kitappad'te binlerce okunmuş olan Güz Matemi kitabım şimdi burada sizlerle! *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

Sevdiğiniz adam bir cinayet işleyip cezaevine gireceği gece sizi terk etseydi... Bekler miydiniz? Yoksa onu sonsuza kadar unutmaya mı çalışırdınız? Ali, beni sevmediğini söyleyerek gitti. Sebepsiz yere bir cinayet işledi ve tek bir açıklama yapmadan sildi her şeyi. Sözleri hala kulaklarımdaydı "Sev sevdin. Ben sevdim. Şimdi ben sevmiyorum. Bitti." Bitti mi gerçekten? Yıllarca içimde taşıdığım yarayı açan oydu. Beni en çok seven, ama aynı zamanda en çok acıtan da... Ve şimdi, dört yıl sonra, aynı mahallede karşıma çıkmaya cesaret ediyordu. Geçmişin gölgesi peşimizi bırakacak mıydı? Yoksa bu mahallede iki kişiye birden yer yok muydu? "İki insan birbirini gerçekten severse araya ne kadar zaman girerse girsin,kimlerle neler yaşarsa yaşasınlar,elbet bir gün yeniden karşılaşırlar .Ya birbirlerini affedelerler çok sevdiklerinden; ya da asla affedemezler yine çok sevdiklerinden... Yayınlanma tarihi 30 Ağustos 2023 +18 sahneler ve görseller vardır!

"Sonra bir gün balkondan sarkan küçük bir kız çocuğu kalp ritmimi değiştirdi." Bakışlarını üst üste duran ellerinden çekip, Bahar'ın yüzüne dikti. "Ama ben ona dokunamıyorum bile." Dolunayın aydınlattığı gecede Bahar'ın gözünden akan bir damla yaşı takip etti Rumet. "Ona sarılamıyorum, kokusunu hissedemiyorum." Bir damla daha aktı Bahar'ın gözlerinden. "Ağladığında göz yaşlarını silemiyorum." diye fısıldadı sessizce. Bahar bakışlarını tek bir saniye kaçırmadan Rumet'e bakıyordu. Kalbi çok hızlı atıyordu. "Çok uzun sürmesin olur mu çocuk." dedi sesi titrerken Rumet'in. "Çünkü sana sarılmam lazım, kokunu içime çekmem lazım... Gözyaşlarını öperek kurutmam lazım." /Fark yaratmak için yazılmış bir hikayedir./ * Kapak tasarımı için teşekkürler. @bsudeee

İlk aşkının mahalleden taşınacağını öğrenen İpek Deniz, büyük bir özgüven ve umut ile belki de Hakan'ı son kez göreceği gece karşısına geçip her şeyi açık açık söyler. Hakan tarafından kesin bir şekilde reddedilen İpek Deniz büyük bir yıkıma uğrarken, ertesi sabah Hakan'ın mahalleden gidişi bu yıkımın tuzu biberi olur. Ergenliğinin büyük bir kısmını Hakan'ın gidişi ile oluşan büyük boşluğu doldurmaya çalışarak geçiren İpek Deniz uzun uğraşlar sonucunda ilk aşkıyla birlikte o boşluğuda unutur ve ergenlikten kurtulur. Ergenliğinin aksine gençliğini oldukça sakin, ağır başlı ve düzenli geçiren İpek Deniz'in aklına bile gelmeyen Hakan birden mahallenin başında yeniden beliriverir. 7 yıl sonra, ilk aşkını karşısında gören İpek Deniz büyük bir bilinmezin içine düşünce, tek çıkışın Hakan'dan köşe bucak kaçmak olduğuna karar verir. Kendini yeniden istenmediği sularda yüzerken bulmamak için iç dünyası ile savaşa giren İpek Deniz, bu sefer bu savaşta yanlız değildir. Çünkü yıllar sonra İpek Deniz'i karşısında gören Hakan'ın da kimsenin görmediği sokaklarda, birden beliriveren duyguları ile vermesi gereken savaşlar vardır.

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

🥀 Yaban Gülü "Neden bana böyle sesleniyorsun?" Sorum onu şaşırtmışa benziyordu. Elindeki son simit parçasını martılara atıp iki elini birbirine vurdu. "Güle benziyorsun çünkü," dedi ve gözlerime farklı anlamla baktı sanki. "Ama herkesin ulaşabileceği dümdüz gül değil. Ulaşılmaz Yaban Gülü..." Güldüm. Simitimi kemirmeyi bıraktıktan sonra "Kimse ulaşamazsa nasıl evleneceğim ben," dedim alayla. "Dağ başında tek başına solup gidecek miyim?" Kaşları huysuzlukla çatıldı. "Evlenmek de nereden çıktı?" Omuzlarımı silkip gözlerimi gözlerinden çektim, sakin denize baktım. "Bilmem aklıma geldi öyle," dedim. "Sen peki, sen ne zaman evleneceksin? Yaşın geldi de geçiyor, yaşlanıyorsun Demir Adam. Ben ne zaman huysuz bir görümce olacağım?" Alayla kurduğum cümleyi o ciddiye almış olmalı ki kaşlarını çattı ve ellerini dizlerine koydu. O gün o sahil kenarında bana bir söz verdi. "Ben seni evlendirmeden evlenmeyeceğim." 🥀 Kendinizden bir parça bulmak istediğiniz bir hikaye arıyorsanız doğru adrestesiniz. Sıcak, samimi aile hayatına ve komşuluğa şahit olacağınız bu kitabı okurken içinizin sıcacık olacağına eminim. Şimdiden keyifli okumalar.

