Pinhan'ın soğuk sokakları içinde sakladığı canavarlarıyla tehlikeyi kalbinde taşıyordu. Efnem, kendi zihnindeki canavarı öldürebilmek için intihar etmeyi seçti. Ancak tanımadığı bir yabancının onu kurtarmasıyla işler değişti. Bir kış gecesi açılan bir yara, yalnızca tenini değil, zihninin kilitli kapılarını da araladı. Artık ne tamamen insan ne de tamamen başka bir şeydi. İçinde dolaşan güç, her nefeste biraz daha büyürken; bastırdığı öfke, kaybettikleri ve susturulan hayalleri birer gölge gibi peşine takıldı. Bazı bağlar tesadüf değildir. Bazı acılar iki ruhu birbirine zincirler. Ve bazı fısıltılar susturulmak için değil, serbest bırakılmak için vardır. Efnem şimdi bir seçim yapmak zorunda. Ya karanlığı tekrar içine gömecek... Ya da onu salıp her şeyin yanışını izleyecek. Çünkü insanın en tehlikeli düşmanı, kendi zihninde sakladığı canavardır. DİKKAT: BU KİTAP KENDİ ÖZGÜN ESERİM OLUP, KOPYALANAMAZ, ÇOĞALTILAMAZ. Serinin ilk kitabı tamamlandı ancak bölümleri size düzenleyip atacağım, üç kitaplık olmasını planladığım bir fantastik seriye hoşgeldiniz..

Nerissa Maren Alesia bir kralın kızıydı. Su Krallığı'nın gelecekteki kraliçesiydi. Bir gün tesadüf eseri asırlardır düşman oldukları krallık, Ateş Krallığı'nın veliaht prensi ile yolları bir düşer ve Ateş Prensi'nin Nerissa'ya iyiliği dokunur. Aralarında büyüyen sihirli aşkla ne yapacaklar? Krallıklarına ihanet etmeden nasıl birbirlerini sevmeye devam edecekler? Bu sırada Nerissa'nın kraliçe olma yolundaki zorlukları ortaya çıkınca Nerissa hepsiyle nasıl başa çıkacak ve nasıl bir kraliçe olacak? Tüm bunlar yaşanırken arka planda bir de yönetilmesi gereken kocaman bir krallık var ve Nerissa, bu krallıktaki sorunları nasıl giderecek? Ateş ve Su Krallığı arasındaki karmaşada Nerissa nasıl hem aşkı, hem krallığı için savaşacak? Hayatı boyunca su olmaya uyum sağlamaya çalışan bir prenses ve ateşin içinde büyümüş bir prens. Bu imkansızlıklar içinde doğan aşk, nasıl şekillenecek? 💧🔥

Bazı bağlar kanla kurulmaz... Bazıları karanlığın en derininde, fısıltılarla örülür. Ve bazı çağrılar duyanı asla eskisi gibi bırakmaz. Brisa, toprağın sessizliğinde büyümüş, kendi hayatının sınırlarına inanarak yaşamıştı. Ama içindeki güç, bir efsane değil unutulmuş bir gerçeğin yankısıydı. Hana ise karanlığın içinden doğmuştu. Onun için güç, seçilmiş olmak değil zincirlenmiş olmaktı. Her nefeste ödenen ağır bir bedeldi. Ve bazı bedeller, asla kapanmayan yaralar bırakırdı. Birbirinden tamamen farklı iki hayat, görünmeyen bir bağla kesiştiğinde unutulmuş sırlar, mühürlenmiş güçler ve gömülmüş gerçekler yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başlar. Geçmiş artık susmaz, gölgeler hareket eder ve kadim fısıltılar yeniden duyulur. Her adım, geçmişin izlerini biraz daha derinleştirirken her seçim, geri dönüşü olmayan bir yolu şekillendirir. Çünkü bazı kapılar açıldığında, içeri giren şey yalnızca karanlık değildir. Ve bazı sesler... sadece seni çağırmaz. Seni dönüştürür. Seni yeniden yazar.

