"Tanıştığımıza memnun oldum." Dedi ben elini sıkarken. Dur dedim içimden. Daha dur! Öyle hemen konuşma. Tanıştığımıza mahvolacaksın. Tanıştığımıza kahrolacaksın. Tanıştığımıza rezil olacaksın. Tanıştığımıza bir gün neler neler olacaksın. Ama hiç memnun olamayacaksın. İçimdeki şeytan dayanınca kapına, ne demek istediğimi mutlaka anlayacaksın. Kırlangıçlar karıncaları yer... Ama tek bir kırlangıç var, herşeyden önce kendini karınca için siper eder...

Atakan Eralp, Birce'nin hayatına bir rüzgar gibi girip çıkmıştı. Arkasında da bir ehliyet, iki kare fotoğraf ve tutulmamış bir söz bırakmıştı. Birce ise Atakan'ın yakasını öyle kolay kolay bırakmayacaktı. Atakan'a ulaşmak için çevirdiği dolaplar biraz fazla başarılı olduğunda kendisini fenomen bir spor programının aksi ve soğuk yönetmenin asistanı olarak bulmuştu. Artık Atakan'a gölgesi kadar yakındı, yalnızca ufak bir sorun vardı. Atakan dahil olmak üzere herkes, Birce'nin kanal sahibinin şımarık torunu olduğunu zannediyordu. Atakan'ın yanına sızmak kolaydı. Ama sosyetenin prensesi Birce Soyak'ın tacını taşırken kalbine sızmak hiç kolay olmayacaktı...

1970'li yıllar.. Erzurum'dan Ankara'ya uzanan bir yolculuk, sadece şehirleri değil kaderleri de değiştirir. Müjgan, hayatında ilk kez ailesinin gölgesinden çıkarak büyük bir şehre adım atarken; bastırılmış duygular, suskunluklar ve söyleyemeyenler bir bir ortaya çıkmaya başlar. Aynı sofrada oturulan yabancılar, ilk bakışta masum görülen tanışmalar ve zamanla derinleşen bir karşılaşma... Bu hikaye; susarak büyüyenlerin, bakışlarında konuşanların ve kaderden kaçamayanların hikâyesi.

"Bazen uzak bir köy, kaderin haritasını yeniden çizer." Henüz stajını yeni bitirmiş bir doktor olan Tutku Ay, kendine bile güvenemediği bir anda babasının zoruyla Gaziantep'in unutulmuş bir köyüne gönderilir. Kalabalıktan uzak, tenhalığın içinde mesleğine tutunmaya çalışırken, yolu geçmişi sırlarla dolu bir yüzbaşıyla kesişir: Dağhan Mert Kıraçlı. Onlar birbirine mecbur değil, birbirine anlaşmayla bağlı. Ama her anlaşmanın görünmeyen bir bedeli, her uzaklığın bir yakınlığı vardır. Ve bazı duygular, haritada yeri olmayan yerlerde filizlenir...

"Sanki içimde bir cenaze hep yarım kalmış gibi; ne uğurlanabilmiş, ne de unutulabilmiş bir ağırlık taşıyorum."

Teknoloji ve sihrin karıştığı bir evrende, yöneticilerin sadist zevklerini tatmin etmek ve büyülü dünyayı koruma altına almak için Ölüm Akademisi adında bir şatoda eğitim verilmeye başlanır. Öğrenciler; gönüllüler ve suçlular olarak ikiye ayrılır. İki yılın sonunda mezun olmayı başaran kişi tahmin edemeyeceği bir paraya ve şöhrete sahip olmakla birlikte, büyülü dünyanın kapısından geçmeye hak kazanır. River, yoksul bir aileden gelmektedir ve hayatının büyük bir kısmını çalarak sürdürür. Zekası sayesinde yakalansa bile suçlarından aklanmayı başarır. Ama bir gün tüm suçların üstüne yığılacağından ve diğer tüm suçlularla birlikte Ölüm Akademisi'ne götürüleceğinden habersizdir. "Ya öleceksin ya da mezun olacaksın, 𝘔𝘢𝘥𝘳𝘢𝘣𝘢𝘻." 22.07.2024 🏰 Bu kitapta yer alan tüm özgün unsurlar; kullanılan dil, din, ırklar (bilinmeyenler), büyü ve sihir sistemleri, bazı karakter isimleri (özellikle kitapta özel anlamlar taşıyanlar), ayin ve ritüel sözcükleri, akademiye ait ders başlıkları, şehir ve ülke isimleri, türler arası farklılıklar, yeniden yorumlanmış efsaneler ile kurgusal bir dilin oluşturulması dahil olmak üzere, tamamıyla yazarın hayal gücüyle yaratılmıştır. Bu öğelerin tamamı özgün fikrî üretimdir ve hiçbir şekilde izinsiz kullanılamaz, çoğaltılamaz, taklit edilemez ya da başka bir eserde yer verilemez.

