Karşı evdeki komşunuzun, sizi balkonundan izlediğini anlasaydınız ne yapardınız? Özellikle de siz mast yaparken? Normal birisi utanabilir bir daha o kişinin suratına bakamayabilirdi, fakat benim amacım zaten onun görmesi onun beni fark etmesiydi. Polat. Rüyalarımı süsleyen, mahallemizin ağır abisi, karsi komşumuz. Delici bakışları ile gözlerimin icine baktığında sıktığım göğüslerimi daha sert yoğurdum, başımı daha cok geriye atıp onun adını haykırarak bosalmaya basladigimda, sesimi duymasa dahi onun adını sayikladigimi fark etti ve bu onun icin son noktaymışçasına oturduğu sandalyesini gürültüyle itip balkondan çıktı. Bundan sonra ne olurdu bilmiyordum, tek bildigim artik hiçbir seyin eskisi gibi olmayacağıydı.

Berfan ve Bahoz'un hikayesine hoş geldiniz! Hikaye 1990'lar da geçmektedir ve yetişkin içerik sahneler bulunmaktadır.

"Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın." Alpay Aras Demirkıran "Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım... ve galiba ikincisi daha korkutucu." Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran'ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü... Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. -Kesit- "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun laneti bendim... Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, oda benim son ve tek sığınağımdı Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım. Not:Bu kitapta bol bol smut içerik olacak yani +18 sahneler, argo kelime küfür vb. şeyler ön planda. Rahatsız olanlar okumasın lütfen. İLK 25 BÖLÜM ACEMİCE YAZILMIŞTI

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Siz: Sırf beraber çalıştığımız için bana böyle davranmanıza izin veremem, İlker Bey? İlker bey: Davranışlarımın sebebi sadece beraber çalışmamız değil Başak hanım. Siz: Peki ya ne? Siz: Ne bu haddinizi aşmalarınız? Siz: Sabrımı zorlamalarınız. İlker bey: Aklımı sikip attığın için bunların cevapları bende de yok. Buna aşk diyorlar ama çok saçma. İlker bey: Hiçbir insan, bir insanın iradesini bu kadar sikemez.

+18dir. Ona göre okuyunuz Kendinden emin güzel Berra nın Ahmete karşı şehvetli davranışları baş döndürüyor. İkisinin bitmeyen şehvet dolu aşkları

Eskiden sevdiğim şimdi patronum olan adamla evlenip çocuğunu doğuracaktım. Hayat ne garip... (Zümrüt-Murat)

Asil: Dışarı çıkmadan önce :) Boran: TCK 136:Sütyen giymemek suçtur!

Anne ve babasını kaybettikten sonra Nazlı, hayatını iki şeye adadı: okuluna ve kardeşlerine. Duygularını rafa kaldırmak onun için bir seçim değil, zorunluluktu. Karşı dairede büyüdüğü Ömer ise hiçbir zaman uzak değildi. Aile dostu, çocukluk arkadaşı, sığınılacak bir omuz... Ama bazı duygular, yıllarca suskun kalsa da bir gün konuşur. Ömer artık susmuyor. Ve vazgeçmeye niyeti hiç yok. Nazlı ise bir kararın eşiğinde: Sorumluluklarının arkasına saklanmaya devam mı edecek, yoksa kalbinin araladığı kapıyı tamamen açacak mı?

*Yarı textingtir. Yetişkin ögeler fazlaca vardır, rahatsız olacakların şimdiden okumaması rica olunur. ... Ondan nefret ediyordum. Çocukluğumun en utanç verici anlarının sahibiydi o. Benimle alay eder, küçük düşürmeye çalışırdı. Çoğu zaman başarılı olurdu da. Peki ben ne yapıyordum burada? O nefret etmem gereken kişi olarak kalmalıydı. Kollarında yatmam gereken adam olarak değil. ... Biraz da askeriye eklendi. Veee küçük bir bilgi, bu kitabın çoğu yeri gerçek hayattan esinlenerek yazıldı.