Kehanet yazıldı geçmişin solmuş cesedine, Bitti hikaye onun amansız ölümüyle. 🔮 Gölgem önümdeydi. Zamanın kırıklarıyla fısıldaşır, unutulmuş lanetleri omuzlarıma yüklerdi. Bir mühür kazındı düşmüş meleklerin ağıdından örülmüş kemiklerin tınısıyla. Geldiğim soy kanatlarımı parçaladığında dirilişime sebep olan görevi verdi. Ölümün bekçisi, cadı soyunun sırrı, kehanetin sessiz taşıyıcısıydım ben. Ne derime ait, ne de hayatıma ait olan mühürle. Geçmiş ise unutulduğu mahzende hatırlanmayı bekliyordu. Bir bebek doğdu ve ruhu, zamanı delen bir esir gibi başka bir evrene aktarıldı. Orada büyü yasak, çünkü soyun atası tanrının gizli adını öğrendi. Avcılar pusu kuruyor, gölgeler bekliyor ve ölüm tanrıçası, mühür ve kehanetin gölgesinde yalnızca kendi amacına sessizce hizmet ediyordu. O küllerinde doğdu, yıkımı başlattı. "Vakit geldi Mihra Larin, dar ağacındaki cadı." "Yirminci taşkın yılında özün bileğine işlenecek, gizli ismin soyunun kanlarıyla köklerinden yeniden doğacaktı." "Yirmi birinci taşkın yılında atası ona görünecek, masum bir bedeni dar ağacına asacak, ağaçlara yıkıcı adını dolunayı katlederek yazacaktı." "Yirmi üçüncü taşkın yılında çalınan ad kanla geri dönecek, ruh ve beden birleştiğinde geçmiş yeniden doğacaktı." 🔮 BT:19.02.2026 AÇIKLAMA: Kitap kurgusunda Mısır Mitolojisinden ilham alınmış, esinlenilmiş ve başka bir evren yaratılmıştır.

Ya yaşadığınız herşey bir oyundan ibaretse... TERS KÖŞE -OYUN- 1.KİTAP Hayatın bir oyun olduğunu hiç düşündün mü? Yaşadığın her şeyin aslında bir kurgu, senin ise bu kurgunun içinde görevleri olan bir karakter olduğunu... Ve tüm bu oyunu yöneten, görünmeyen bir "yönetici"nin varlığını? Her karakterin kendine özgü bir görevi vardır. Görevler tamamlandığında ise süre dolar, seviye atlanır. Ancak bu oyunun en tuhaf kuralı şudur: Seviyeler birbirinden bağımsızdır. Geçişler yalnızca başrol oyuncusu tarafından gerçekleştirilir ve hiçbir şey kaybolmadan bir sonraki aşamaya aktarılır. Peki ya kaybettiklerimiz? Bir önceki seviyede yitirdiğimiz insanlar... Onlarla bir sonraki seviyede tekrar karşılaşabilir miyiz, yoksa her şey geride mi kalır? Ve daha da önemlisi: Bu seviyeler neden var? Sadece oynanmak için mi, yoksa anlaşılmak için mi? Yaptığın seçimlerin bir anlamı var mı, yoksa her şey en başından yazılmış bir senaryonun parçası mı? Geçmiş bir hayatta bir prense güvenip ölmek... Bu bir son muydu, yoksa yeni bir başlangıcın habercisi mi? Ya da yaşamak için gerçekten bir nedene ihtiyaç var mıydı? Eğer her karakterin bir görevi varsa, seninki ne? Bu kitap, hayatı bir oyun metaforu üzerinden sorgulayan, seçimlerin, kayıpların ve yeniden başlamanın anlamını derinlemesine irdeleyen sürükleyici bir hikâye sunuyor. Okuru yalnızca bir hikâyeye değil, kendi varoluşunu sorgulayacağı bir yolculuğa davet ediyor. Şimdi, okur, işte seni bekleyen çağrı: Bu oyuna katıl. Amara'nın yerine geç. Her seçim senin olacak, her kayıp senin için bir ders. Seviyeler seni test edecek, geçmişin seni şekillendirecek ve belki de gerçek anlamını bulana kadar oyun devam edecek.

