İstemeden okuduğum romandaki kötü kadın karakterin bedenine girdim. Bu bedende şu anda çocuktum. Problem bu bedene girmiş olmam değildi, problem bu bedenin sahibinin romanda erkek başrol karaktere çocukken yaptığı zorbalıklar ve daha nicesi gibi kötülükler sonucu erkek başrol tarafından acımasızca öldürülmemdi. Ben (artık) Veronica Delilah Evelyn, ant içiyorum ki romanın gidişatını, kendi sonumu değiştireceğim! (KİTABIN İSMİ DEĞİŞTİRİLMİŞTİR. KİTABIN ÖNCEKİ İSMİ ALTIN KAFESTİ. ) ***Kitap ve olay kurgusu tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir çalınma ve alıntı durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır.*** ***Kitap +18 ögeler içermektedir. Kan, şiddet, kötü örnek olabilecek davranışlar, bağımlılık, rahatsız edici psikolojik durumlar içerebilir. Her yaş grubuna uygun değildir!*** ***Resim dahil kapak düzenlemesi bana aittir. Çalınması ve ya izinsiz kullanılması durumunda gerekli işlemler uygulanacaktır.***

Karanlıkta çok zaman geçirdi. Artık o bile ne kadar olduğunu bilmiyordu. Sonuçta hiçbirşeyi değiştiremedi. 4. kez yine soğukta yalnız başına gözlerini kapattı. Elise 5. kez gözlerini açtığında bu sefer aynı hatayı tekrar etmeyecekti. Artık yaptığı hiçbirşeyden pişmanlık duymayacaktı. Bırakın artık onlar pişman olsunlar. Yazar:Villainesssss

Lua hastanede sıradan bir şekilde ölmüştü. Gözlerini açtığında kendini farklı bir odada buldu. Cennette miydi? Kesinlikle cennette değildi. İçeri hizmetliye benzeyen bir kız girdi. Kız ona Atlanes Dükünün kızı olduğunu söyledi. Lua anladı ki okuduğu bir novele reenkarne olmuştu. Reenkarne olduğu Luna abisinden ve ablasından zorbalık gören, babası ondan nefret eden ölüme mahkûm bir karakterdi. Güçlenmeliydi. Manasını arttırmalı, büyü yapmalıydı, ruhlarla anlaşma yapacaktı. Sonradan öğrenecekti ki o sıradan bir reenkarne değildi. Herşey tahmin ettiğinden karışıktı. Geldiği dünya gerçek bile olmayabilirdi...

judy novel de kont gremline nin beyaz saçlı mavi gözlü bir melek olarak bilinen kızıdır. 3 erkek ana karakteride tatlı, kibar davranışlarıyla kendine aşık etmeyi başardı. Ama kimse onun aslında ikizini zehirlemeye çalışan ve kendi annesini öldüren bir ikiyüzlü olduğunu bilmez. Bu ölmeden önce okuduğum külden çiçek denen bir noveldi. uyandığımda beyaz saçlara ve gri ile mor tonlarında gözleri olan güzel bir bedendeydim, bu okuduğum novelde judy nin ikizi ırıs gremline!! ırıs trejedik bir biçimde ölen bir yan karakter ve ikisinin kıskançlığı yüzünden zehirlenip ölüyor!! + 3 erkek ana karakterde ırıs ın eski yakın dostları!! hadi ama sadece huzur içinde ölmek istemiştimmm (⁠ ⁠⚈̥̥̥̥̥́⁠⌢⁠⚈̥̥̥̥̥̀⁠) ••••••••••• "Artık susarmısınız !!!!" "!" "!!" "ıris bu sen misin?" ••••••••••••••••••••••••

Gözlerini açtığında yazdığı kötü karakterin bedeninde uyanan Esra büyük bir şok içerisindedir ve ne yapacağını bilemez. Bildiği tek şey hayatta kalmakta ısrarcı olduğudur. Bir yazılım mühendisi ve cerrahın kızı olan Esra, Gizelle Kaylan'dan daha zeki ve bilgili olduğuna emindir. Ölmemek için zekasını ve bildiklerini kullanmakta çekinmeyecektir, ancak yazdığı kısımın sonuna geldiğinde ne olacak?

Ona kendi hayatımın başrolü olduğumu gösterecektim. Onun hikayesinin yan karakteri olmam önemli değildi. Ne olursa olsun; kaderimi değiştip, bu kötü karakterin ölümünü engelleyecektim!

