Czy muzycy też mają swoje piekło? I nie... Nie chodzi mi tu o granie muzyki współczesnej albo łapania akordów, tylko o takie prawdziwe. Klara w niewyjaśnionych okolicznościach trafia do miejsca łudząco podobnego do tego, które opisał Dante Alighieri, no wiecie - ciemny las, nie widać drogi, pojawiają się zwierzęta. Zbieg okoliczności? A może ktoś tam na nią czeka?

Las szepcze. Las woła. Nie każdy, kto odpowie, wraca. Mroczna, baśniowa historia o tym, że czasem lepiej nie podążać za swoim imieniem...

Wiersze. Nieidealne. Zapisane w starych kartkach. Mroczne. Bolesne. Słoneczne. Radosne. Wiersze. Pisane dla tych, którzy nie potrafią powiedzieć, że boli. A przede wszystkim, pisane dla serca, które cierpiało za bardzo.

Czasem najtrudniejsza rozmowa, to ta, którą dzielisz sama ze sobą. Jedna noc. Dwie nici. Tysiące niewypowiedzianych słów. Czy można wrócić, żeby się nie zgubić?

To zbiór wierszy o pustce, która jest ciemniejsza niż noc. O ciszy, która krzyczy głośniej niż słowa. O przyjaźniach, które kończą się nagle. Każdy wers to szarpany oddech, każdy wers to echo bólu i samotności. Nie ma tu lukru, tylko prawda o życiu, które boli, o sercach, które nie znajdują spokoju, o wspomnieniach, które zostają na zawsze. Tu nie znajdziesz happy endu. To miejsce, w którym twój cień może się spotkać z moim.

Współautorka: @Zjsha8 "Nigdy nie lubiłem ciszy, która zapada po zakończeniu utworu." "Czy życie nie polega na ciągłej nauce? Na złudnej nadziei, że następny fragment będzie już prostszy, łagodniejszy, bardziej cantabile niż staccato." "Bywa, że gwiazdy mają taką fantazje, aby dwie dusze ze sobą spleść na zawsze." "Kto jej nie poznał, ten jej pragnie, lecz jeśli ją dotknął, choć przez ułamek chwili, na zawsze pragnie strzepać z siebie każdą jej drobinę." "Zrozumiałem, że to nie jest utwór. To jest jej głos. „Myślałam, że mnie wybierze" - mówiła melodia. „Myślałam, że wystarczę". Zaczęła grać ostrzej." "Nie mścić się przyszłam, nie taka to rola moja, aby cudzą winę własną zmazywać."

On żyje tylko wtedy, gdy otwierasz książkę. Czuje Twoją obecność jak ciepło na skórze, jak oddech między słowami, jak letni podmuch wiatru. Najpierw tylko Cię wyczuwa. Potem zaczyna pisać dla Ciebie. Zmienia zdania, zostawia ślady, czeka. I zakochuje się w kimś, kogo nigdy nie zobaczy. Bo kiedy zamkniesz książkę, jego świat zgaśnie. A jedynym sposobem, by być bliżej Ciebie, jest sprawić, żebyś czytała dalej.

🍂Jesienna historia🎃 |zbiór opowiadań i wierszy różnych dusz i historii, ale z takim samym wielkim bólem| Klon życia to opowieść inna niż wszystkie. Łączy w całość- wiele historii, złamanych serc, obietnic i dusz. Mieści w sobie tyle smutku, że aż trudno to sobie wyobrazić. Zajrzyj tu na moment. Zatrzymaj się. Poczuj i pozwól, aby dusze pokazały swoje historie i... Daj im odejść. Pozwól im nie cierpieć. Niech nie gniją w zawieszeniu, tylko niech odejdą. Dajmy im tak bardzo wyczekiwane wytchnienie, na które zasługują- co prawda niektóre mniej, ale też. Swoje już wycierpiały.

Jak wyglądają Walentynki w piekle? Kogo spotka Paganini? Jak zareaguje?