Adımı kendim seçtim, Mavi. Herkes karanlığı siyah sanır ama karanlık Mavi'dir. Bazı insanlar yaşar. Bazıları... Öldürür. Ben öldürenim. Mavinin Resitali evrenini okumaya hazır mısın? ©Bu kitabın tüm hakları saklıdır. İzin alınmadan paylaşılamaz, kopyalanamaz.

Roman Eryüksel... Medya patronu maskesi altında, silah kaçakçılığı, kara para aklama ve siber suçları yönetiyor. Şehrin karanlık tarafı onun avuçlarının içinde. Kimse ona dokunamaz. Kimse onunla iletişime geçmeye bile cesaret edemez. Ta ki... arkadaşının sınırı fazlasıyla aşan bir şakayla, onun özel numarasını milyonluk Instagram hesabında paylaşmasına kadar. Binlerce kişi arasında, sadece bir kişi ona yazmaya cesaret eder. ♤♤♤♤ Sare: "Seni piç kurusu! Sorularıma zamanında cevap ver!" Roman: "Ne dedin sen!" Roman: "Hayatımda ilk defa, ölüme bu kadar susayan birini görüyorum." ♤♤♤ 🩸 BÖLÜMLER HAFTA BOYUNCA DÜZENLİ OLARAK YAYINLANIYOR. 🩸Uyarı: Hikayede +18 yoğun cinsellik, kan ve şiddet öğeleri bulunmaktadır.

Siz : Başkomiserim Siz : adam öldürsem kaç yatarım? Başkomiser : çok. Siz : peki senin silahınla adamı vursam sende suç ortağı olarak benimle hapise girer misin? Başkomiser : Taşşak mı geçiyorsun benimle? Siz : sence? Çerezlik KISA bir kurgu olacak ona göre okursanız sevinirim.

"Bir kez soracağım net ve kısa cevaplar istiyorum" dedi, kafamı sallamaya çalıştım. Yatakta sırt üstü uzanıyordum kalbim deli gibi çarpıyor ve odadaki sessizliği bastırıp ikimizin de kulağında çınlıyordu. Üstümde durmuş elini sıkıca dudağıma bastırıyordu. Kim mi? Bilmiyorum. "Birincisi evime nasıl girdin? İkincisi yatağımda napiyorsun? Üçüncüsü ve en önemlisi sen kimsin?"

••Kitap oldu. Yakında final olacak ve seri altı kitaptan oluşacaktır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Okulda hiç uslu durmayan öğrencin seni velisine şikayet ederse en fazla ne olabilir ki? Üstelik bu veli bir yüzbaşıysa? __________________________________ Tamamen çerezlik bir kurgudur, bölümler fazla uzun değildir. 31/ 07/2025= #Romantizm 3. 01/08/2025= #İngilizce 1. 06/08/2025= #Mardin 1. 06/08/2025= # Asker 2. 23/08/2025= # Anlaşmalıevlilik 2. 09/08/2025= #kısahikaye 1. 13/08/2025=# hayrankurgu 1. 15/08/2025= #gençkurgu 1. 20/08/2025= #genelkurgu 1. 01/11/2025= #text 1.

"Bade Karahanlı." Duyduğum tok sesle eş zamanlı olarak derin bir nefes aldım, ağır hareketlerle sesin geldiği yöne döndüm. Kapıyı yavaşça kapattı, gözleri beni buldu. "İsmimi bile öğrenmişsin." Dudakları yana kıvrıldı, bana doğru geldi. "Öğrenmek zorunda kaldım diyelim." Gülümsedim, biraz daha yaklaştı, birkaç adım geri gittim ama sırtım soğuk duvara temas edince durmak zorunda kaldım. Fakat o durmadan üzerime gelmeye devam etti. Kaçmak için sağ tarafa doğru geçecekken kolunu önüme kalkan etti. Boş bir anında sol taraftan kacayım dedim ama bu sefer de diğer koluyla önümü kapattı. Tamamen onunla duvar arasında kalmıştım, kaçmama izin vermiyordu. Sırtımı duvara yasladım, yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Ne yapıyorsun?" "Konuşmamız gereken şeyler var." "Evet var ama bunu aramızda mesafe varken de yapabiliriz." "Yapamayız, böyle konuşmak istiyorum." Cevap verecekken gördüğüm şeyle sol gözünün altına düşen kirpiğini nazik bir şekilde aldım. "Kirpiklerin dökülüyor." Dudaklarındaki tebessüm büyüdü, sessiz kaldı. Sağ yanağında küçük bir gamzesi vardı, yakın olduğumuz için fark edebilmiştim. Kirpiğe usulca üfleyerek gözlerimi yeşillerine çevirdim. "Badem yağı sürebilirsin, çok iyi geliyor." Tek kaşı kalktı, söylediğim şeye şaşırmış gibiydi. Fakat bu şaşkınlığı üzerinden çabucak atıp kaçmamı engellemek için önüme kalkan ettiği elini duvardan çekti, cebine attı. Merakla ona bakarken elini cebinden çıkardı, badem şekerlerini uzattı. "Yer misin?" Elinden bademleri alarak birini ağzıma attım. "Çok severim." Biraz daha yaklaştı, derin bir nefes aldı. "Badem şekeri gibi kokuyorsun." Badem şekeri mi demişti o? Şaşkınca bakarak elimdeki bademleri kokladım. "Güzel kokuyorlar yalnız." Başını salladı. "Biliyorum." Gülümsedim, kendisi de bir şeker yedi ve ekledi. "O yüzden söyledim zaten."

Bu şehir onun kurallarıyla nefes alıyor. Gücün, paranın ve korkunun tek sahibi: Arkan Korhan. Ben ise onun gölgesinde yaşayan bir kadınım. Kaçmayı denedim. Unutmayı denedim. Kendime ait bir hayat kurmayı denedim. Ama Arkan Korhan'ın dünyasına giren kimse, bir daha eskisi gibi olamaz. O, beni korumuyor. Sahipleniyor. Sevmiyor. Yönetiyor. Yanında tutuyor çünkü işine yarıyorum. Yanında tutuyor çünkü gitmeme izin vermiyor. Toplantı masalarında onun yanında oturuyorum. Şirketin kirli işlerinde onun adına konuşuyorum. Geceleri ise... onun kapısı çalınıyor. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, gücün insanı nasıl esir aldığına dair karanlık bir itiraf. Bu, kaçamayan bir kadının, şehrin sahibine boyun eğişi. Çünkü bazı adamlar sevilmez. Onlara sadece itaat edilir.

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

Eren ailesinin biricik oğlu konaklarındaki öksüz hizmetçiyle karşılaşırsa...