W Grimhaven nadnaturalne nie jest tajemnicą. Jest regulacją. Są rejestry istot, strefy z przepustkami i bary, do których człowiek nie powinien wchodzić. Miasto wygląda jak szkło i neon, ale pod spodem pachnie mokrym betonem i krwią, której nikt nie przyznaje się w raportach. Hex nie istnieje w żadnym systemie. Jego „narodziny" zaczęły się w podziemiach Project Revenant - programu, który miał tworzyć odporność, a stworzył broń. Hex przeżył pożar, w którym miał zginąć. Od tamtej nocy wraca po swoje. Gdy porywa Miracle Harrow, córkę człowieka odpowiedzialnego za projekt, wierzy, że to proste: złamać ją, żeby złamać ojca. Tylko że Miracle nie jest niewinna w sposób, w jaki Hex się spodziewał. Ona nie jest księżniczką z wieżowca. Jest wadliwym prototypem, „wrażliwym dzieckiem", którego nikt nie nauczył, że ból nie jest normalnością. Hex to black flag. Brutalny. Obsesyjny. Zbyt bliski. Zbyt cichy. Nie powinno się go kochać. A jednak... kiedy dostrzega prawdę, jego przemoc przestaje być przypadkiem. Zaczyna mieć adres. Bittersweet. Brudno. Bez obietnic, że będzie dobrze. Tylko obietnica, że jeśli świat jeszcze raz spróbuje ją złamać - spłonie.

Morthaël żyje od wieków. Świat zmieniał się setki razy, ludzie przychodzili i odchodzili, a on nauczył się patrzeć z dystansu. Aż do momentu, w którym spotkał Elizę. To nie jest historia o wampirze, który chce być człowiekiem. Ani o miłości, która wszystko naprawia. To opowieść o bliskości, która pojawia się zbyt późno. O wyborach podejmowanych w ciszy. O szczęściu, które trwa krótko, ale zostawia ślad na całe życie. Historia rozgrywa się powoli. Bez pośpiechu. Bez prostych odpowiedzi. I bez obietnicy, że wszystko da się zatrzymać. Jeśli szukasz akcji - to nie tutaj. Jeśli szukasz emocji, które zostają długo po ostatnim zdaniu - zostań.

Uznali ją za martwą. Dla Gentsu Kuro stała się raną, której nikt nie potrafi zagoić. Luca próbuje udowodnić, że jest godny dziedzictwa swojej rodziny, choć każdy krok przypomina mu, że żyje w cieniu siostry. Elaris zostaje wśród ludzi, którzy stracili zbyt wiele, trzymając się nadziei, której nie potrafi jeszcze nazwać. Tymczasem w Thyris żyje dziewczyna, która nie pamięta własnego imienia. Shiro ma nowe życie, nowych sojuszników i człowieka, który twierdzi, że chce ją chronić. Ale sny stają się coraz wyraźniejsze. Czerwone oczy. Dziecięcy śmiech. Głos wołający z ciemności. Miejsca, których nie zna, a za którymi tęskni całym ciałem. Cień, który miał ją chronić, powoli staje się więzieniem. A Shiro zaczyna rozumieć, że jej przeszłość nie jest martwa. Jest zamknięta gdzieś pod kłamstwem. I kiedy prawda się przebudzi, nic już nie będzie takie samo. Kontynuacja: Mroczny Instynkt TOM I Złamana dusza TOP W KATEGORII: #1 POLITYKA 08.26 #1 AMNEZJA 08.26 #1 BLIŹNIĘTA 07.26 #1 MROCZNEFANTASY 07.26 #1 RODY 07.26 #1 KLANY 07.26

Moja fanowska kontynuacja przygód Geralta, Yennefer i Ciri. Akcja dzieje się po pewnym czasie od wydarzeń z końca wiedźmińskiej sagi autorstwa Andrzeja Sapkowskiego. Piszę ją w ramach treningu warsztatu. Publikuję, być może kogoś zainteresuje 😉 Nie roszczę sobie żadnych praw do świata, postaci i historii stworzonej przez Andrzeja Sapkowskiego. Wszystko ma charakter fanfiction.

