2016 İlkbaharında, resim bölümü öğrencisi Kim Taehyung'un yolu, dönemin bakanı tarafından yetiştirilen asker Jeon Jungkook ile kesişti. Asker Taekook! Siyasi gönderme, çete üyeliği, şiddet, ölüm, intihar gibi birçok öge içerir!

"Eşcinsellik?" diye sordum, "Bu konuda senden daha açık görüşlü olduğumu düşünüyorum." "Öyle mi?" "Öyle, yani ailemi ve nasıl yetiştiğimi biliyorsun ne kadar kaçsam da kurtulamadığım tabular var. Yetişme tarzım yüzünden garip bulsam da eşcinselliğe karşı değilim, herkesin kendi hayatı." "Benim karşı olduğumu sana düşündüren ne Taehyung?" "Sen bir rahipsin." "Ben bir rahibim." diye beni tekrar etti, "Daha önce hiç bir erkeği öptün mü?" "Ne?" Bir anda yarım metre uzağındaki sandalyemi altından tutup kendininkine çekti, burnu burnuma değerken nefesini yüzümde hissettim. Çok yakınımdaydı. Nefesimi tuttum. "Daha önce bir erkeği öptün mü?" diye sordu tekrar. "Hayır." "Ben öptüm, bu beni eşcinsellik konusunda senden daha açık görüşlü yapar."

Bir an bekledi. Kılıcın ucunu bir parmak daha bastırdı tam ölümcül değil ama hatırlatıcı. "Bana bu şekilde arkamdan yaklaşırsanız..." Bir adım daha yaklaştı. Taehyung'un nefesi boğazında düğümlendi. "...başınızın yerinde kalacağına söz veremem." Sözlerinin soğukluğu, kılıcın metalinden farksızdı. Taehyung bir an gözlerini kaçırmak zorunda kaldı. Bu kadar doğrudan, bu kadar keskin bir tehdit beklemiyordu. İçgüdüsel olarak yutkundu, boğazındaki kılıcın baskısını daha çok hissederek...

"Kaybettiğimi kabul ediyorum, seni yenemem.." Elimi usulca kemerimin içindeki silahın üzerine yerleştirdim, bu bizim son dansımız olacaktı. "Hadi öldür beni." "Sevgili Taehyungum, gerçekten seni öldüreceğimi düşünüyor olamazsın değil mi?" Soğuk avucu yanağımla buluştuğunda bir eli de pantolonumun üzerinden yukarı çıkıyordu. Tam kemerimin üzerine geldiğinde durdu, gözlerini gözlerimden ayırmadan sadece izliyordu. "Ya da senin öylece ölmeyi bekleyeceğine inanacağımı...?"

''Erik gibi çirkin bir karakteri oynamak için çok güzelsin.'' Jungkook elini fazlasıyla yakınında duran gencin kıvırcık saçlarına daldırıp buklelerini parmaklarına dolamaya başladı. ''Belki benim de içim çirkindir, dedektif.''

Kendi ülkesinde ünlü bir yazar olan Kim Taehyung, halasını öldürdüğünde sadece otuz yaşındaydı. Fakat o, bir katil olarak yargılanmak yerine, bir akıl hastası olarak tedavi görmeye başladı. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴

"Bazı günahlar vaftiz suyuyla temizlenmez sadece bir ömür boyu saklanır." Kasabanın puslu taş duvarları arasında, ruhunu siyah bir cübbeyle mühürleyen Rahip Kim Taehyung; on beş yıllık bir sükûneti, elleri kanlı bir firari olan Jeon Jungkook'un karanlığında bozmak üzeredir. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴 Bu kurgu "Aralıklı Patlayıcı Bozukluk" üzerine yazılmıştır.

Taehyung, Jungkook'un parçalanmış zihninde açan karanlık çiçeklere tutundukça, kendi ruhunu kaybetti. Aşk, onun hem sığınağı hem de en sessiz ölümü oldu. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴 Bu kurgu, "Dissosiyatif Kimlik Bozukluğu" üzerine yazılmıştır.

Tıpkı Shakespeare'in oyunu gibi, son aşkımızla karşılaşmışız gibi, birbirimizden başka kimseyi görmedik. Sana dünyaları verdim, çünkü her şeyimdin. Yazımı ve kışımı verdim sana. Sıcak ve soğuk şu mevsimlerde gerçekten birbirimizi sevdik mi? - Four Seasons [Evli Taekook & CEO Jungkook] Anti-kahraman!

Sosyalist Gazeteci Jeon Jungkook, Güney Kore'deki askeri darbe haberini aldıktan sonra Sovyetler Birliği'nden kaçarak anavatanına geri döner. Güney Kore artık hatırladığı gibi değildir. Sıkıyönetim altındaki halk ile askerler arasında amansız bir çatışma yaşanmaktadır. Jungkook ve birkaç cesur arkadaşı baskıcı rejimin sansürünü kaldırmak ve halkı doğru bilgilendirmek için gizlice bağımsız bir gazete basmaya başlar. Ancak bu tehlikeli girişim, Jungkook'un yakalanmasına ve cezaevine atılmasına yol açar. Cezaevi, dışarıdaki acımasız rejimin küçük bir yansımasıdır; hayatta kalmak için Jungkook'un tek şansı soğuk ve esrarengiz Gardiyan Kim Taehyung'un dikkatini ve güvenini kazanmaktır.