"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara'ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara'da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza'nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara'ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Üniversiteyi bitirdikten sonra özgür olmak ve hayallerini gerçekleştirmek isteyen Sidem, Milano'da kendi halinde günlerini geçirirken iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine vize sorunu ile karşı karşıya kalır. En az kendisi kadar zor durumda olan bir yabancıdan hiç beklenmedik bir teklif alır. Sidem, yabancının teklifini umursamazken bir yandan da ülkesine geri dönmemenin yollarını arar. Babası, durumu öğrenip müdahale etmeye çalıştığında Sidem için yolun sonu gelmiştir. Her yanılgısı bir aksilik, her aksilik onu kat ettiği yoldan başlangıç noktasına götürürken, bu sefer başlangıç noktasının da ötesine geldiğini hisseder. Belki de her şeye yeniden başlamak gerekir. Bir yabancıyla. O gece onlara yıldızlar şahit etti, kader yeniden yazıldı artık onlar birbirlerinin çıkarları için aynı masaya oturmuş iki yabancıydı. Belki de zaman onları aynı masaya oturan iki yabancıdan daha fazlası yapacaktı.

"girdapa kapılmak tehlikelidir, zamanın ellerine kalmak vakit kaybıdır, babasının intikamını almaya gelen,oyuncu diye bilinen aslında hem mafya kızı hemde seri katil olan elzem istanbulda aşkını bulur."bunun yanı sıra kara borsa denen mafya üyelerinden oluşan bir grubun, bölge sahibi olan Barutların veliahtı Asil Akkan Barut,nâmıyla titreten yer altı adıyla "Deli Azrail olarak bilinir.

Bazen biri mavi, biri yeşil bir çift göz, karanlığı bile ikiye böle bilir. Gece, gözlerinde iki renk, kalbinde iki hayat taşır: geçmiş ve gelecek. Arkadaşları ile yeni taşındığı okulda sıradan bir başlangıç yapmayı umarken, kendini kalbinin hızına yetişemediği dostluklarla ve bakışlarınd a kaybolduğu -Akay'da- bulur. Ama bir gece var ki... 5 Haziran. Bir balo. Bir çığlık. Ve... bir ceset. Gece ve arkadaşları okulda değildi belki, ama artık olayların tam ortasındalardı. Her adımda bir sır, her bakışta bir şüphe saklı. Aşkın ve karanlığın iç içe geçtiği bu hikayede, her dost masum değildir. Bazı gerçeklerse gözle değil kalple görülür. "İki renk aradında", gençlik, aşk, kayıplar ve çözülemeyen sırlarla örtülü soluksuz bir kurgu. İki renk aradında, sadece bir aşk değil... kendini bulma, affetme ve yeniden başlama hikeyesi. Biri mavi... Biri yeşil... Gece'nin gözleri iki farklı hikayeyi anlatıyor. 🌙🐣

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Yeni nakil olan Derin Yıldız, yakın arkadaşı Eylül sayesinde Zirve Koleji'ne hızlıca uyum sağlar ve kısa sürede onun arkadaş grubuna dahil olur. Her şey yoluna girmiş gibi görünse de Derin'in eski okulunda yaşadığı olaylar peşini bırakmaz ve geçmişi yeniden karşısına çıkar. Bu sırada Derin, okulun basketbol kaptanı Emir ile aynı arkadaş grubunda olup, tanışır ve hayatının aşkına doğru sürüklenir. Arkadaş grubu birlikte turnuvalara katılmak, mezuniyet partisi gibi ve unutulmayacak anılar biriktirir. Fakat lise bittikten sonra Derin, bazı sebepler yüzünden sevgilisinden ayrılmak zorunda kalır. Yıllar sonra ise kader onları aynı üniversite kampüsünde yeniden karşılaştırır... ve yarım kalan her şey tekrar başlar.

Kardeşinin vefatının ardından yazlığında küçüklükten beri en yakın arkadaş grubu ile bazı sebepler yüzünden arası bozulur. 2 sene sonrasında yazlığa tekrar geldiğinde Lina tek başınayken o arkadaşlarını birlikte takılırken görür ve onlarla barışmaya çalışır. Bunların ardından arkadaş gruplarına yeni bir çocuk girer ve aynı zamanda arkadaşları ile barışıp hayatının aşkını bulur

"Davetiye mi bekliyorsunuz?" ...Bir cümle nasıl iki insanın yollarını tehlike ile birleştirebilirdiki. Birbirinin varlığından habersiz iki insan bir alçak yüzünden yan yana gelmişlerdi. Peki ya bu yolda onları neler bekliyor olabilirdi ki alt tarafı adalete teslim edecektiler. Farklı kişilikler , farklı kültürler farklı bağlar fakat tek bir ortak yön vardı... Merhabalarr umarım sevgili okurlarım veya okuyucularım ben Esma 1 yıldır aklımda olan kurgum ile sizlerin önüne çıkmış bulunmaktayız. Bu yolda Şimdiden benimle olan herkese teşekkür ederim...

Urfa'ya yeni atanan bir cumhuriyet savcısı ve onu karşılayacak olan urfanın acımasız ağasının hikayesi

"Sen benim karım olamazsın," dedi, sesimi çıkarmadım. Çıkarmayacaktım da. "Bana yalan söyle, inkar et, bir şey yap ama o olmadığını söyle..." Kafamı bile kaldıramadım. Gözlerimdeki yaşlar akmaya devam ederken hıçkıramadım bile. "Sana hiçbir zaman yalan söylemedim, söylemem de." "Bana ihanet ettin," demesiyle kafamı kaldırırken hızla iki yana salladım. "Beni geç, sen bize ihanet ettin." Hayır, ihanet yoktu. "Ben bu kapıdan çıktıktan sonra bir daha senin yüzüne bakar mıyım sanıyorsun?" Ellerimi masaya vurduğumda benim bile canım yanarken gözlerini kırpıştırdı, canımın yandığını biliyordu. "Sen, kendine bakmadan beni suçlayamazsın. Benim bir açıklamam var, dinlemiyorsun bile!" "Bitti," dediğinde ağlamam da durmuştu, gözyaşlarımda. "Hani demiştin ya bana, her şey bitti, diye..." Yerinden kalktığında bunu yapmamasını diledim, dönüşü yoktu. "Asıl her şey şimdi bitti, bizim için oluşturduğum tüm köprüleri yıktın. Yolları yaktın." Yanıma eğildi. "Sen. Beni. Öldürdün." Ona hiçbir şey olmamıştı. Olan her şey banaydı. Ölmüş olan da ölecek olan da bendim, her zaman.