"Bazı savaşlar mahkeme salonlarında değil, karanlıkta verilir." Bars... Lakabı Kuzgun olan; adı askerî raporlarda sadece ölü bilinen biriydi. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan hainin kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Efnan Sare Alaca... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla örülü genç bir avukat.Babası bir hain olarak anıldığında, Efnan'ın da adı sessizce yargılanmıştı. O günden sonra eski hali kalmadı. Çünkü bazı gerçekler insanı yakar. Ve bazı yangınlar geride sadece kül bırakır. Kuzgun ve Anka Biri küldü; dokunulduğunda dağılan.Diğeri köktü; koparılsa da toprağa tutunan. Kül rüzgâra karışmaya hazırlanırken, kök onu toprağa bağladı. Ama bazen kök de yanar. Ve bazen kül, sandığından daha güçlüydü. Çünkü her Anka, Kendi küllerinden doğar.

FAKİRHANEMİZE HOŞ GELDİNİZ. Buraya Suadiye'nin ışıklı bulvarlarından, şampanya kadehlerinin ışıltısından geçerek geldik. Ama kapıdan içeri adım attığınız an o parlak dünyayı dışarıda bırakın. Çünkü bu hikaye sadece bir "zengin kız-fakir oğlan" masalı değil. Bu; bir gecede dünyası başına yıkılan bir kızın, kırılan kanatlarıyla Fikirtepe'nin tozlu ve delikanlı sokaklarına çakılışının hikayesi. Bir yanda; psikolojisini, ailesini ve geçmişini bir silah gibi şakaklarında hisseden, takıntının sınırlarında gezinen zengin bir geçmiş: Batur. Diğer yanda; bal rengi gözlerinin arkasında fırtınalar saklayan, mahallenin raconunu da merhametini de omuzlarında taşıyan, gülümsediğinde yanağında derin bir uçurum açılan bir dağ ayısı: Asaf. Ve tüm bu iki ateş arasında, ailesini korumak için kendi karanlığına gömülen, sivri diliyle hayata direnen Açelya... "İki ateş arasında, incecik bir tahta çubuğun üzerinde yürüyordum. Altım sonsuz bir uçurumdu ve düşsem, kimsenin elimden tutmayacağını biliyordum. Ta ki o bal rengi gözlerle karşılaşana kadar..." Mahalle raconu, buram buram dostluk, hırslı iddialar, tutkulu ve çekişmeli bir aşk, geçmişin karanlık gölgeleri ve her şeyden önce insanın kendini bulma mücadelesi... Kemerlerinizi bağlayın, Fikirtepe'de şenlik var! Keyifli okumalar! Yorumlarda ve oylarda buluşalım, bakalım siz hangi tarafta durabileceksiniz? 🎈✨

Mardin'in taş sokaklarında, yıllardır süren iki düşmanlık gölgesini korumaktadır: Koçerler ve Sînorlar. Bu iki aile için sevgi bir seçenek değildir; kurallar, kan ve suskunluk vardır. Şilan Koçer, kendi hayatının bile kararını veremeden büyümüş bir kızdır. Onun için gelecek; çizilmiş, yazılmış ve çoktan başkaları tarafından seçilmiştir. Bir gün, hiç istemediği bir gerçeğin içine sürüklenir: berdel. Karşısına çıkan isim ise düşman tarafın gölgesidir. Mirzan Sînor. Soğuk, sert, korkulan ve adı söylendiğinde bile sessizlik yaratan bir adam... Ama asıl tehlike, onun düşman olması değil; Şilan'ın hayatına dokunmaya başlamasıdır. Bir ev, iki düşman, zorla bağlanmış iki kader... Ne sevgiyle başlayan bir hikâyedir bu, ne de kolay bir nefretle biten. Sadece mecbur bırakılmış iki hayatın, birbirine çarpmasıdır. Ve bazen kader... en çok zorlandığında başlar.

Asker& Aile kurgusu Abim bana baktı. Benden destek bekledi. Ama ben hiçbir şey yapamıyordum. Gözlerimizi kaçırdık birbirimizden. Toprağa baktım. Rüzgârın taşıdığı dualara, hıçkırıklara, sessiz feryatlara kulak kesildim. İçimde bir çığlık var, dünyayı yerle bir edebilecek bir çığlık. Ama ben onu atamıyorum. Daha sonra yan yana duran üç mezar taşına baktım. Serap Alakan. Süleyman Alakan. Tufan Alakan. Anne, baba, amca.. Annem ile babamı kaybettiğimde sesimi de kaybettim. Amcamı kaybettiğimde ise ait olduğum ailemi kaybedeceğimi bilmiyordum. Ben, Gece. Sessizdim. Ama içim, ölüm kadar gürültülü. Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayar yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Efser Elvin Erçil; bu benim hayatım. 03.01.2025 🍪