Zabił jej ojca. Lilith Ashveil spędziła dziesięć lat, ucząc się nienawiści tak cierpliwie, że stała się drugą skórą. Potem weszła do Graveshade jako omega - cicha, niewidzialna, nieszkodliwa - i przez rok mieszkała pod dachem mężczyzny, którego miała zabić. Patrzyła. Słuchała. Czekała. A potem zniknęła. Dla większości watahy była tylko jedną z wielu dziewczyn, których nikt nie zauważa. Dla Drystana Ironfanga, Alfy, który nie wybacza zdrady, miała być dokładnie tym samym. Do chwili, gdy odkrył, że „omega", która uciekła, wyniosła z jego domu sekrety, których nikt nie powinien dotknąć. I że nigdy nie była omegą. Była kłamstwem z czarnymi oczami, bronią i błędem w samym sercu jego kontroli. Teraz on poluje. A Lilith wie, że jeśli pozwoli mu się dopaść, nie odda jej śmierci szybko ani łaskawie. Bo są rzeczy gorsze niż nienawiść. Są prawdy, które potrafią obedrzeć człowieka ze wszystkiego. Zwłaszcza wtedy, gdy zaczynają pachnieć pożądaniem.

Fantasy o świecie rozdartym przez emocje, dosłownie. W tej historii uczucia materializują się jako dym, który potrafi wzmocnić człowieka... albo kompletnie go pochłonąć. Bohaterowie muszą mierzyć się nie tylko z potężnymi mocami, ale też z problemami dużo bardziej ludzkimi, rasizmem, dyskryminacją kulturową, fanatyzmem politycznym, traumami rodzinnymi i strachem przed innością. To historia o tym, jak uprzedzenia potrafią rozdzielać narody, jak przeszłość potrafi niszczyć przyszłość i jak trudno jest zachować człowieczeństwo, gdy twoje emocje mogą stać się bronią. Pełna epickich walk, dramatycznych zwrotów akcji, emocjonalnych starć i romansów. Fumotion łączy w sobie magię, politykę, mrok i ludzką kruchość. A wszystko zaczyna się od jednego słowa, fumo - dym, emotion - emocje. Fumotion - dym, który zdradza prawdę o tobie.

Whitechapel tonie we krwi, a nikt nie zadaje pytań. Ludzie znikają. Ciała się nie odnajdują. Albo nie powinny zostać odnalezione. Potwór czai się w cieniu. W umyśle, który błaga o pomoc. Witam was w drugiej części "Kwestii wyboru". Jest to odrębna historia którą z poprzedniczką łączy jedynie Siles i motyw zawarty w podtytule. Jest to najmroczniejszy rozdział z dotychczas napisanych przygód Silesa. Będzie to pełnokrwisty horror psychologiczny. Dla ludzi o mocnych nerwach. Zapraszam do lektury;) Ostrzeżenie: W niniejszej opowieści zawarte będą takie motywy jak: morderstwa, drastyczne sceny przemocy z szczegółowymi opisami, tortury, znęcanie psychiczne i fizyczne, krew i okultyzm.

Druga część dylogii "Baśń o jednorożcu". Nie tak dawno temu, gdzieś w magicznych lasach Rumunii, powstała osada. Początkowo niewielka, zbita z własnoręcznie ściętych drzew, szybko stała się ostoją dla wszelkiej maści wyrzutków, dziwaków i odmieńców. Jej mieszkańcy żyli spokojnie, dopóki u bram królestwa nie zaczęło czaić się niebezpieczeństwo. Jak to w baśniach bywa, cisza nigdy nie trwa długo. W lesie zalęgł się mrok. Zło ponownie przybrało ludzką twarz. Kłusownicy. Nie dość, że ranili i zabijali bezbronne, niewinne stworzenia, to jeszcze robili to dla zysku. Wcześniej Harry tropił ich jedynie z powinności, lecz gdy w gęstwinie lasu zamieszkała osoba, za którą był gotowy oddać życie, jego misja nabrała na znaczeniu. Wiedział, że nie spocznie, dopóki nie upewni się, że każdy z tych potworów został oddany w ręce Aurorów. I że jego jednorożec nigdy nie uroni już łzy. Trigger warning: Przekleństwa, przemoc fizyczna, treści dla dorosłych i sceny nieodpowiednie dla wrażliwych czytelników.