Marjinal: toplumda, bir kümenin içine girmeyen, onun en ucunda yer alan, aykırı olan bir durum veya kişi --- İnanamıyorum, bir erkekle mi karışmıştım? Bunca zaman yaşadığım her şeyin nedeni cinsiyet ayrımı yapamayan bir hemşire miydi? Gözlerim benimle karışan çocuğu yani Çınar'ı bulurken içinde bulunduğum olayın mantıksızlığı her geçen saniye artıyordu. Benim erkeğe benzer bir halim mi vardı?

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

Ne adam bir daha cebinde ezilmiş papatyalar buldu, ne de kız ezdiği papatyaları hatırladı. ❋

Gerçek ailem kurgusu

Küçükken doğduğu hastanede karıştırılan Güneş 17 yıl sonra ailesinin gerçek olmadığını öğrenir. Gerçek ailesinde 7 abisi bir ikizi olan Güneş'in geçmişi pekte iyi değildir.Üvey ailesinden şiddet gören Güneş yeni ailesine alışabilecek mi?

KARADENİZ VE İSTANBUL arasında. gerçek hayatta olması ne kadar mümkün dedirtecek bir seriyle karşınızdayım! ** Kitap final verdiği vakit, ağır bir değişime uğrayacaktır. Eğer dilerseniz okuyup beğenmediğiniz, veya gereksiz bulduğunuz kısmı hemen söyleyebilirsiniz. Kitap final verdikten sonra siz güzel / yakışıklı okuyucuların yorumlarına özen gösterilerek, yeniden yazılacaktır. Şimdiden sonsuz teşekkürler**

Leyla 21 yaşında disiplin, otorite ve katı kurallar ile büyümüş genç bir kız. Fakat yıllar önce doğumda karışmıştır ve şimdi gerçeklerin ortaya çıkması ile yeni bir hayata başkayacaktır. Hem de hiç alışık olmadığı bir hayat. Peki ya bu karıştırılma gerçek mi yoksa planlı mı? Sizce bu işin içinde bir iş var mı? Kim bilir?

gerçek ailesini bulan genç kızın yaşadığı zorlukları anlatır. Reklam içerikli yorumlar silinmektedir ve yasaktır!

15 yıl önce, 2 Mart gecesi dünyaya gelen güzeller güzeli Nefes bebek, daha hayatının ilk saatlerinde kaderin en sert yüzüyle tanıştı. Kandemir ve Tamer aileleri arasında yıllardır süregelen kanlı intikam savaşı, masum bir bebeğin hayatını da içine çekmişti. Daha ne olduğunu anlayamadan, bir hastane odasından alınarak apar topar Kanada'ya kaçırılan Nefes. Geride bırakılan sadece bir ülke değil, aynı zamanda gerçek kimliği, ailesi ve ait olduğu hayattı. Yıllar boyunca kendini Gece Tamer olarak bilen küçük kız, kim olduğunu bilmeden, ait olmadığı bir soyadını taşıyarak büyüdü. Ta ki bir sabah, her şeyin değiştiği o güne kadar... Tek bir gerçekle, bildiği bütün doğrular yerle bir oldu. Gece, aslında Nefes olduğunu öğrendiğinde, hayatının üzerine kurulduğu temelin ne kadar kırılgan olduğunu fark etti. Yeni ailesine alışmaya çalışırken, geçmişin karanlık izleri peşini bırakmadı. Çocukluğundan çalınan yıllar, bastırılmış duygular ve kimlik karmaşası onu derinden sarsarken, Gece her gün biraz daha kendisiyle yüzleşmek zorunda kaldı. Travmalarıyla savaşırken bazen nefessiz kaldı, bazen de tamamen kaybolduğunu sandı. Ama zamanla, en karanlık anların bile içinde bir ışık saklı olduğunu fark etmeye başladı. Gerçek ailesinin yanında geçirdiği her an, ona ait olmanın ne demek olduğunu yeniden öğretiyordu. Belki hayat ona en başından adil davranmamıştı, belki de her şey elinden alınmıştı... ama yine de, yeniden başlamanın bir yolu vardı. Nefes artık sadece geçmişinin kurbanı değildi. O, kendi hikayesini yeniden yazmaya çalışan bir kızdı. Ve belki de ilk kez, hayatın o kadar da kötü olmadığını anlamaya başlıyordu.

Asosyal ve anksiyetesi olan travmalarla büyümüş Yera kabuklarını kırıp yeni ailesi ile mutlu olabilecek mi? TAMAMLANDI!