Canunu al dedi, canuna alma demedi.

Vazgeçmek ayrılmak, kopmak demekti, Vazgeçmek sözünden dönmek demekti.

"Ölümüm senin elimden olmayacakmış, Fadime Koçari..." "Yanlış çünkü senin kalbini ben durduracağım." Ve belki de en büyük savaş, düşman aileyle değil, kendi kalbiyle olacaktı. [SPOİLER VE DUYGUSAL İÇERİK BULUNUR!] Bu hikâye, [Taşacak Bu Deniz] evrenine ait karakterlerle yazılmış bir hayran kurgusudur. Karakterler bana ait değildir, hiçbir ticari amaç güdülmemektedir. Hikâye tamamen kurgusaldır, gerçek kişilerle bağlantısı yoktur.

"Anlıyorum çok iyi anlıyorum ben sizi, orda ne duygular içinde olduğunuzu anlıyorum." "Anlayamazsın öğretmen yaşamadan anlayamazsın en yakınını kaybetmeden anlayamazsın. Yaşama da zaten ağır gelir."

Azize başka toprakta yetiştirilmiş bir çiçek. Karadeniz'in yağmurlarına emanet şimdilerde. #roman 1

Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu. Annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti. Ona arkadaşlık etmek için yanında bir tek dedesi vardı, o da sevgi konusunda eli çok sıkı bir adamdı. O zor da olsa kendi kendini büyüttü; sonra pahalı ayakkabılı bir adamın ayak ucuna düştü. - @askilav

Leyla, babasının hapisten çıktığını biliyordu. Ama onu aramadı. Annesi de aramadı. Gökhan'ın ortadan kaybolmasının üzerinden bir ay geçmişti. Sessizlik uzadıkça, cevaplar uzaklaştı. Leyla evden kaçtı. Kaybolanları bulmak için. Ama bu yolda kendi kayboldu.

Unut, dedin, Bu kalp unutur mu hiç seni?

Gezep ile hicranın bir kızı olsaydı ? . Tbd evrenine dahil olmak istediysen hoşgeldin

(Taşacak Bu Deniz fan fiction'ıdır.) Gezep üstüme doğru yürüdüğünde arkamdaki kanepeye oturdum. "Ne oldu Hicran? Korktun mu? Kork! Hepiniz korkun! Tüm Furtuna korksun! Yemin olsun ki o iki insanın döktüğü her damla yaşın hesabını kanla ödeteceğim!" Öfkeyle ayağa kalktım. "Yeter be! Bedel mi ödetmek istiyorsun? Yap ula, yapmazsan adam değilsin!" Gezep öfkeyle kapının camına yumruk attı. Cam tuz buz olmuştu. İrkildim. Gezep hep öfkeli ve deli dolu biriydi ama şimdi onu çok kızdırmıştım. Bana zarar vermeyeceğini bilsem de ondan korkuyordum. Üstüm doğru yürüdü. Gezep üstüme geldikçe ben geri adım atıyordum. Olduğu yerde durup gözlerini kapattı. Derin derin nefesler alıp sakinleşmeye çalışıyordu. "Rabbim, bugün o bebeğin mezarına gittiğim gibi senin mezarına gelmeyi de nasip etsin!" Gezep bu sözleri kısık bir sesle söylemişti ama benim zihnimde yankılanıyordu.