WATTYS 2021 YARI FİNALİSTİ Mıntıka Serisi'nin ilk kitabıdır. Devam kitabı: Üçüncü Mıntıka Mugglelar bir kez daha büyücü dünyasına ne kadar gaddar olduklarını gösterir. Bakanlık, Hogsmeade Köyü ve hatta Hogwarts. Büyücülere ait her yer işgal edilmiştir. "Büyü yapmak YASAK, iksir kaynatmak YASAK! Asalarınızı hemen görevlilere teslim edin!" Her binadan üç kız, üç erkek. Birinci Büyücü Açlık Oyunları başlıyor! ------------------------- Harry Potter X Açlık Oyunları cross over hikayesidir. Karakterler sadece Harry Potter evrenindendir. Açlık Oyunları karakterleri yoktur. Başlangıç tarihi: 13.03.2020 Final Tarihi: 26.06.2020

ALENA WESKER is the last of the Wesker Children. Unlike her older siblings, she has been trained for her entire life to become Umbrella's most skilled soldier-- cold and devoid of emotions, she had become their ruthless killer, earning her the name The Executioner. In 1995, she and her brother, Albert Wesker were reassigned to serve S.T.A.R.S. so that they could keep a close watch on should an investigation linger on uncomfortably close to the company-- and Alena found herself growing fond of a particular member... JILL VALENTINE. And it was then an ultimate decision must be made, a trigger to press on. To betray her brother, to whom she had dedicated her life, or to kill Jill Valentine, and become the monster that she was born to be. - A Resident Evil Fanfiction *UNDER MAJOR EDITING

You've complained about walking the beat in Detroit for years. Petty crimes, protests, no real action... So when Captain Fowler gave you orders to respond to a hostage situation, you couldn't resist. And then you got shot, only to be saved by the android sent by CyberLife... • Highest Rankings: #1 in Connor, Detroitbecomehuman, ConnorxReader & Video Games • ~215k words not including notes • See end chapter notes for more info and profile for Discord invite. [Book One of the I Am Alive series] Beta'd by MjrGenMatt, ElegantN7, Celestielle and Cerulaine

Ruhu hep başka bir bedeninkine sıkışıkken yaşamak zordu. Başka hayatlar, başka tecrübeler... Ama sonuç hep aynı. Ölümsüzlük değildi bu, aksine, sürekli o acı gerçeği yine, yeni, yeniden yaşamaktı. Aslında bu eski bir alışkanlıktı onun için, tıpkı kaybetmek gibi. Belki bir sürü hayat yaşamaştı fakat bu seferkini onun bile aklı almayacaktı. Damarlarında akan kan son damlasına kadar lanetliydi, şimdi kalbinin iyi, doğru ve kolay arasında bir seçim yapması gerekecekti. ********************************************** "Bir kez, bir kez olsun savaşma ve kabullen. Yalnızca bir kez geçmişinle debelenme ve gelecekle pazarlık yapma. Şu anda kal. Bunula yetin. Hayattan fazlasını almak için boğuşurken elindeki anları da kaybediyorsun Sirius. Bak burdayız işte, sen ve ben. Fazlası için söz veremem ama tam şu an yalnızca ikimize ait. Bırak akıp gitsin. Emin ol her şey sona erdiğinde elinde tutunabileceğin bir anın olmasını isteyeceksin." "Ben bir anıya tutunmak istemiyorum D," diye fısıldadı Sirius. "Ben sana tutunmak istiyorum." Diana güldü ama gülüşünde burukluk vardı. Acı çekiyor gibiydi. "Anılar zamandan çaldıklarımızdır Sirius," Gözlerindeki kabullenmişlik yine baş gösterdi. "Zamandan beni çalamazsın." "Çalacağım Reynolds, görüceksin..."