Yıldızım gökyüzünde; Unutma, beni dile. Uçta günlerim sayılı; Bir gündüz bir gece. Kelebeğin ömrü bir gün. Sana kaldı bu keder dolu, Yüz elli yıl sürecek olan sürgün. "Karganın her bir tüyünü tek tek kopartsan da işlenmez kimsenin sol tarafına, ama kelebeğe sakın dokunma; bir günlük ömrü var zaten, kelebeği öldürmek günah sayılmalı bu yüzden." 05.05.2023 | Maiora (İlk yayınlanma tarihi 21.09.2019. İçerik tamamen düzenlenerek tekrar yazılıyor.)

"Gecenin Kartalı doğdu. Parçalanan ruhlara mesken oldu. Bir yırtıcı öldü, bir başkası küllerinden doğdu. Gecenin Kartalı aramızda. Aramızda ve dinç. Yüzyıllardır beklenen kehaneti gerçekleştirmek için burada. Sayısız can almak ve kazandırmak için soluklanıyor. İçine çektiği her nefeste bir tüy düşüyor bedeninden. Kimisine can, kimisine de kan revan oluyor." 19 yaşındaki Viviana, babasının onun için dizayn ettiği hayatta, arkadaşlar değil de kalın beton duvarlar tarafından çevrelenirken büyümüştür. Babasının hayatını adadığı ve annesinin 13 yıl önce trajik bir şekilde hayatını sonlandırmasına sebep olan Kutsal Karanlık adındaki örgütten tamamen uzak kalmıştır. Ancak bir gece ansızın evine birinin girmesiyle birlikte, kendisini yalnızca uzaktan işittiği ve hakkında hiçbir fikre sahip olmadığı bambaşka bir dünyanın, tabiri caizse bir cehennemin, içinde bulmuştur. Artık kendisini korumayı öğrenmesi gerektiğini düşünen babası Matteo Vescari'nin vesilesiyle, kimliğini gizli tutarak Kutsal Karanlık adlı bu örgüte girmiştir. O sırada, yaptığı trajik bir hatanın sonucunda rütbe düşüşü yaşayan, eski Kıdemli Ajan Andrei D. Trevisan ise öfkeden deliye dönüyordur. Bu ikilinin yolları beklenmedik bir şekilde kesişecektir. Viviana, zorlu geçen eğitim süreci ve sınavların arasında peşini bırakmayan talihsizliklerle uğraşmak zorunda kalacaktır. Hayatına sürekli müdahale eden kimliği belirsiz kişiyle birlikte, yaşantısı oldukça zorlaşacaktır. KUTSAL KARANLIK, BAĞIMSIZ BİR AKSİYON/GERİLİM/DARK ACADEMIA/DİSTOPYA (?) ROMANIDIR.

Yetişkin okurlar içindir!!! Karadeniz'de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Mardin'de ise sessiz yaşanır. "Bana dokunmamak için bu mücadelen," dedim yavaşça. Sesim sandığımdan daha sakindi. Gözleri gözlerimi bulduğunda bastırdığı duygular oradaydı. "Hayır," dedi ve birkaç saniye duraksadı. "Evet." İkilemi karşısında kaşlarım havalandı. Demirhan tuttuğu nefesini sertçe verdi. 
"Sikeyim! Evet," diye yükseldi aniden. "Çünkü dokunursam durmam. Sahte karıma dokunursam duramam, sikerler böyle işi."

Fas'da yalnızlığa mahkum edilmiş Ümeyma bir gün babasının iş arkadaşı tarafından, değer görmediği ve hatta şiddet gördüğü evden kurtulacağını bilmiyordu. Tek kelimeydi belki; bir insanın hayatını değiştirebilecek bir kelime. Anlaşma.