dört bölümlük kısa hikayeler...

içimden geldiği gibi yazdığım bir şey Esdilim için dilediğim şeyler Ben yazar değilim ama EsDil ufkumu genişletiyor

Esme için hayat; Karaköy sahilinde sürülen bir bisiklet, nergis kokulu bir dükkân ve sol kolundaki o hiçbir doktorun açıklayamadığı sızıdan ibaretti. Ta ki dükkânına o sümbülteber kokulu adam girene kadar. Adil, bir yabancı gibi girdiği o dükkânda Esme'nin tüm dünyasını altüst etmişti. Bakışlarındaki o tanıdık hüzün, sesindeki o gizemli öfke ve her gelişinde dükkânı saran o ağır koku... Esme neden bu adamın yanında nefes alamadığını, ismini duyduğunda neden kalbinin sıkıştığını bilmiyordu. Adil ise susuyordu. Esme'ye bakarken aynı anda hem dünyadaki en sevdiği varlığı hem de en büyük düşmanını görür gibiydi. Aynı odanın içinde, birbirine asla dokunamayan ama birbirinden de kopamayan iki lamba...

1930larda zengin bir ailede büyümüş olan esme er, bunalıma girince ailesi onu ege'de bir sahil kasabasına yollamaya karar verir. huzur bulacağını düşünen esme, nasibine düşen hırçın deniz ve onu kabul etmekte zorlanan köylülere rağmen yolunu bulur. öğretmeni olmayan bu köyde çocuklara ders vererek geçimini sağlamakta ve yazarlık hayaline destek olmaktadır. köye yeni atanan öğretmen adil koçari ise bütün düzenini bozar.