"Biliyor musun Roma, bence sen iyi birisin." Roma bana bakmıyordu. Yeşil gözleri çeşmenin ucunda, suyu usul usul içen karganın üstündeydi. Boynunu hafifçe eğmişti. Buna rağmen belli belirsiz bir gülümsemenin, benden gizlenmeye çalışarak ortaya çıkmaya çalıştığını gördüm. "Ya?" Beni her zamanki gibi çok ciddiye almadan alaycı bir ifadeyle yanıtladı. Şaşırmamıştım fakat pes edecek de değildim. Biraz daha ona yaklaştım. Bunu beklemediğini çok nadir yakaladığım şaşkın, ne yapacağını bilemeyen bakışlarının arasında anladım. Ne zaman ona yaklaşsam bedenim beni ondan uzaklaştırmak istiyordu sanki. Vücut ısım düşüyor, ellerim titriyor, tenimi yakacağını bile bile bir alev topuna yaklaşıyormuşum gibi hissediyordum. Fakat yine de durmadım. Çeşmeyle arasına girdim. Gözlerinin içine korkmadan baktım. Ondan korktuğum falan da yoktu zaten. Yalnızca bana hissettirdiklerinden çekinmiştim bunca zaman. Sert yüz hatları gerildi. Şakağının altında, çenesinin yanındaki kemik oynayıp dururken iri gözleri yüzümde geziniyordu. "Ciddiyim. Kötü biri olduğunu düşünmüyorum." Hiçbir şey söylemeden beni izlemeye devam etti. Kalbim gümbür gümbür atarken ondan uzaklaşmamak için çok büyük bir çaba harcıyordum. Roma Vergilius'un karşısında böyle dimdik durmak benim için bir meydan okumadan başka bir şey olamazdı bir süre önce. "İnsanlar senin benden korkacağını bekler," dedi. "Çekineceğini, geri duracağını, yaklaşmayacağını." "Korkmuyorum," dedim kendimden bu kadar emin olmama ben bile şaşırırken. Başını salladı. Kalın kaşlarının arasına küllü, mat, kahve rengindeki bir tutam saç düştü. Yutkununca etrafta yağan kar tanelerinin kristalleri bile onun bu sesinde yankı yaptı sanki. Gözlerini benden uzun parmaklarına çevirdi. "Biliyorum. Ama sen beni korkutuyorsun."

"Yapamam," dedim gittikçe daha da ağırlaşan nefesimi düzenlemeye çalışırken. Panik bedenime hakim olmaya başlıyor, kontrolümü kaybediyordum. "Kim olduğu umurumda değil. Kimseyi öldüremem." Omuzlarımın üstüne kapanan eller bana hayatım boyunca hissetmediğim bir ağırlığı tattırdı. Uzun tırnakları tenimin üstündeydiler. "Yapmak zorundasın. İstediğin bu değil mi? Zafer? Güç? Liderlik?" Önüme bırakılan fotoğraftaki çocuğa tekrar baktım. Açık kumral saçları alnına doğru düşerken gülümsemesi onu tanımayan bir umutsuzu dahi rahatsız edecek kadar geniş ve mutluluk saçan cinstendi. Fısıltı kulaklarımda gidip gelirken soğuk odanın içindeki hava kendi kendini yiyordu sanki benim nefes almamam engellemek için. "O daha... çocuk." "Sen de öylesin. Ancak bazı fedakarlıklar yapılması gerekir. Güçlü olmak mı istiyorsun, korkak mı?"

Valery, besin zincirinin en altındaki bir ottan farksızdı. Hiç istemediği bir işte çalışıyor ve hayatı pek de hayal ettiği gibi ilerlemiyordu. Bir gün patronu ona hayatını yoluna koyabileceği bir teklif sundu: Ünlü oyuncu Tom Hiddleston'ın hayatına sızıp onunla ilgili bir skandal yaratmak. Valery, tüm ahlaki değerlerini bir kenara bırakıp bu teklifi kabul etti. Ama işler hiç de planladığı gibi gitmeyecekti. | 2021-2022 Watty Ödülleri Yarı Finalisti | | 25.03.21 tarihinde #tomhiddleston etiketinde 1. |

Kapak @leviseksual'e aittir.

Sirius'un yıkılmadan duran kararlı yüz ifadesi bir darbe almıştı. Diana gözünden bir damla yaş akarken yeniden gülümsedi. "Çocuğun olsun istemez misin birgün mesela? Bence sana bir kız çocuğu çok yakışırdı. Şöyle kuzguni saçlı gri gözlü bir kız çocuğu." Sirius'un gözlerinde o an oluşan harabeyi gördü ama durmadı. "Biliyor musun, babaları gerçekten kız çocuklarının ilk aşkıdır. O kadar severiz, o kadar hayran kalırız ki onlara tüm kaderimizi onların ellerine bırakırız istemeden. Babasının bile bırakıp gittiği bir kız terk edilmeye mahkumdur mesela. Ama eminim senden harika bir baba olur. Sen asla bırakmazsın kızını bence, o da senin küçük prensesin olur. Ama o iksiri içersen birgün çocuğun olursa eğer, onun ölümünü de izlemek zorunda kalırsın. Ona da geri kavuşamazsın. Ya bununla yaşamayı kabullenmek zorunda kalırsın ya da asla çocuk yapmazsın. Bununla yaşayabilir misin mesela?"

Marigold 'Goldie' Ripley Londra'da yaşayan sıradan bir kızdır. Ancak hayatı sürpriz bir biçimde karşılaştığı kitapla değişmiştir. Gözlerini açtığında dünyasından çok uzakta, 1976 yılındadır. hayrankurgu #62 15.09.17 13.42 tamamlanma tarihi: 15.09.17 11.49