Taşacak Bu Deniz dizisindeki fadime ve iso karakterlerine yazılacak bir kurgudur.

❝ Kayık gelir uzaktan Dalgalara karişmiş Daha kavuşamadan Mevla'm ayruluk yazmiş Daha kavuşamadan Mevla'm ayruluk yazmiş.❞ ┏━━━✦❘༻༺❘✦━━━┓ Başlangıç: 7 Kasım, 2025 Bitiş: ? ┗━━━✦❘༻༺❘✦━━━┛

"Ölümüm senin elimden olmayacakmış, Fadime Koçari..." "Yanlış çünkü senin kalbini ben durduracağım." Ve belki de en büyük savaş, düşman aileyle değil, kendi kalbiyle olacaktı. [SPOİLER VE DUYGUSAL İÇERİK BULUNUR!] Bu hikâye, [Taşacak Bu Deniz] evrenine ait karakterlerle yazılmış bir hayran kurgusudur. Karakterler bana ait değildir, hiçbir ticari amaç güdülmemektedir. Hikâye tamamen kurgusaldır, gerçek kişilerle bağlantısı yoktur.

İsmail Furtuna belki bilmiyordu ama. Kaderini ezeli bir düşmanlık bağlasa da kalbi çok önce seçmişti onu; yıllarca süren düşmanlık, Fadime'ye bir şey olma ihtimalini görünce bir anda anlamını yitirmişti sanki. Ve İso, bilinçsiz de olsa, zihninin her köşesine yerleşen o düşman kızından öte hiçbir şeyi düşünemez olmuştu

Taşacak bu deniz dizisindeki iso ve fadime karakterlerine yazılacaktır.

Diziyle bir zamana kadar eşit gidicem gerisi isfada kalıcak

fadime dugusuz bir kız gibiydi annesi ve babası öldükten sonra onun için sadece iki kişi önemliydi biri abisi adil diğeri Yunan bir kız olan eleni Fadime her ne kadar kırılgan olsada bu göstermedi ISO ise komiklik yapıp gözükmek istiyordu o kimse gormesede insanlarin dediğini yapan bir kukla gibiydi işte bu hikaye sevenlerin sevdiklerine kavuşacak mi kavuşamayacak mı bilinmeyen hikayesi

Üniversite için İstanbul'a yerleşen ve yeni bir hayat kuran Fadime, geçmişin izlerini kapatmaya çalışırken beklemediği bir yüz ile karşılaşır. "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir," der Tolstoy, ancak ya bu yabancı, tanıdık bir yüzse?

Okyanustan hallice irisleri yüzümün her santiminde itinayla dolaşırken merak duygusu çoktan esir almıştı bedenini. "Niye bana bunu yapıyorsun Fadime? Söyle, sen de rahatla ben de." dedi bana doğru bir adım atarak. Onun adımına karşılık ben bir adım geriledim. Sağ elimin işaret parmağını ona doğru kaldırarak, "Seni sevmiyorum çünkü. Nefret ediyorum senden. Duydun mu? Nefret." dedim en içten ses tonumla. Afalladı. Bu kadarını beklemiyordu belli ki. Omuzları yenilgiyle düştü. "Sana geçmişi unutturmak istiyorum, kendimi affettirmek istiyorum. Sadece bir şans, tek bir şans veremez misin bana?" yalvarırcasına kurduğu cümleye karşı sadece sustum. "Fadime, ben senin yolunda bittim kızım. Çaresizliğimi görmüyor musun?" dedi kendini göstererek. Burukça gülümsedim. "Sen çaresizlik nedir nerden bileceksin? Hiç ben olmadın ki."

The key to my heart- erzey kurgum kalbimin anahtari