2000 senesinde kurulan ve sekiz üyeden oluşan Akrep Teşkilatı'nın geçmişe dayanan iki düşman üyesi, evlatları üzerinden yeniden karşı karşıya geliyor. Onların düşmanlığı ve güç hırsları, Aslan ve Nefes'in zorlukla dolu aşkının üzerine karanlık bir sâye gibi çökerken, nelerle karşı karşıya gelecekler? Aşk ve güç savaşsaydı, hangisi olurdu kazanan? Önlerinde iki yol vardı: Ya geçmişin ve zehirli gücün aşklarının üzerine çöken karanlık sâyesinden kurtulacaklardı ya da o sâyeye hapsolup yüreklerindeki kor ateşte yanacaklardı. Ancak ya yanıp kül olmak, o sâyeden kurtulmaktan daha kolaysa?

DENEKLER Bir uçak. Bir kaza. Ve hayatta kalan on kişi. Dolunay Sancak, Asya Vural ve Umay Deren... çocukluklarından beri ayrılmayan üç arkadaş. Onlar için bu sadece bir üniversite gezisiydi. Ta ki uçak düşene kadar. Gözlerini açtıklarında kendilerini ıssız, tehlikeli ve garip bir adada bulurlar. Yanlarında ise hiç anlaşamadıkları yedi kişi vardır. Bu bir tesadüf değildir. Ada, göründüğünden çok daha fazlasını saklar. İzleyen gözler, kaybolan insanlar ve yavaş yavaş ortaya çıkan bir gerçek: Burada herkes bir denek. Ve bu deneyin tek bir kuralı var: Herkes hayatta kalamaz. Kaçış yolu var. Ama... herkes için değil.

"Ölmekten korkma. Asıl korkman gereken şey, burada yaşamaya mecbur kalmak." Gözlerini açtığında kendini soğuk, metalik duvarlarla çevrili bir odada buluyorsun. Kaçırıldın. Bir deneyin parçasısın. Burada herkesin bir kod adı var. Senin adın Z. Ve artık hayatta kalmak tamamen şansa ve zihin gücüne bağlı. Dondurulmuş insanların bilinçaltına girip bilinçaltı olaylarını yönetmek zorundasın. Ama unutma-burada ölen, gerçekte de ölür. Korkular canlanır, rüyalar kabusa dönüşür, her an bir ölüm tuzağına dönüşebilir. Kaçmak mı? Sistemin derinlerine indikçe bunun imkansız olduğunu göreceksin. İntikam mı? Belki de tek çıkış yolu budur. Ama bir şey kesin: Burası hayallerini öldürmeden sen oradan çıkamayacaksın. "Gerçeklik mi daha acımasız, yoksa rüyalar mı?"

Bir gün uyandığında, hayatının artık iki bacak üzerinde değil, iki teker üzerinde devam edeceğini öğrendi. Belkıs Asel Erden... 21 yaşında, hayalleri öğrencilerinin sesinde gizli bir sınıf öğretmeni. Bir kazayla hayatı ters yüz oldu; bacakları artık onu taşımıyordu. Annesiz büyümüş, hep güçlü olmak zorunda kalmıştı. Ama bu kez güç yetmiyordu. Hastanede geçen sessiz günlerde, bir an, yabancı bir bakış içini ısıttı: sargılı koluyla dimdik duran, suskun, keskin bakışlı bir asker. Kader onları yeniden bir göl kıyısında karşılaştırdı. O an anladı: bazı bakışlar kazayla değil, kaderle çarpışır. O bir asker... Yeminli, savaş görmüş, kalbi yaralı. Ve şimdi, en zor nöbeti başlıyor: bir kızın kalbini ve kendi kırılmış ruhunu korumak. Belkıs, düşmekle bitmeyen bir hikâyede... Ayağa kalkamasa da kaderine direnecek. Kimi savaşlar cephede değil, kalpte kazanılır.

Karanlık bir gökyüzü vaad etti bu hayat bana. Ben ne kadar gülersem güleyim, doğmayan bir güneş... Evlatlık geldiğim ailem gerçek kızlarını bulursa? Peki ya şimdi bana ne olacak? Senelerdir benden nefret eden abilerim beni tamamen silecekler mi? 🪽🪽🪽 Klasik abilerim kurgularından daha farklı bir hikaye. Yeni ve farklı bir şeyler okumak istiyorsanız aradığınız tam olarak bu💫💫. Sizi yapayalnız büyümüş olan İlkim'in yolculuğuna davet ediyorum... Güncel olarak yeni bölümmleerr💕💕💕💐💐💐☀️☀️

"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

Geçmişte yaşadığı bir travma yüzünden hayata küsen. Kimse deli olduğunu bilmesin diye kendini odalara kapatan bir adam.. Diğer tarafta dillere destan güzelliği ile herkesi büyüleyen yörük köyünün güzeli Nazlı Korkmaz. Peki bu ikisinin hayatları birleşirse neler olur? Biri deli biri korkusuz olunca neler olmaz ki! Heyecan ve merak uyandıran bir hikaye sizi bekliyor...

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

"Bizimle geleceksin!" dedi biyolojik babam, sesi keskin ve emrediciydi. "Gelmeyeceğim!" dedim, inatçılığımı saklamadan, kararlılıkla. "Benim sabrımı zorlama. Eğer geleceksin dediysem, geleceksin!" O da inatla, gözlerindeki sertlikle kararlılığını belli etmişti. ...... "SİKTİR GİT EVİMİZDEN!!" diye haykırmıştı öz abim, sesi kulaklarımda yankılandı. Kırıldım... Hem de en derin yerimden. Bir daha onarılamayacak şekilde paramparça oldum. Kendimi yapayalnız, kimsesiz ve çaresiz hissediyordum... ⚠️ Bu kitapta olumsuz ögeler, taciz, şiddet, küfür, psikolojik baskı, intihar, öldürme, yaralanma ve kötü alışkanlıklar bulunur. Lütfen ona göre okuyun..

Sınıf öğretmenliği öğrencisi Ayperi; şehirler arası otobüs yolculuğunda sıkıldığı için önündeki koltuğun sırtında yazan numarayı kaydederek mesaj atar ve numaranın sahibi bir Kara Harp Okulu öğrencisi çıkar. Siz: Piç Hakan siz misiniz? (00.17) Siz: Yani piç derken benim tercih ettiğim bir sıfat değil. (00.17) Siz: Yazan öyle yazmış. O öyle yazınca ben de teyit etmek için sorayım dedim. (00.18) Siz: Aşırı derecede saçmalıyorum şu an... (00.19) Piç Hakan: Ne geveliyorsunuz? (05.47) NOT: BU KİTABIN GERÇEK KURUM VE KİŞİLERLE İLGİSİ YOKTUR, BENİM HAYAL DÜNYAMIN YANSIMASIDIR.