Gölgelerin vicdanı olmazmış. Duyguları ise sadece karanlıktan ibaretmiş. Yıllar önce doğan bir bebeğin gölgeye dönüşme hikayesi bu. Bir bebek doğdu yıllar önce. Adına nefret dediler kan dediler. En çok ise ölüm dediler. O bebek büyüdü nefret oldu kan oldu. En çok da ölüm oldu. Öyle bir ölüm oldu ki teni ölüm koktu. Bir çocuğun masumiyetini kaybetmesi demek gölge olmak demekti. Gölge demek en çokta ruhsuz demek değil miydi? "Bir ten ölüm kokar mıydı? Ya da gözler ölümü anımsatır mıydı?" "Ben yıllar önce bir kız çocuğuna aşık oldum. Hemde ilk görüşte. Günler ayları kovaladı. Aylar yılları. Aradan uzun yıllar geçti ve ben yıllar önce gördüğüm kadını bir daha gördüm. Işte o an ona sevda dedim. Sevda demek biraz da ölüm demek değil miydi?"

O gece bir silah ateşlendi, Ama ölen ben değildim. Kurşun bedenimi değil, geçmişimi delip geçti, Ve ben küllerimden doğdum. Kaçtım, Kurtuldum, Ya da ben öyle sandım. Hayat acımasızdı, Kemiklerime sapladığı hançeri her nefesimde daha derine batırırken çürüdüm, Lanetli bedenimdeki nefeslerim tükendiğinde tabutumun kapağı gıcırdadı, Sırtıma kazınan ölüm saatime baktım, Vakit dolmadan almam gereken bir intikam vardı. NOT: Yetişkin içerik, kan, şiddet, kendine zarar verme, cinayet barındırır. Fantastik kurgu değildir.

Sevdiğin adamın ölümüne sebep olsaydın? Kendisine aşık etmek için hayatına girdiği adamın ölümüne sebep olur. Ve yıllar sonra bir gün... Geçmişe dönme şansı yakalar ve kocasını tam karşısında bulur. Bu kez onu kurtarabilecek miydi, yoksa kader, bir kez daha aynı bedeli mi isteyecekti? Bazı aşklar ikinci bir şansı hak eder. Peki ya bazı suçlar?

insanlar çaresizlik duygusunu ilk olarak yaşamlarından nefret edip ölemedik lerinde hissetmişlerdi hayaletler ise kendi ırkları tarafından öldürüldülmek istendiklerinde

Fransız İhtilali'nden sonra monarşinin temelleri çatırdadı. Halk ipleri eline aldı, demokrasi dünya genelinde yaygınlaştı. Artık cinsiyet ya da statü fark etmeksizin her reşit birey ülkesinin yönetiminde söz sahibi olacaktı. Öyle söyledi aydınlar. İnsanın en derindeki hırsına oynadılar, kurtlar ve köpeklerle ortak yanına. Kazandılar. Perdelerin ardına gizlendi ihtişamlı tahtlar. Sıradan insanlar her zaman kendisine sunulanı bildi. Medyanın sunduğu renkli haberlerle ezberlediği düşünce kalıplarını kendisine ait zannetti. Eski köleler bir kağıda mühür basarak birkaç efendi arasında seçim yaptı ve buna özgürlük dedi. "Bataktayız!" diye bağırdı bir adam. "Kaybediyoruz!" Perdelerin ardını bilen, "Hayır, batak değil." dedi sakince. "Papaz kaçtı."

"Sevgiyle büyütülmemiş çocukların kalpleri yumrukları kadar değil, hayalleri kadar olurdu." Bazı çocuklar unutmayı öğrenir. Bazıları ise hatırlamak zorunda bırakılır. Derin Özer, unutturulmuş bir hayatın hayatta kalan yansımasıydı. Geçmiş, onun için hatırlayamadığı kesik bir sayfaydı. Çocukluğu ise başkalarının anlattığı, kendisine ait olmayan bir hikâye. Ve bazıları, başkalarının unuttuğu her şeyi hatırlamak zorunda kalanlardandı. Ares Alaca... Unutmanın mümkün olmadığı bir hafızayla, Derin'in hatırlamadığı her yansımanın zıttında kalan güçtü. Hatırlamayı lanet olarak bilse de unutmamayı güç olarak kullanandı. Kayıp Ruhlar, insan zihninin susturulan yerlerinde dolaşan, hatırlamanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulatan bir gerçek. ❗️İçerik Uyarısı❗️ Bu kitap; • Küfür ve argo dil • Şiddet ve karanlık sahneler • Yetişkin temaları içermektedir. 18+ okuyucu kitlesi için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okuyucuların bunu dikkate alması önerilir. Tüm hakları saklıdır❗️ Çalınma, kopyalanma vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!

