Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

"HER KURŞUN,İZ BIRAKIR." Maviş ve Koca Kurt Kurşun Timi... Onlar sıradan Asker değildi.Her biri farklı yerlerde büyümüş,farklı hayatlar yaşamıştı.Ama kader onları aynı yerde buluşturmuştu;Vatan görevinde. Baran Alp Aykurt,Demir Çevik,İz Kaya,Ömer Çetin,Süleyman Yılmaz,Batuhan Doğan,Zehra Aksoy,Arda Karahan ve Metehan Azizoğlu. Dokuz Asker, Dokuz farklı hayat, Ama tek bir amaç Vatan. Onların adı KURŞUN TİMİ.Çünkü attıkları her adım,sıkılan bir kurşun gibi hedefini bulurdu.Sessiz giderlerdi, ama arkalarında bıraktıkları iz bir daha silinmezdi. Onlar için görev bir emir değildi. Görev;Vatanı korumak,Ay Yıldız bayrağı yere düşürmemek ve yanındaki silah arkadaşlarını yalnız bırakmamaktı. Bir birleri için,Vatanları için canlarını ortaya koyabilecek kadar güçlü, bir bağları vardı. Gecenin en karanlık anında bile korkmadan ilerlerlerdi. Çünkü biliyorlardı ki attıkları her adım Vatan içindi. Ve herkes bilirdi ki, Kurşun Timi ortaya çıktığında,düşmana nefes alacak hava bile bırakmazlardı....

1.Seri◇ Kalabalığın içinde yalnızlık.Biraz garip değil mi bu cümle.... evet garip ama doğru.İnsanların sana bakınca iğrenip geri çekilmesi, acı verici dimi.... evet acı verici -İhanet- "Ben o gün... kaybolmadım. Ben o gün... içimden silindim." 16 yıl önce kızlarını kaybeden SOYKAN ailesi yıllar sonra kaçırılan kızını buldu ama bir sorun vardı; Kızları ailesini istemiyordu. Emel yıllar sonra bulduğu ailesine alışabilecek miydi? Yaşadığı olaylar buna izin verecek? Geçmişin izleri ne olacaktı? Emel aynı anda hem ailesine alışabilecek,hemde onu ilk gördüğü andan beri onu seven Ayaz ile ilişkileri ne duruma gelecekti?