(Gerçek ailem kitabıdır.)

En çok beğendiğim askeri kurguları öneriyorumm. Kesinlikle pişman olmayacaksın. Söz. Asker sözü .

"VATAN SAĞOLSUN" X-Herşeyimsin Ötüken gülüşlüm. Artık sonsuza kadar benim ruhum seninde ruhundur. Hayırrr!!!!" Hayır,hayır,hayır!!! Demirleri ne kadar çekiştirsem de artık gücüm kalmamıştı,7 yıldır bana arkadaşlık daha doğrusu yoldaşlık ve kardeşlik eden kişiler gitmişti herkes gibi beni terk etmişlerdi. Can!!Bağırarak söylediğim cümleye ses gelmemişti.Adem,Hasan,Alp nolur uyanın ha?Gözlerimden düşen yaşlar bana hiç yardımcı olmuyordu. "BENİ BIRAKMAYIN NOLUR!!!" "Cevap gelmedi,kimse soruma cevap vermedi". Aren zaten öldü ruh onu öldürdü.Ruh ölümdü onun elleri kanlıydı.Gerçek ailem kurgusu aynanda da asker kurgusudur... Kitapta iki bölüm paralel kitap bölümüdür kod adı kızıl kraliçe ile paralel yaptık birdaha birleştirirmiyiz bilmiyorum.Diğer yazarın hesabı @Nazirem2010 Kitap düzenlenecektir. Ruh kategorisinde 2.liğimiz varr🏅26.12.2024 #güç🏅11 Astsubay & kıdemliüsteğmen 🥇 Kod Adı:Ruh ismindeki ilk kitaptır.🌌

Yüzbaşı Ayça Güçlüer... Bir zamanlar Bozkurt Timi'nin askeri... on kişilik timden geriye sadece dört kişi kalmıştı. O görevden sonra kimse eskisi gibi olmamıştı. Ne yaşandığı artık konuşulmadı, herkes susmuştu. Tim dağıtıldı, herkes farklı şehirlere gönderildi. Ayça'nın yolu ise Hakkâri'ye düştü. Artık Sancak Timi'nin komutanıydı... ama bazı görevler biter, bazıları insanın içinde devam eder. Ayça Güçlüer yeni hayatının başlangıcı olduğunu biliyor muydu?

Özel Kuvvetlerden ihrac edilen Yedi asker, tüm terör örgütlerini tek ele toplayan bir imparatorluğun ülkeyi ele geçirmesi üzerine göreve çağırılır. Alınacak intikamlar, tutulacak sözler, yarım kalan aşklar ve en önemlisi şehitlerin kanını yerde bırakmamak üzere arkalarına bakmadan tarih yazan atalarına yakışır şekilde savaşırlar. Savaş sadece silahla değil, akılla da yapılır. "Bize bir ülke bıraktı, bayrak bıraktı, marş bıraktı, özgürlük bıraktı, Cumhuriyet bıraktı. Bizim o mavi gözlüye sözümüz var. Bir daha Atatürk gelmeyecek bu ülkeye ama biz onun verdiği topraklarda doğup büyümüş evlatlar olarak hepimiz onun sarı saçından bir tel olacağız. Onun saçının teli bile olamayacağız belki ama uğraşacağız. Allah bu ülkeye bir daha İstiklal Marşı yazdırmayacak!" Sandalyelerimizi sertçe geriye atıp hepimiz selam verdik. "Emredersiniz komutanım!"

Asla pişman olmak istemiyordum! Buraya gelme sebebim de buydu, tek sebebim yani. Ölümle burun buruna olmak, onlarla yüzleşme hissi uyandırıyordu bende. Hayatım da verdiğim en değerli kararlardan biriydi buraya gelmek. Çok düşünmüştüm. 'En kötü ne olursa olsun' demiş kapıyı çarpıp çıkmıştım. Ve şimdi yıllar önce de' en kötü ne olacaksa olsun 'diyip çarpıp çıktığım kapının önündeydim. Hayallerime saygı duymayan insanları terketmiştim ve 8 yıl sonra tekrar terkettiğim yerde onların yanındaydım. Ama bu sefer hayallerimin fazlası vardı elimde... Asker olmak, aile olmak... Geçmişi tekrar yazmak... Pişman olup, keşke dememek...

17 yaşındayken en büyük abisinin şehit düşen Efnan Aşkın Mavi Özçelik'in babasını onu abisini cenazesinde kovması ve abisi ve ikizinin olaya seyirci kalmasında 10 yıl sonra 47. alay komutanlığında tekrardan karşılaşması bu karşılaşmanın hayatına neler getirdiği... belki yeni bir aşk tekrardan kardeşlik.. ve daha nicesi