Bir mahalle hikayesidir. "Destan, hayırdır?" O an duyduğum sesin aklımın bana bir oyunu olduğunu düşündüm. Zihnim bile karşımdaki kişi ile Kurtuluş abiyi karşılaştırmamın saçma olduğunu bana onun ses tonuyla sorarak sorgulaması sağlıyordu. Ama hayır Kurtuluş abi gerçekten buradaydı, yanımızda duruyor ve bir atmaca gibi gözlerini dikmiş Umut'a bakıyordu. Bakışlarımı ben ondan alamazken Kurtuluş'un telaşla konuşmasıyla birlikte kaşları daha da çatılan ben oldum. "Abi kusura bakma ben Destan'ı pardon yengeyi Zeliha teyzelerin masada gördüm de seninle olduğunu bilemedim pardon abi." diye hızla konuşmaya başlayan Umut ile Kurtuluş abiye bakmayı bırakmış ve ona dönmüştüm. Biraz önceki neşeli çocuk kaybolmuş yerini korku ve telaşın karışımı hislerle hareket eden biri almıştı. "Pardon yenge, iyi akşamlar abi." Ne ben yenge değilim diyebildim ne de Kurtuluş konuşabildi ama Umut bizim bir şey dememizi beklemeden yanımızdan ayrıldı. O an Kurtuluş ne düşündü bilemedim ama fark ettiğim tek şey artık onun benim için bir abi olmadığıydı. Kurtuluş abi değildi sadece Kurtuluş'tu ve bu düşünce beni her şeyden çok korkuttu.

Yetişkin okurlar için uygundur. Hassas içerik ve +18 sahneler içerir. -- Hepimizin içini sıcacık yapacak olan gönülyazı mahallesi, yeni bir aşkı daha sokaklarına karıştıracak. Lara Kozacı üniversite için çıktığı mahallesine seneler sonra döndüğünde artık küçük bir genç kız değildir. Geçmişte fark etmediği şeyler şimdiler de düşüncelerinden, hayallerinden çıkmayacak hale geldiğinde ise görmezden gelmek için çok geçtir. Alparslan Turan Yıldırım, Gönülyazı mahallesinin gözde delikanlılarındandır. Mahalledeki kızların parmakla gösterip kulaktan kulağa fısıldadığı isimlerin başında gelir ancak o gözlerinin aradığı kişi gelene kadar aşkı hayatına almaz. O geldiğinde ise her şey çorap söküğü gibi birbirini izler. Kitap kapağı: matmazel_m 🌹

Acı acı baktı sevdiğine Suna belkide bu bakış ona son vedasıydı. mahkeme koridorları bu kadar soğukmuydu yoksa ?yoksa ona mı öyle geliyor. "Sunam" sevdiği adamın acı barındıran ses tonuyla.ilk sevdiği adamın eline sonra gözlerine baktı genç kız. O ellerde abisinin kanı vardı gözlerinde ise korku ama tutsaklığın korkusu değildi kaybetme korkusu. "Biz artık seninle Dicle, Fırat gibiyiz" Sevdiğinin gözlerinden akan yaşı silmek için uzandı Alpaslan ama genç kız uzaklaştı "Biz seninle artık iki düşman ülke gibiyiz" Mahkeme koridorları bir sevdanın bitişine şahit oldu.

"Ben evimi çoktan buldum, Leyla." dediğinde midemde kanat çırpmak için hazırda bekleyen onlarca kelebek bir anda canlandı. Boynuna doladığım ellerim ensesindeki kısa saçlarını bulup okşamaya başladığında Asaf'ın da bir eli belime yönelmiş, giyindiğim tişörtün altından tenime ulaşmıştı. Parmaklarının usulca hareket ettiği yerler tenimin karıncalanmasına neden olurken birleşen gözlerimizin arasında kutsal bir bağ vardı sanki. "Seni seviyorum Beyoğlu," diye fısıldadım. "Seni çok ama çok seviyorum." Gülümsedi ve uzanarak dudaklarını dudaklarıma değdirdi. "Seni seviyorum Kalbimin evi," dedi benim gibi fısıldayarak. "Seni çok ama çok seviyorum." Sıcak nefesi aralık duran dudaklarımın arasından sızıp nefesime karıştığında daha fazla dayanamadım. Boynuna doladığım kollarımı sıkıp başını hafifçe kendime çekerek o kısacak mesafeyi kapattım. Büyük bir özlem çekiyormuş gibi birleşen dudaklarımızın hareketleri birbirine uyumlu, kalplerimiz bu birleşim nedeniyle delicesine atıyordu. İçimde kocaman bir tufan yaratan heyecan dalgası bedenimi titretirken şimdi ki halimizle o heyecan koca bir tutkuya dönüşmüştü. Nefes almak için geri çekildiğimizde alnını alnıma dayayıp bir süre gözlerimiz kapalı biçimde olduğumuz yerde durduk. Bir elimi tam göğsünün üzerine koyduğumda kalbinin ritmik hareketlerini avuç içlerimde hissettim. "Yakıyorsun beni," dedi kısık bir sesle. "Ama bu yangın o kadar güzel ki, kül olmaktan korkmuyorum." "Seninle birlikte yanmaktan korkmuyorum, sevgilim."