4 yaşına kadar ailesi ile mutlu deli dolu bir hayat yaşayan kız Açelya... 4 yaşında ailesinden koparılıp yetimhaneye verilen kızımız 1 yıl sonra Rus bir aile tarafından evlat edinilir ve yıllar sonra gerçek ailesi tarafından bulunursa ne olur? Rusya'da Abilerinin göz bebeği annesi ve babasının gün ışığı olan Elena yani Açelyayı gerçek ailesi almak isterse neler yaşanacak gelin beraber bakalım.

Diyabet hastası bir kızın gerçek ailesi...

Küçükken karıtırılmış albino kızımız gerçek ailesine alışabilecek mi? Ve bu süre zarfında yasa dışı araba yarışlarına devam edecek mi?

Yanlış bir beşik, kopmuş bir geçmiş... Helin yıllar sonra ait olduğu aileye döndüğünde, sadece yabancı bakışlarla değil, yıllardır eksik kalmış bir sevginin ağırlığıyla da yüzleşir. Bu evde herkesin kalbi yaralıdır ve Helin'in gelişi, gizlenen acıları bir bir gün yüzüne çıkaracaktır.

"Bir hemşire yüzünden hayatım değişti, Bir kağıt yüzünden hayatım değişti." ~AledaAsenaValernia~

(KİTAP DEVAM ETMİYOR) 19 yaşımda hayatım değişmişti. Sanki bir yazar kalemi eline alıp hayatımın seyrini yazdığı kelimelerle değiştirmişti. Bu klasik yalnız hikayesinden sıkılan bir yazar hayatımın tam ortasına mürekkebini akıtmıştı sanki. Artık ne ben yalnızdım ne de onlar herkesti.

Ben Eylül. Sadece, dümdüz Eylül. Rastgele bir sabah deli cesaretiyle kalkışmıştım bu işe. Sonunda pişman olacaktım belli ki. Ama bildiğim tek bir şey vardı: Kaybedecek bir şeyim yoktu ama kazanacak bir ailem olabilirdi.

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır.

Yıllardır eksik bir hayatın içinde büyüyen genç bir kız, geçmişinden kalan silik hatıraların peşine düşer. Bir umut, bir tesadüf ve kalbinde hiç dinmeyen ait olma arzusu onu ailesine götüren zorlu bir yolculuğa sürükler. Bu hikâye; kaybolan bağların, sessiz acıların ve sonunda kavuşmanın iç burkan ama umut veren öyküsünü anlatıyor. Geçmişin suskunluğu ile bugünün gerçekleri arasında sıkışan bu yolculukta, her adım yeni bir sırla, her yüzleşme derin bir yarayla gelir. Genç kız, ailesine ulaşmaya çalışırken aslında kendini, kim olduğunu ve affetmenin ne anlama geldiğini de öğrenir. Çünkü bazen insan, yıllarca aradığı evi bir kapının ardında değil; bir sarılmanın sıcaklığında, bir sesin titrekliğinde ve "artık yalnız değilsin" diyen bir aile sevgisinde bulur. Peki, her şey için geç kaldığını düşünen bir kalp, yeniden ait olmayı öğrenebilir mi?