Uyarı: Bu kitap cinsellik, toksik ilişkiler, travmatik bağlar, bir miktar psikolojik şiddet, küfür ve argo içerir. ''Kendi kelimelerinle var olamazsan, başkalarının kelimeleriyle yok olursun.''

"𝕊𝕖𝕟 𝕓𝕖𝕟𝕚𝕞 𝕡𝕒𝕣𝕝𝕒𝕪𝕒𝕟 𝕪ı𝕝𝕕ı𝕫ı𝕞𝕤ı𝕟 ℕ𝕠𝕧𝕒," dedi Steve, sesi artık her zamankinden daha kararlıydı. "𝔹𝕦 𝕜𝕒𝕡𝕜𝕒𝕣𝕒𝕟𝕝ı𝕜 𝕕ü𝕟𝕪𝕒𝕕𝕒, 𝕙𝕖𝕣 ş𝕖𝕪𝕚𝕟 𝕓𝕚𝕥𝕥𝕚ğ𝕚𝕟𝕚 𝕤𝕒𝕟𝕕ı𝕘̆ı𝕞 𝕠 𝕒𝕟𝕝𝕒𝕣𝕕𝕒 𝕓𝕚𝕝𝕖 𝕪𝕠𝕝𝕦𝕞𝕦 𝕓𝕦𝕝𝕞𝕒𝕞ı 𝕤𝕒ğ𝕝𝕒𝕪𝕒𝕟 𝕥𝕖𝕜 ı𝕤̧ı𝕘̆ı𝕞𝕤ı𝕟. 𝕍𝕖 𝕠 ı𝕤̧ı𝕘̆ı𝕟 𝕤ö𝕟𝕞𝕖𝕤𝕚𝕟𝕖 𝕒𝕤𝕝𝕒 𝕚𝕫𝕚𝕟 𝕧𝕖𝕣𝕞𝕖𝕪𝕖𝕔𝕖ğ𝕚𝕞." - Fic 1.sezondan başlamaktadır. Tanıtım kısmına bakmayı unutmayınn Rolling Hearts / Kayan Kalpler - TT: _Nykss01

Kehanete göre, bir gün Ay'ın güzel yüzü, Ay'ın kötü yüzünü yenecekti. Herkes bu ana sevinecek, gökyüzü daha berrak olacaktı. Karanlık artık sadece geceye ait olacak, gündüzler ise güneşin ışıklarıyla herkesin kalbine umut taşıyacaktı. Ama bu değişim neyin ya da kimin sayesinde gerçekleşecekti? Kızıl saçlı çocuğun kararıyla mı? Kehanette adı geçen Ronera'nın cesur adımlarıyla mı? Yoksa eski çağlardan beri anlatılagelen Ay'ın güzel yüzünün gücüyle mi?

Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık. Ve ilkbahar o güne hapsoldu. Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı. Artık büyümek zorundaydık. Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı. Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık. İnsanlığımız için savaşacaktık. Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)

Fransız İhtilali'nden sonra monarşinin temelleri çatırdadı. Halk ipleri eline aldı, demokrasi dünya genelinde yaygınlaştı. Artık cinsiyet ya da statü fark etmeksizin her reşit birey ülkesinin yönetiminde söz sahibi olacaktı. Öyle söyledi aydınlar. İnsanın en derindeki hırsına oynadılar, kurtlar ve köpeklerle ortak yanına. Kazandılar. Perdelerin ardına gizlendi ihtişamlı tahtlar. Sıradan insanlar her zaman kendisine sunulanı bildi. Medyanın sunduğu renkli haberlerle ezberlediği düşünce kalıplarını kendisine ait zannetti. Eski köleler bir kağıda mühür basarak birkaç efendi arasında seçim yaptı ve buna özgürlük dedi. "Bataktayız!" diye bağırdı bir adam. "Kaybediyoruz!" Perdelerin ardını bilen, "Hayır, batak değil." dedi sakince. "Papaz kaçtı."