griffinsy
- Reads 1,107
- Votes 102
- Parts 3
Stella üzerinde hep annesinin gelmiş geçmiş en kötü kara büyüleri yapan bir cadı olmasının ağırlığını taşıyordu. Sirius ise üzerinde ailesinin karanlık tarafta olmasının ağırlığını taşıyordu. Birbirlerine çok benziyorlardı ama bir o kadar farklılardı, peki aynı amacı savunan iki kişi nasıl aynı anda siyah ve beyaz kadar zıt, siyah ve beyaz kadar uyumlu olabiliyordu? Karmaşık ilişkileri onları yıllarca bir bulmacanın içine sokarken aynı zamanda teker teker kendi bulmacalarının parçalarını nasıl bulacaklardı ve eksiksiz bir şekilde tamamlayacaklardı? İşte bu aşk bu kadar eş ve zıttı. Onlar kendi ailelerinin pisliğinden arınmak isteyen, gerçek bir aile arayan iki gençten, hayatlarının anlamlarını sonunda bulmuş iki yetişkine nasıl dönüşeceklerdi? Bulmacanın parçaları zamanla yerine oturacaktı. Acaba hikayenin sonu Stella'nın söylediği "Vazgeçmediğin sürece hayat sana küsmüş sayılmaz." sözü gibi mi bitecekti yoksa, Sirius'un "Vazgeçmen gereken şeylerden vazgeçmediğin sürece keder peşini bırakmaz." sözü gibi mi bitecekti?