Hakkında tek bir fısıltının bile her şeyi yakmaya yeteceği bir dünyada, aralarındaki mesafe sadece kilometrelerden ya da haritadaki çizgilerden ibaret değildi. Ozan ve Sinem'in arasında inatla örülmüş duvarlar, açılması yasak kapılar ve arkalarına bakmadan geçip gitmeleri gereken upuzun yollar vardı. Herkes onları sadece aynı projede yer alan iki insan sanıyordu; oysa kader, ikisinin de iradesini hiçe sayarak görünmez bir kementle çekiyordu onları aynı noktaya. Ozan, bu tehlikeli coğrafyanın en yasak, en cazibeli meyvesiydi. Uzaktan bakıldığında kusursuzdu, etrafına keskin bir dokunulmazlık zırhı örmüş bir adamdı; ama o zırhın ardında, yasak olduğunu bildikçe daha çok hırsla­nan, ateşe yürüdüğünü fark ettiği halde durmak istemeyen bir adam yatıyordu. Sinem ise o büyük tufanın ortasında kalmış, parçaları ne birleştirilebilen ne de tamamen bir kenara atılabilen kırık bir aynaydı. Hayatın ve etraftaki herkesin elinde paramparça edilmişti ama Ozan'ın baktığı yerde kendini yeniden bütün hissediyordu; mesele de buydu zaten, en büyük tehlike de bu bütünleşme arzusuydu. Sette, herkesin gözü önünde dönen o devasa çarkın içinde her şey kusursuz bir profesyonellik ile işliyor gibi görünürdü. Kameralar açıkken aralarındaki mesafe milimetrik bir dikkatle korunur, bakışlar tekinsiz sulara hiç taşınmaz, herkes ezberlediği rolü kusursuzca oynardı. Ama asıl hikâye, "kestik" komutu gelip o devasa stüdyonun ışıkları karardığında, kalabalık yavaş yavaş dağıldığında başlıyordu. İşte o an, aralarındaki o dağlar yerle bir oluyor, duvarlar çatlıyor ve geriye sadece birbirlerinin nefesinde soluklanan iki insan kalıyordu. Yasak olmanın getirdiği o keskin korku, yerini karşı konulmaz bir çekime bırakıyordu; çünkü ne Ozan o meyveyi yemekten vazgeçebiliyor ne de Sinem o parçalanmış halini onarmak için başka bir kapı çalabiliyordu. BA

"Albora aşiretinin kurumak üzere olan soyu, törenin hiç bilmediği bir taş evde, dul bir bakirenin rahmine bırakılacak o tek kurşunluk umuda bağlıydı."

Fasıla, bir veda değil; birbirine kavuşamayan iki kalbin ömür boyu birbirini bekleyişidir.

Setten Cannes'e uzanan bir yolculukta, iki insanın birbirine yaklaşırken aynı anda uzaklaşmasını anlatan bir hikâye. Sessizliklerin, bakışların ve söylenmeyenlerin arasında kalan bir bağ.

NOT; Bu hikayede ağırlıklı olarak yetişkin içerik bulunmaktadır.(+18) "O benim öğrencim. Ben ise onun hocasıyım. Bu fakültede daha ikinci haftam. Eğer biri öğrenirse, kariyerim biter. Hem de resmen biter. Üstelik Alya da zarar görür. 22 yaşında, parlak bir öğrenci. Onun geleceğini riske atamam." "Bir yanım "Bırak artık bunu, profesyonel davranıyor, sen de öyle davran" diyordu. Diğer yanım ise "Yarın o ofise yine git, bu sefer daha kısa bir etek giy, daha cesur ol" diye fısıldıyordu." Ve hayatın onları hangi noktaya sürükleyeceğini ikisi de bilmiyordu...

2.Sezon afiş çekiminden başlayan günümüze kadar devam edicek olan OzSin hikayesi.

Bazı tarifler mutfakta değil kalpte pişer

Alya zorla evlenmekle göz göze kalmışken onakim yardım edecek? Ve nasıl kurtulmayı başarabilecektir

Bir Alternatif Evren OzSin Hikayesi🤍 Kimsenin aşamadığı surlar, tebessümlerin arkasına gizlenmiş bir zırh ve aynı koridora açılan iki mağrur hayat... İntizar; kırılmaktan korktuğu için kalbini çelikle kaplayan bir kadın ile o zırhın arkasındaki yorgunluğu tek bir bakışla gören bir adamın sessiz savaşıdır. Çünkü bazen en tehlikeli bekleyiş, henüz adı konmamış bir karşılaşmanın eşiğinde başlar.

Herşey bir davetle başladı sonrasını ikiside tahmin edemedi.. rol arkadaşına aşık olmak mı ? nerde o profesyonellik ? yoktu.. olması mı gerekti ? Hayır.