අපි හිතන තරම් ආදරේ සංකීර්ණ නෑ .....ඒත් අපි ඒක සංකීර්ණ කරගන්නවා...!

"පිස්සු හැදෙනවා චූටි වස්තුව... මාරම ආදරෙයි ඔයාට මං" කට්ට කළුවර රෑක එකම එක හඳ එළියකින් විතරක් එළිය වෙලා තියන බංකුව උඩ ඉඳගෙන ඉඳපු අපේ අත් කාටත් හොරෙන් පැටළුණේ මගෙ පපුව මේ වෙව්ලන තරම් සීතලේත් රත් කරවන ගමන්... "මාව චුට්ටක් තුරුල් කර ගන්නවද..." "කෝ එන්න..." මං ඒ සැනසීම පිරුණු උණුසුම් පපුවට තුරුල් උනා..... "චූටි මං දෙයක් අහන්නද...... මට තාම මතකයි අපි මුණ ගැහුණ පලවෙනි දවස... මම ඔයාව දැක්කේ පලවෙනි වතාවට උනත් ඔය ඇස් වල මොකක්දෝ හුරු පුරුදු බවක් මට දැණුනා.... ආගන්තුක කටහඬ ඇතුලෙ මොකක්දෝ සුපුරුදු ලෙංගතුකමක් රැඳිලා තිබ්බා..... ඉතින් ඔයාට හිතෙනවාද මෙ අපි මුණ ගැහුණ පළවෙනි භවයමයි කියලා... ?" side story of සෙනෙහස් වාරේ...

" මට ඇත්ත කියපන් සෙනියා. හංඟන් නැතුව ඇත්තම කියපන්. මේ බැල්ලිගෙ පවුලෙ තව කවුද ඉන්නෙ කියලා මට ඇත්තම කියපන්. මේ වේසි මගෙ එකාට කරපු දේ මේකිගෙ එකෙක්ට නොකරන්න මේ දෑලබණ්ඩාර ලෙයින් වැඩක් නෑ බං. මගෙ එකාගෙ ඇඟෙන් වැටුණු එක ලේ බින්ඳුවෙන් බින්ඳුවට විඳවන්න එකෙක් ඒ පවුලෙ ඉන්න ඕනි. අන්තිම ලේ බිංඳුවත් ඒ ඇඟෙන් වැටුණු දවසට තමයි.... මගෙ එකාගෙ ආත්මෙට සැනසීමක් ලැබෙන්නෙ මචං.. "

මැජික් කරන පිරිමි රූප, ඇහැ අගින් බලද්දී අදුරගන්න හරි ලේසියි!!!

(ආදරේ හරි පුදුමයි නේද...?) ඔයා වචනෙන් මොන දේ කිව්වත් ඔය ඇස් වලින් කියන කතාව මන් තේරුම් අරන් හුඟාක් දවස් වෙනවා නේත්‍ර....!