Πίσω από κάθε ήρεμη φωνή, μπορεί να κρύβεται ένα τέρας. Και πίσω από κάθε χαμόγελο, μια εκδίκηση που ωριμάζει σιωπηλά. Η Μαργαρίτα τον γνώρισε σε μια στιγμή αθωότητας. Πριν μάθει ποιος είναι. Πριν καταλάβει τι της πήρε. Όταν ένιωσε την αλήθεια να ξεγυμνώνεται, δεν ένιωσε φόβο. Ένιωσε μίσος. Καθαρό, απόλυτο μίσος. Χρόνια μετά, έχει έναν μόνο σκοπό: να τον δει να πληρώνει. Κάθε του λέξη, κάθε του βήμα, κάθε του ανάσα, να του τα στερήσει όπως της τα στέρησε κι εκείνος. Μια υπόθεση χωρίς σημασία φέρνει ξανά τα ονόματά τους στο ίδιο φάκελο. Μια συγκυρία τούς ενώνει, με τρόπο που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Κι εκείνη πρέπει να παίξει έναν ρόλο. Όχι αυτόν της αστυνομικού. Αλλά της συζύγου του... Γιατί κάποιες φορές, ο πιο επικίνδυνος εχθρός είναι αυτός που κοιμάται δίπλα σου.

Τι γίνεται όταν η γονείς σου, σου ετοιμάζουν έναν γάμο, πίσω από την πλάτη σου? Τι γίνεται όταν φτάνεις στα σκαλιά της εκκλησιάς και δεν έχεις δει ούτε μια φορά τον μέλλοντα σύζυγο σου? Μα για στάσου ποιος είπε ότι θα φτάσω μέχρι τα σκαλιά της εκκλησίας.

Ρέιν Τζόνσον Τον αγάπησα πιο βαθιά από όσο πίστευα ότι μπορώ. Κάθε βλέμμα, κάθε άγγιγμα, με τραβούσαν κοντά του. Ήξερα όμως, πως η αγάπη μου μπορεί να του στερήσει όσα ονειρευόταν. Έτσι, τον άφησα να φύγει. Προστατεύοντας τον, τον καταδίκασα να με χάσει. Άλεξ Τρίστεν Της άνοιξα την καρδιά μου. Της τα έδωσα όλα. Και τώρα που έφυγε, νιώθω το κενό της να μαραίνεται μέσα μου. Η ζωή όμως δεν περιμένει κανέναν. Θα προχωρήσω, κρατώντας μέσα μου το μπλε τριαντάφυλλο... σαν υπενθύμιση του τι δεν έπρεπε ποτέ να αφήσω να ανθίσει ξανά. Γιατί μερικές φορές, να αγαπάς σημαίνει να αφήνεις κάποιον να φύγει... ακόμα κι αν πονάει περισσότερο από κάθε άλλη φορά.