"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Yalanı fısıldadı kulağıma Tanrı. Ve dedim ki; adım Lara. Tanrının yarattığı bu insanların kötülüğü işlemesi, şeytanı cennettinden kovmasıyla alakalıydı. Tanrı onu cennettinden kovduğu günden beri, günah işlemek benim alışkanlığım haline geldi. Ama hayır o değil bir şeytan, Tanrıydı. Ve ben Tanrısına tapmak için yaratılan o kuldum. 𓍼 Venüs Lara Latin mezuniyetinin son senesi, okulundaki popülerliğinden sıkılmış bir durumda; dört yıla aşkın süren gizli platonikliğini yavaş yavaş açık eder. Lara'nın zevk aldığı tek şey, onu uzaktan izlemekti. Planı onu sessizce tek başına sevmekti fakat istedikleri pekte yolunda gitmedi. Okulun Yunan Tanrısı diye adlandırılan Ares Evren Varka kendi etrafında döndüğünü düşündüğü dünyadan memnundu. Ta ki tüm okulun yanlış bildiği o kızı tanıyana dek. "Sıkışıp kaldığım bu kozmos'da, tek çarem sana ulaştıramayacağım mektuplar yazmaktı. Bunun bir adı var Sevgilim, Kozmos'a Mektuplar." TANRININ ŞEYTANLARI serisi 1.kitaptır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

❝Bir kez değil, birçok kez çıktın karşıma, her seferinde de tutuldum sana, Liza.❞

❝Kalp düğümler, Zara fakat hayat bağlar. O zaman anlarsın ki, hayatımızın bağları, kalbinin düğümlerini açar. ❞ ➴ Kendince normal bir hayat sürdüğünü düşünen, Türkiye'nin en ünlü doktorlarından biri olan Zara Akay; ona bırakılan bir tehdit mektubunun ardından aslında normal bir hayatı olmadığı gerçeğiyle yüzleşerek öfke nöbetlerine zemin hazırlar. Fakat bu mektubun onu geçmişinden geleceğine kadar etkileyeceğinden bir haber olduğu için hiç düşünmeden bu kaos ateşinin ortasına bile isteye atlar ancak emin olmadığı bir şeyler vardır: Dönüşü olmayan bu yolda karşısına çıkan insanlarla birlik mi olmalıdır, yoksa her zaman olduğu gibi tek başına mı savaşmalıdır? Bu cevabı ise kendi mahkemesinde çoktan vermiştir ancak bilmediği bir şey vardıysa da; o da hayat bağlarıdır. Bu insanlarla bir şekilde hayatları bağlıdır, kendisinin dahi henüz haberi yokken, aslında kalbi en baştaki sırayı, ilk zamanlar kendisine düşman olarak gördüğü Demir Altan Denizoğlu'na çoktan vermiştir. ➴ "Şimdi tekrar et içinden Zara, dönüşü olmayan yollara atılan adımlar, hayat boyu pişmanlığını boynuna dolar. Kurtulmaya çalıştıkça da seni boğar."

𐙚 Yalnızlığın vücut bulmuş halini mi arıyorsun? O benim. Zihnimi ele geçiren tüm düşüncelere göğüs germeye çalışarak bir şekilde kendini büyüten ama yine de bir adım ileriye gidemeyen yaralı ya da yarım bir kalpten fazlası değilim. En azından onunla tanışana kadar değildim. Şimdi çok daha fazlasıyım. Yaralarıma tuz basan birisine aşığım. Çünkü onunla tanışmanın beni iyileştireceğini sanarak büyük bir hata yaptım. Ona yazdım. Her şeyden habersiz. Ve sonucunda yarım olan kalbimi hiç düşünmeden siper ettiğimde, her şeye rağmen onu kazandım. Bu bir zafer sayılır mı? Çünkü o, bana her baktığında tüm hayatını gördüğünü söylüyor. Ben ise tüm kırgınlıklarımı. Ve belki de üç harften oluşan o acımasız duyguyu. Aşkı. - ❝Çünkü Mira, sana her baktığımda, bir kalp çarpıntısından çok daha fazla şeyler vadettin bana.❞

Bir kız çocuğu vardı, kalabalık bir evin içinde büyüyüp yine de dünyanın en yalnız yerinde yaşıyormuş gibi hisseden, çünkü annesinin suskunluğu ve babasının yokluğu onun üzerine her gün biraz daha ağır bir gölge gibi düşüyordu. Sevgi onun hayatına hiç girmemişti; sadece başkalarının omuzlarında gördüğü, dokunamadığı bir sıcaklık olarak uzaktan var olmuştu ve bu yüzden kalbi hep kapısı kapalı, içinde eski ağlamaların yankılandığı bir oda gibi kaldı. Terk edilmek ona küçük yaşta öğretilmiş bir kaderdi, kayıp olmak ise içine işlenmiş bir kimlikti, çünkü ailesi ona var olmanın değil, yük olmanın nasıl hissettirdiğini göstermişti. Şimdi içinde hâlâ küçük bir kız duruyor, kırık bir anahtarla kilitli bir kapının önünde, biri gerçekten görür ve kalır diye sessizce bekleyen. Ve bazı çocuklar iyileşmek için değil, acıyla şekillenmiş bir kalple yaşamayı öğrenmek için büyür. Aslında acı ama bir o kadar da gerçek olan bir şey ise bazı çocuklar o acıyla birlikte ölür. ⍫ KARANLIK YÖRÜNGE

❝İzi kalmamış bir yaranın, sızısı dahi yük olur.❞

❝Kralsız toprakların ortasında, kendi darağacını bir oyun parkı sanıp süsleyen o soytarı mıydın; yoksa ip boynuna dolandığında bile alkış bekleyen o dilsiz kurban mı?❞ VARİSLER serisi, birinci kitabıdır.