Uyarı: Bu kitap cinsellik, küfür ve argo içerir. "Sen istediğin her şeye sahip olabilecek bir kadınsın İnci. Herkesin ulaşabildiği, ucuz şeylerin peşinde vakit kaybetmemen gerektiğini bilecek kadar da zekisin." İnci'nin gözlerinden gözlerini ayırmadan kızın elektriklenmiş saçlarını okşadı, içinden gelen bu dürtülere karşı koyamayacak kadar sarhoştu Selim. Öte yandan İnci de karşı koymuyordu, Selim'in ona dokunmasına izin veriyordu. Bu dokunuşlar onu rahatsız etmeliydi ama etmiyordu. Genç kız, hissettiği şeyleri bastırmak ister gibi gülümsedi ve omuz silkti. Gözlerinden birkaç damla yaş süzüldü İnci'nin. Görülmek böyle bir şey miydi? Anlaşılmak böyle bir şey miydi? Nerdeyse hiç samimi olmadığı bir adam nasıl onu böyle şeffaf görebiliyordu? Duygularını dizginleyemedi ve gözyaşlarını tutmadı. Selim kızın beyaz teninde parlayan yaşlarda başparmağını gezdirdi, yaşları sildi. "Çok güzelsin, biliyorsun değil mi?" İnci'nin gözlerinden birkaç damla yaş daha süzüldü. "Bu, öyle alelade bir güzellik değil. Papatya gibi sarı saçlarından, ay gibi beyaz teninden, deniz gibi mavi gözlerinden bahsetmiyorum." Duraksadı ve kıza biraz daha yaklaştı. "Alev alev bakan mavi gözlerinin ardındaki şeyler..." derin bir nefes aldıktan sonra komodindeki şişeye uzandı ve birkaç yudumda şarabı bitirip boş şişeyi yere bıraktı. "Sikeyim. Çok güzelsin." Selim elini kızın pamuk gibi teinde gezdirmeye devam etti hafifçe. Kızın onu durdurmuyor oluşundan cesaret alıyordu. İnci ise içinde hissetmeyi hiç istemediği o kıpırtıyı hissetti. Git gide artan o kıpırtıyı... "Seni öpmek istemem çok mu yanlış?" diye sordu Selim birden.

Hades ile Persephone'un kayıp kızı Tanrıça Rose, amacını nihayet hatırlıyor. Özgürlük için mücadele etmek... Dünya bile onun yeniden doğuşundan sağ çıkamayabilir. Zeus'un onun omuzlarına yüklediği karanlık görev, Koruyucu Meleklerin sırları ve hiç tanımadığı ailesiyle yaşayamadığı anılar, elinden alınan fırsatlar... Hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığı bir hikâye... Hayatı okul ile ev arasına sıkışmış sıradan bir kızdı. Şimdi ise ondan bir kurtarıcı olması bekleniyordu. Ama bu, bir kurtarıcının doğuşu değil, birinin bu role zorla sürüklenişinin hikâyesiydi. Bir Villain'in doğuşu. **** Ölüler Diyarı Serisi Kitap 1 - Lethe, serinin ilk kitabı olup, 25 bölümden oluşmaktadır. Birinci kitabın yayınlanması sona ermiştir. İkinci kitap Acheron hesabımda yayınlanmaktadır. _rosebooks._ instagram adresinden kitap hakkında bilgilere ve editlere ulaşabilirsiniz.

(SERİNİN ÜÇ KİTABI DA BU KİTAPTA OLACAKTIR. 2. VE 3. KİTAPTA KİTABIN ADI DEĞİŞECEK ANCAK KİTAP ADI TSK OLARAK KALACAKTIR. 2. KİTABA GEÇİLDİĞİNDE BELİRTİLECEKTİR.) Meslek bazında babasını örnek alarak genç yaşında bir dağ tırmanıcısı olan Elowen Shepherd, babasını aşık olduğu dağlarda kaybedeceğini bilmiyordu. Bir akşam vakti babasının çıktığı son dağdan cesedinin geri döndüğünü öğrenen Shepherd, babasının yokluğu ile yıkılır. Henüz acısını yüreğinde yaşayamadan babasının yarım bıraktığı dağ serüvenini tamamlamaya karar verir ve son kez olmak şartı ile kendini dağlara teslim eder. Her bir taşını terle, telaşla ve buruk duygularla aşıp zirvesine çıktığı sarp dağın en tepesinde onu bekleyen yabancıdan haberi yoktu. Ayağının altındaki taşın kayması ile her şey sonlanmıştı. Vücudu paramparça olurken ölümün nefesini ensesinde hissetmişti, ardından gözlerini yumarak ölüme boyun eğmişti. Ancak gözlerini tekrar aralayabilmeyi ve aşina olmadığı Seledhor adlı doğaüstü varlıkların olduğu bir evrende gözlerini açacağını bilmiyordu. Daha da ilginç olanı, bazı kişilerin Elowen'ın aslında buraya ait olduğunu ve onun 400 önce bu evrende yaşayan yaşam dolu bir prensesin ruhunu barındırdığını söylemesiydi. Peki ya eski yaşamı ile ilgili en ufak bir anıya sahip olmayan Elowen, Seledhor'da nasıl yaşayacaktı? Kendisinin bile bilmediği anılara sahip olmayı başarıp yaşamını rahatça sürdürebilecek mi yoksa her geçen gün aklını biraz daha kaçırarak ölüme daha da mı yaklaşacak? Eski yaşamında tanıdığı birileri ona yardım edebilir miydi? Daha da iyisi, sevdiği adam onu bir kez daha sevebilir ve anılarına kavuşmasında yardımcı olabilir miydi? "Zaman beni unuttuysa ben de ona kim olduğumu hatırlatacağım." "Zaman seni unutmadı Elowen, zaman seni onun için sakladı,"