Aşk her şehirde aynı mı yaşanır, yoksa bazı kalpler yalnızca bir şehre mi aittir? Peki ya bir kez kırılan bir hikaye başka bir zamanda, başka bir hayatta yeniden yazılabilir mi? Prag'ın sisli sokaklarında başlayan bir aşk, ani bir kayıpla parçalanır. Yıllar sonra İstanbul'da, yolları sessiz bir bakışla kesişir. Konuşamadıkları kelimeler, unutamadıkları anılar ve geçmişin gölgesi, yeniden kalplerini sarsar. Acı, aşk ve sırlar... hepsi bir anda gün yüzüne çıkmaya hazırdır.

❝sen bir kez geç kaldın, ben beklemeyi seneler önce o gün bıraktım.❞ !isfad kurgusu olan ebedi'nin ikinci kitabıdır.

❝bu düşmanlık ebedi fadime koçari, sevda gibi❞ ! isfad kurgusudur.

❝iso furtuna en yakın arkadaşıyla fadime koçari hakkında bir iddiaya girer.❞

"bir seni sevdim." [ismailfurtuna,fadimekoçari]

Fadime Koçari, abisinin isteği ile Furtuna şirketinde çalışmaya başlar. İsmail Furtuna ise bir ofisi bu hırçın Koçari kızı ile paylaşmayı hiç istememektedir.

"sen benim elimden yaşayacağım tüm duyguları aldın." [ismailfurtuna,fadimekoçari]

Yaşamak; çürümeyi, vadesi gelmiş bir borcu ötelemekten farksızdır. Kalbin atıyor; ama bu yaşam değil, kaçamadığın o prangayı diri tutan bir işkence ritmi. Damarlarında dolaşan artık kan değil; zihnine kazınmış, pıhtılaşmış bir hatıranın zehri. Sessizliğe gömdüğün o isim, her nefes alışında gırtlağına düğümlenen o bakış... Adını koymuyorsun, çünkü biliyorsun; o isim dile geldiği an, gerçek boğazına sarılacak. Bazı bağlar sevgiyle değil, intikamla dokunur. Yarası kapanmaz, kanı akmaz ama ruhunu çürütür. Sen kaçtığını sanırken o, her köşede seni bekler; sırtını dayadığın duvarda, gözlerini kapattığında göğüs kafesinde. Ve o an, tüm kaçışların beyhudeliğiyle yüzleşirsin. Bu bir karşılaşma değil. Bu, habis bir kaderin tahsilatıdır; ve bedeli, bizzat senin varlığındır.