Ya dünyanın bir numaralı suikastçisi 'normal' bir kızın bedeninde reenkarne olursa? Aradığı intikamı bulabilecek mi? Ya da bu küçük kasabadaki sırlar onu engelleyecek mi? *Bahsedilen olaylar tamamen kurgudur. Anlatılanları denemeyin veya örnek almayın.

Melisa Karahan, hayatını hatalar üzerine kurmuş olan hikayenin kötü karakteriydi. Sevdiği herkesin ihanetine uğramış, yıllarca düşmanı tarafından esir tutulmuştu. Böyle bir yaşam sürmesinin bazı bedelleri vardı. Dost bildiği insan tarafından sırtından bıçaklanarak öldürüldü. Ölüm bir son olmalıydı; kitaplar ve filmler hep böyle anlatırdı. Ancak bu bir son olmadı. Gözlerini üç yıl öncesine yeniden açtı. Henüz işlerin kontrolünü kaybetmediği bir zamana. Bu sefer dünyanın sonunu engellemek için düşmanı olan ikiz kardeşiyle beraber çalışması ve onu esir eden düşmanına karşı sessiz bir savaş vermesi gerekecekti. İlk hayatında yalnızlığa mahkum olan bu kız, ikinci hayatında aile, aşk ve dostluk kavramlarıyla bir kez daha tanışacaktı. Ay Tılsımı serisinin birinci kitabıdır. İkinci kitaba profilimden ulaşabilirsiniz. *** Dikkat! Bu kitapta kan, şiddet ve ölüm gibi tetikleyici unsurlar olacaktır. Kitapta adı geçen yerlerin gerçek mekanlarla ilgisi yoktur.

"Leydi Lunara!" "Öf, bunun da uyanmayacağı tuttu. Leydi Lunara!" Boğukça gelen sesleri anlamlandırmaya çalışırken bir yandan da doğru duyup duymadığıma emin olmaya çalışıyordum. Yavaşça gözlerimi açarken, yanı başımda duran tanımadığım yüze kısık gözlerimle baktım. "Leydi Lunara! Leydi Marcella 5 dakika içerisinde yemek masasında olmanızı emretti. Kalkıp hazırlansanız iyi olur." Tiksinirce söylediği sözlerden sonra arkasına bakmadan yürüyerek odadan çıktı. Burada neler dönüyor böyle? "Lunara da kim?" Kulağıma gelen sesle irkildim. Bu ses bana ait değildi. Aniden yataktan kalktığım gibi yatağın sol çaprazında gördüğüm aynanın önüne koştum. "Ne?" "Ama bu ben değilim."

Astsubay Kıdemli Başcavuş Tuğra Duman, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin seçkin bir birimi olan Pençe timinin yardımcı komutanıdır. Görev, sınır ötesindeki tehlikeli bir terör hücresini etkisiz hale getirmektir. Ancak operasyon sırasında Tuğra, gizemli bir şekilde ortadan kaybolur. Tim, Tuğra'sız dönmenin acısını ve şaşkınlığını yaşarken, Tuğra ise kendini beklenmedik bir zamanın içinde bulur. Tam 300 sene önceye, İskoçya'ya gitmiştir. Tuğra, hem kendi gerçekliğine dönmeye çalışırken hem de İskoçya'nın gizemli topraklarında hayatta kalmaya çalışır. Bu süreçte zamanın ve mekanın sınırlarını zorlayan aşk, dostluk, gizem, aile ve sadakat hikayesi de gelişir. Hayatının yeni savaşı başlar, bu sefer kılıçlarla... Kesit: --- Bir Ingiliz kadınının burada ne işi var?" Diye devam etti karşımdaki adam İngilizce konuşarak. "İngiliz değilim, Türküm" dedim ama adamların hepsi anlamaz gözlerle bakmaya başlamıştı. Zaten vücutları komple boyanmıştı ve korkutucu tipteydiler. "Türk mü?" Neler oluyordu?? Az önce çatışmanın ortasındayken ortalık kurak araziydi. Mağaranın arka kapısından çıkınca böyle büyük bir ormana nasıl gelmiştim ki? Hem ben haritacıydım ve bölgede böyle bir orman olmaması gerekiyordu. Birazdan tim arkadaşlarım da beni bulurdu nasılsa. "Bizimle geliyorsun" diye devam etti esmer, uzun saçlı dev gibi olan adam. "Burası neresi?" Dedim aynı adama bakarak. Sanırım bu grubun lideriydi. Kamuflajıma attığı tuhaf bakışları ise görmezden geldim. Ancak kısa süren sessizlikte, o boğuk sesini tekrar duydum. "Klanıma hoş geldin küçük kız..."