Bir mühür her şeyi bitirmeye yeter miydi? On sekiz yılın hatırasını, çocukluk yeminlerini ve iki krallığın geleceğini bir kağıt parçası silebilir miydi?" Britanya Prensesi Lavinia Valerius için dünya, on sekizinci doğum gününde durdu. Hayallerinde beyaz bir gelinlik ve İspanya Prensi Asil Vargos ile birleşecek bir taht vardı. Ancak o sabah saray kapısına dayanan, bir aşk mektubu değil, soğuk bir infaz emriydi: İttifak bozulmuştu... Asil, arkasında ne bir veda ne de bir açıklama bırakarak sessizliğe gömüldü. Britanya'nın kalbi o gün mühürlendi; Lavinia'nın masumiyeti ise bir ulağın getirdiği o karanlık haberle can verdi. İki yıl süren o karanlık sessizliğin ardından, şimdi karşı karşıyalar. Ama bir saray odasında değil, kan kokan bir savaş meydanında... Aşkın ihanetle, sadakatin ölümle sınandığı bu savaşta; Lavinia ya tacını feda edecek, ya da karanlığın tahtına bizzat oturacaktır...

Evren beni bu cümleyi kuracak kadar çaresiz bırakmıştı; Hayatta kalmak için herkesi geride bırakmaya hazırım...

Bin yıl önce yazılmış bir lanet ve bin yıl sonra doğan bir kız çocuğu. Bin yıl boyunca verilen savaşlar yalnızca küçük bir kız çocuğu içindi. Kazanılan zaferler ve asla kaybedilmeyen topraklar. Ejderhalar ve kadim büyücüler. Bozulmaya çalışılan lanet bozulamadığında gelecek olan kız çocuğunu bekleyen sırlar. Kendi içindeki arayışı yanlış yerde başlatan bir kız ve onu bekleyen asırlık bir dünya.

"Taht benim hakkım!" "Hakkım olanı geri alacağım, gerekirse hiçbirinizi yaşatmayacağım!" Soyumu yok saydılar, adım yasaklandı, unutulmam için karanlık bir zindana atıldım ama bazı miraslar saklanmazdı. Ve ben... saklanmayacaktım. ─ Kralın nefret ettiği bir soy yeniden hatırlanmak üzereydi. Dört bölge, kendilerina ait yöneticilere ayrılmıştı. Ve Dört büyük soya bölünen Zarvion: Vorghullar, Eloryanlar, Nyridler ve adı bile tarihten silinmiş dördüncü bir soy... Her soy Krallığı kendine hak sanıyordu, ihanetler büyürken ve kadim bağlar çözülürken... Hangi soy gerçek gücü elinde tutuyordu?

Pinhan'ın soğuk sokakları içinde sakladığı canavarlarıyla tehlikeyi kalbinde taşıyordu. Efnem, kendi zihnindeki canavarı öldürebilmek için intihar etmeyi seçti. Ancak tanımadığı bir yabancının onu kurtarmasıyla işler değişti. Bir kış gecesi açılan bir yara, yalnızca tenini değil, zihninin kilitli kapılarını da araladı. Artık ne tamamen insan ne de tamamen başka bir şeydi. İçinde dolaşan güç, her nefeste biraz daha büyürken; bastırdığı öfke, kaybettikleri ve susturulan hayalleri birer gölge gibi peşine takıldı. Bazı bağlar tesadüf değildir. Bazı acılar iki ruhu birbirine zincirler. Ve bazı fısıltılar susturulmak için değil, serbest bırakılmak için vardır. Efnem şimdi bir seçim yapmak zorunda. Ya karanlığı tekrar içine gömecek... Ya da onu salıp her şeyin yanışını izleyecek. Çünkü insanın en tehlikeli düşmanı, kendi zihninde sakladığı canavardır.

Nerissa Maren Alesia bir kralın kızıydı. Su Krallığı'nın gelecekteki kraliçesiydi. Bir gün tesadüf eseri asırlardır düşman oldukları krallık, Ateş Krallığı'nın veliaht prensi ile yolları bir düşer ve Ateş Prensi'nin Nerissa'ya iyiliği dokunur. Aralarında büyüyen sihirli aşkla ne yapacaklar? Krallıklarına ihanet etmeden nasıl birbirlerini sevmeye devam edecekler? Bu sırada Nerissa'nın kraliçe olma yolundaki zorlukları ortaya çıkınca Nerissa hepsiyle nasıl başa çıkacak ve nasıl bir kraliçe olacak? Tüm bunlar yaşanırken arka planda bir de yönetilmesi gereken kocaman bir krallık var ve Nerissa, bu krallıktaki sorunları nasıl giderecek? Ateş ve Su Krallığı arasındaki karmaşada Nerissa nasıl hem aşkı, hem krallığı için savaşacak? Hayatı boyunca su olmaya uyum sağlamaya çalışan bir prenses ve ateşin içinde büyümüş bir prens. Bu imkansızlıklar içinde doğan aşk, nasıl şekillenecek? 💧🔥

