Arif sözlerine devam ederken masadan telefonunu aldı. Tekrar telefonuna dönmeden önce bana bakarak konuşmasını sürdürdü A:Ben deli değilim. Sırtını koltuğa yaslayıp telefonuna bakmaya devam etti. Sinir katsayım artmıştı ama bunu belli edemezdim. T:Buraya yalnızca deliler gelmiyor T:Hattâ hiç deli gelmiyor Arif bey.

Ilgın:benim hiç ailem olmadı Arif:ama artık ben varım

M:evinde kalıyorum diye sana aşık olmuyorum A:melek sen beni öptün ya hani

Tesadüfler insana bazen yol olur,tesselli olur,en zor zamanınında uzatılan bir el olur,insan için dönüm noktası olur.. İste o akşam ennur ve efe için dönüm noktası olmuştu.