Çünkü herkesin evi, göğsünde taşıdığı insanın dizinin dibidir. (eşcinsel kurgu) (düz yazı)

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU'dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙

❝ Kanla açılan bir hikayenin sayfaları, daha çok kanla yazılmaya mahkumdur. Çünkü kan başladıysa, sonuna kadar akar. ❞ Bir gece belirsiz kişiler tarafından ülke devlet adamlarına yönelik yapılan vahşi katliam sonucu ülke geri dönülmez büyük bir uçuruma sürüklenip kendi içinde parçalara ayrılır. Ve bu bütün dengeleri altüst eder. Çünkü ülkenin her bir bölünmüş bölgesi farklı federallerin hakimiyeti altına girmeye başlamış ve artık böylelikle de başa geçen her federal kendi düzenini, kendi kurallarını, istekleri doğrultusunda şekillendirmeye başlamıştır. Kimi federal halkına özgürlüğü, eşitliği ve rahatlığı sunarken, kimisi acımasız diktatörlüğü ile halkını anarşi içinde kaybeder. Bölgelerinde yaşayan insanlar ise bu hiyerarşik sisteme ayak uydurmaktan başka çareleri yoktur. İşte herkese dayatılan bu korkunç düzene başkaldıran ve değiştirmeye çalışan Ülke Başkanın tanınan kızı Avukat Pera A. Dorokva ve bu yolda onu araştırıp, yanlarına sızmak için gizli görevlendirilen Matov askeri yüzbaşı Harpkan Davis. İkisininde hiç kolay hayatları olmayacaktı. "KANLI HARBİYE"

❝Kader bir kez yazmıştı. Bizi tekrar buluşturan ise zamandı.❞

+18 ibareler bulunacaktır. Lütfen bunu bilerek okuyun. "Bir Yalaz Oğlan ve Bir Efsun Kızın Hikayesi" 20 yaşında sevdiğin adamla evlenip sonra boşandığını hayal et. 8 sene sonra aynı adamla karşılaşıyorsun. Hemde Tim'deki komutanın olarak. Kıdemli Üsteğmen Yalaz Alp Demir ve Üsteğmen Efsun Begüm Ateş yıllar sonra karşılaşmalarında büyük bir şok yaşıyorlar. Efsun eski kocasıyla aynı timde buluyor kendini. Asker çiftimiz bu bağı unutabilecekler mi? Yoksa tekrardan birlikte mi olacaklar? Çeşitli kaos, entrika, aşk hepsi bu hikayede. İşte karşınızda KARTAL TİM'İ... Onlardan ne uçan ne da kaçan kurtulurdu. Hepsiyle yeri geldiğinde güleceğimiz yeri geldiğinde ağlayacağımız anlar yaşayacağız. Yerini ayırtmayı unutma çünkü biraz hızlıyız.

Başarılı askerimizin görevden dönmesiyle hayatında her şeyin değişimini anlatan bir hikaye. Asıl gerçekler ortaya çıktıkça karakterimizin nasıl baş ettiğini beraber öğrenelim

"Ne yapıyorsun lan sen" "Ne yapıyormuşum, sevgilimi kucağıma aldım sadece" "Evet, hemde bütün adamların önünde, bilmem farkında mısın ama benim bir karizmam var ve sen şu an karizma mı çiziyorsun" "Oyy sen büyüdün de karizmamı yaptın" "Balamir" diye bağırdım "Tamam gülüm sustum" Biri toprağa hükmediyordu, diğeri şehre. Ama ikisi de aynı bakışa yenildiler.

Asker & Eski Asker Bir hata, her iki hayatın da sonu olmuştu. Biri bir diğerinin hayatını mahvettiğini bilmeden girmişti o kişinin hayatına. Diğeri ise hayat bulduğu kişinin hayatını kaybettiğini bilmeden... Gözlerimi gözlerine diktim. "Süsünden eksik olmuyorsun be kızım," dediğinde gözünün içi gülüyordu. "Yine hangi makyaj veya takı. Söyle güzelim. Söyle çünkü bunları bir tek senin için yaparım." Yüzümde tebessüm yer edindi. "Bana mermi verir misin peki?" . Kitabı yüzde yüz seveceğinize o kadar eminim ki. Okumadan bırakmayın

Umay, tesadüfen gördüğü bir cinayetle, hayatının gerçeklerini, hayatının aşkıyla öğreneceği bir yolculuğa çıkmıştı. 🌊 "Bir zamanlar seni öldürmek isteyen bir adamın masasında yemek yemek nasıl bir duyguydu?" diye gülümseyerek sormuştu Aras. Her ne kadar böyle bir şeyi beklemiyor olsam da cevap vermekte gecikmemiştim. "Her defasında beni kırmayı başaran biriyle hala hiçbir şey olmamış gibi konuşmam kadar garip.."

Bazı şehirler insanı sadece büyütmez. Bazı şehirler insanı içten içe çürütür. Bursa'nın ışıklı caddelerinde veya varoşunda, favelasında... herkes başka bir hayat görür. Ama gece olunca Heykel'in altı başka konuşur. Mahalleler, tayfalar, kavgalar, kızlar, ego savaşları, sigara dumanı, duvar diplerinde dönen muhabbetler, kulaklıkta patlayan beat'ler ve mikrofona kusulan öfke... Biz daha yolun başındaydık. Kendimizi yenilmez sanıyorduk. Sokakları çözdüğümüzü, insanları okuduğumuzu, raple içimizdekini dışarı atınca her şeyin hafifleyeceğini falan düşünüyorduk. Yanılmışız. Çünkü bazı geceler sadece kavga çıkarmaz. Bazı geceler hayatı ikiye böler: insana bir şeyler öğretir. öncesi ve sonrası. Bir yanda Bursa'nın sert sokakları, bir yanda İstanbul'un daha büyük, daha kirli, daha acımasız yüzü. 16 e.c.s. Birine ilk yumruğu attığında aslında ona değil, kendindeki bir şeye vuruyorsun. Bunu sonradan anlıyorsun. O an sadece elinin kemiğini, dişine gelen sertliği, kulağında patlayan uğultuyu hissediyorsun. Geri kalanı sonra geliyor. Sonra dediğim de bazen bir gece, bazen üç sene. Bazen de insan neye vurduğunu ancak yükseldikten sonra, elindekileri sayarken, kaybettiklerinin ağırlığı dizine çöktüğünde anlıyor. Ben o gece Tdrilla tayfasından birinin ağzına ilk yumruğu geçirdiğimde saat kaçtı bilmiyordum. Bursa'nın gecesi saat tutmaz zaten. Özellikle Heykel... Okursanız yazacağım :D ayık olun böyle bir şey okumadınız kekem.