Bazı bağlar kanla kurulmaz... Bazıları karanlığın en derininde, fısıltılarla örülür. Ve bazı çağrılar duyanı asla eskisi gibi bırakmaz. Brisa, toprağın sessizliğinde büyümüş, kendi hayatının sınırlarına inanarak yaşamıştı. Ama içindeki güç, bir efsane değil unutulmuş bir gerçeğin yankısıydı. Hana ise karanlığın içinden doğmuştu. Onun için güç, seçilmiş olmak değil zincirlenmiş olmaktı. Her nefeste ödenen ağır bir bedeldi. Ve bazı bedeller, asla kapanmayan yaralar bırakırdı. Birbirinden tamamen farklı iki hayat, görünmeyen bir bağla kesiştiğinde unutulmuş sırlar, mühürlenmiş güçler ve gömülmüş gerçekler yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başlar. Geçmiş artık susmaz, gölgeler hareket eder ve kadim fısıltılar yeniden duyulur. Her adım, geçmişin izlerini biraz daha derinleştirirken her seçim, geri dönüşü olmayan bir yolu şekillendirir. Çünkü bazı kapılar açıldığında, içeri giren şey yalnızca karanlık değildir. Ve bazı sesler... sadece seni çağırmaz. Seni dönüştürür. Seni yeniden yazar.

KADİM MÜHRÜN KEHANETİ - 1.KİTAP Kehanet yazıldı geçmişin solmuş cesedine, Bitti hikaye onun amansız ölümüyle. 🔮 Gölgem önümdeydi. Zamanın kırıklarıyla fısıldaşır, Unutulmuş lanetleri omuzlarıma yüklerdi. Ölümün kucağındaydım, Düşmüş meleklerin ağıtından örülmüş kemiklerin tınısıyla bir mühür kazındı bileğime. Geldiğim soy köklerimi parçaladığında dirilişime sebep olan görevi verdi. Bir bebek doğdu ve ruhu, Zamanı delen bir esir gibi başka bir evrene aktarıldı. Büyü yasak, çünkü soyun atası tanrının gizli adını öğrendi. Avcılar pusu kuruyor, gölgeler bekliyor ve ölüm tanrıçası, mühür ve kehanetin gölgesinde yalnızca kendi amacına sessizce hizmet ediyordu. O küllerinden doğdu, yıkımı başlattı. "Yirminci taşkın yılında özün bileğine işlenecek, gizli ismin soyunun kanlarıyla köklerinden yeniden doğacaktı." "Yirmi birinci taşkın yılında atası ona görünecek, masum bir bedeni dar ağacına asacak, ağaçlara yıkıcı adını dolunayı katlederek yazacaktı." "Yirmi üçüncü taşkın yılında çalınan ad kanla geri dönecek, ruh ve beden birleştiğinde geçmiş yeniden doğacaktı." 🔮 AÇIKLAMA: Kitap kurgusunda Mısır Mitolojisinden ilham alınmış, esinlenilmiş ve başka bir evren yaratılmıştır.

Ya yaşadığınız herşey bir oyundan ibaretse... TERS KÖŞE -OYUN- 1.KİTAP Hayatın bir oyun olduğunu hiç düşündün mü? Yaşadığın her şeyin aslında bir kurgu, senin ise bu kurgunun içinde görevleri olan bir karakter olduğunu... Ve tüm bu oyunu yöneten, görünmeyen bir "yönetici"nin varlığını? Her karakterin kendine özgü bir görevi vardır. Görevler tamamlandığında ise süre dolar, seviye atlanır. Ancak bu oyunun en tuhaf kuralı şudur: Seviyeler birbirinden bağımsızdır. Geçişler yalnızca başrol oyuncusu tarafından gerçekleştirilir ve hiçbir şey kaybolmadan bir sonraki aşamaya aktarılır. Peki ya kaybettiklerimiz? Bir önceki seviyede yitirdiğimiz insanlar... Onlarla bir sonraki seviyede tekrar karşılaşabilir miyiz, yoksa her şey geride mi kalır? Ve daha da önemlisi: Bu seviyeler neden var? Sadece oynanmak için mi, yoksa anlaşılmak için mi? Yaptığın seçimlerin bir anlamı var mı, yoksa her şey en başından yazılmış bir senaryonun parçası mı? Geçmiş bir hayatta bir prense güvenip ölmek... Bu bir son muydu, yoksa yeni bir başlangıcın habercisi mi? Ya da yaşamak için gerçekten bir nedene ihtiyaç var mıydı? Eğer her karakterin bir görevi varsa, seninki ne? Bu kitap, hayatı bir oyun metaforu üzerinden sorgulayan, seçimlerin, kayıpların ve yeniden başlamanın anlamını derinlemesine irdeleyen sürükleyici bir hikâye sunuyor. Okuru yalnızca bir hikâyeye değil, kendi varoluşunu sorgulayacağı bir yolculuğa davet ediyor. Şimdi, okur, işte seni bekleyen çağrı: Bu oyuna katıl. Amara'nın yerine geç. Her seçim senin olacak, her kayıp senin için bir ders. Seviyeler seni test edecek, geçmişin seni şekillendirecek ve belki de gerçek anlamını bulana kadar oyun devam edecek.