• anlaşmalı evlilik • bekar anne • ikinci şans Bütün yollarımın sonu sana çıkacaksa hangi yolu yürüdüğümün bir önemi var mı? 🌊

Ablasına yazmak isterken, Savcı'ya yazan Psikoloji Öğrencisi Lana Saylar. ** Siz: Ne yaptık sanki size amına koyayım! Görüldü ✓✓ (04:03) Lara'm: Ne oluyor lan! Siz kimsiniz hanımefendi? Lara'm: Annemden daha çok arayan ilk ve tek kadınsınız! Lara'm: Bana neden bu kadar mesaj attığınızı sorabilir miyim? Şizofreni misiniz, siz? Siz: Şizofreni olamayacak kadar dağınık lakin sakin diyemeceğim kadar karışık bir beynim var. (04:06) Lara'm: Benim yazmamı mı bekliyordunuz ekran başında? Siz: Hayır. Sadece tez düzenlemesi yapıyorum. Lara'm: Neden bu kadar sakin cevap veriyorsunuz? Yanlış numaraya yazdınız, diyorum. Siz kimsiniz, diyorum. Siz: Nasıl yani? Siz: Anlamadım şuan, ne oluyor? Lara'm: Diyorum ki, ben sizin yazdığınız kişi değilim. Siz: Lara! Benden kurtulmak için, beni tanımamazlıktan geldiğine inanıyorum. Siz: Seninle konuşmak istemiyorum, desen anlardım. Ve senden uzaklaşırdım. Siz: Neden böyle yaptın ki? Lara'm: Yanlış anlıyorsunuz, hanımefendi! Lara'm: Ben yazdığınız Lana mıdır, Lama mıdır? İşte artık ne haltsa, o kişi değilim diyorum. Ben kız bile değilim, anasını satayım! Siz: Olabilir. Yani sonuçta hepimiz insanız. Hata yapabiliriz. Lara'm: Hanımefendi amacım sizi rencide etmek değil lakin bir şeyi sormadan edemeyeceğim. Siz: Nedir? Lara'm: Mal mısınız? Yoksa genel yapınız mı bu? Siz: Sen bana mal mı dedin? Abisini satayım ya! Bir mal olmadığımız kalmıştı şu temelini dürtüğümün dünyasında. Lara'm: Ya sen nasıl bu kadar sakinsin! Şurada sana yanlış numara diyorum, tık yok. Lara'm: Hakaret ediyorum, tık yok. Nereden geliyor bu rahatlık? Siz: Beyefendi, 53 saattir uykusuzum. Siz: Şu son bir saatte 3 bardak kahve içtim. Önümdeki bilgisayarın ekranını zor görüyorum! Siz: Sakin olduğum falan yok. Sadece yorgunum. Anlatabildim mi? Siz: Yoksa normal halimde olsam, hürriyetinizi zaruriyetiniz ile birlikte

Bir tarafta annesi tarafından terk edilen küçük Yağız. Diğer tarafta onu hiç tanımadığı halde her gece rüyalarında emziren Çiğdem Kader, yolları hiç kesişmemiş üç insanı aynı isim etrafında buluştururken, bazı bağların kanla değil, kalple kurulduğunu gösterecekti BAZEN KADER ÖNCE RÜYALARDA GELİR

İnsan bazen sevmediği biriyle değil, hiç tanımadığı biriyle kaderini paylaşmak zorunda kalır. Hüma'nın yaptığı evlilik ne bir masal ne de büyük bir aşktı. Sadece iki çaresiz insanın imzaladığı bir anlaşmaydı. Biri İstanbul'un kalabalığından, diğeri Rize'nin hiç dinmeyen fırtınalarından geliyordu. Aynı çatı altında başlayan bu yolculukta, çayın kokusu geçmişi, Fırtına Deresi ise saklanan sırları hatırlatacaktı. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar... Ama gerçek sevda, en sert fırtınadan sonra filizlenir. Çay Kokusu, Karadeniz'in eşsiz atmosferinde geçen; aile, sırlar, kırgınlıklar ve yavaş yavaş yeşeren bir aşkın hikâyesi...

En yakın arkadaşım Simay ile girdiğim iddia sonucunda kaybettiğim için iki gün boyunca ne isterse yapmak zorunda kalmıştım. Ve benden istediği ilk şeyin ise rastgele salladığı bir numarayla bir hafta boyunca konuşmam olacağını nereden bilebilirdim ki? "Bak, sadece bir hafta tamam mı?" ✶ Siz: N'aber? Bukim: Vazgeçmeyecek misin? Siz: Sözümü tutmam gerekiyor... Bukim: Devletin askerini rahatsız etmeye hakkın var mı peki? Bukim: Hatta direkt herhangi birini rahatsız etme hakkın var mı İnci? ༄𓆉 argo, küfür, yetişkin içerik ve yazım hataları bulunabilir <3 ilk bölüm tarihi: 15 Mart 2026, Pazar