Hilal geçmişte yaşadığı olaylardan sonra her şeyin bittiğini sanar, ama bir gün şirketine gelen kargo ile işler yine başa sarar.

Zeynep son davasını kazanmış olmanın verdiği tatminle mahkeme salonundan çıkarken, omuzlarındaki yorgunluğu bir an olsun unuttu. Ayakları hafifçe yorgun düşse de, zihni başarıdan ve bir nebze de gururdan ötürü parlıyordu. "Böylesi bir zaferin ardından küçük bir ödül benim de hakkım," diye düşündü. Derin bir nefes alarak cep telefonunu çıkardı ve en yakın arkadaşı Lidya'yı aradı.

Aramızda 9 yaş var Hilal. Aşkın yaşı mı var!?!?!?

"seni sevmek hata mıydı bilmiyorum ama sana tutulmak bir hataydı " "üzgünüm hilal benden insan olmaz senide kendi karanlığıma çekerim " (aylar önce yazdığım ilk fic olduğu için yazım yanlışları ile dolu haberiniz olsun)