Ben Açılay Ahenk, soyadım ise belli değil. Şaka yapmıyorum bu arada, ciddi anlamda belli değil. Atalay mıyım yoksa Akman mı? Orasını da artık test belirleyecek. Siz şimdi ne testi de dersiniz ama demeyin ben açıklayayım; DNA testi. Buraya nereden geldiğimizi sorarsanız valla ben bile bilmiyorum. Benim tek amacım, ablamın sarı civcivi olarak manitansı'nın getirdiği çikolata dolgulu kek kutularını almaktı. Bakın dikkatinizi çekiyorum. KUTULAR. Tamı tamına beş kutudan bahsediyorum! Sonra ne mi oldu? Orasını da artık bende bilmiyorum bana daha bilgilendirme gelmedi ama siz hikayemi okuyarak öğrenebilirsiniz. Çekinmeyin çekinmeyin buyurun girin. Yalnız ayakkabıları çıkarın anamdan terlik yiyebilirim. Ki benim canım kıymetli lütfen. Sağ ayakla girin bu arada ve de besmele çekip, bir sure veya dua okuyun. Allah sabır versin size ve bize. BAŞARILAR #1 KARDEŞ SIRALAMASINDA 25/02/2024 #1KAOS SIRALAMASINDA 05/03/2024

Hipofosfatazya hastalığı olan Maya, gerçek ailesine alışmakta zorlanacak mıydı? Ön yargılı olan kendisi mi olacaktı yoksa yeni tanıştığı aşiret ailesi mi?

Henüz 17 yaşına yeni giren İnci, babasına gelen telefon ile hastanede başka bir bebek ile karıştırıldığını öğrenir. Tüm hayatı zenginlik, maddi güç içinde geçerken asıl sevgiden çok uzaktı. Yeni hayatı ile eski hayatındaki farklara alışabilecek miydi, beraber görelim...

Doğdum doğalı inatçılık kanımda vardı. Bir şeyi söke söke öğrenirdim . Tüm hayatımın yalan olduğunu, gerçek ailemin varlığını öğrendiğimde beni kimse tutamaz. Kim olduğumu öğrenecektim. Öyle yada böyle. Bu düğüm çözülecekti..

#nefret=1✓' 02.01.26 #Acı=1✓' 20.01.26 #Dram=1✓'03.02.26 🐚 Ona bir isim vermeyecek misiniz?" diye sordu koruması, sesi tedirgindi ama merakını saklayamıyordu. " Yazgı..." dedi yavaşça. Sözcük dudaklarından bir kılıç gibi değil, yorgun bir dua gibi döküldü. "Çünkü kaderini kimse seçemez. O da seçemeyecek." Koruma susmuştu, sadece dinliyordu. Adam derin bir nefes aldı, gözlerini korumanın gözlerine dikti. " Mira...Çünkü bazen kaderin içinden bir mucize doğar." 🐚 Kitabımda başka kitapların reklamı yapılmasın lütfen 🙏🏼

17 yaşında birbirinden habersiz olan ikizler ve yıllarca onların hasretini çeken Karademir ailesi Üvey ailesi ile birlikte Makedonya'da yaşayan Eftelya Tomris 5 yaşında kaçırılan ve yetimhanede büyüyen Emir Teoman Bu ikizler beklenmedik anda asla haberleri olmazken karşılaşırlarsa Ardından ise öz aileleriyle yaşamaya başlarlarsa Neler olur?

Bu hayatta nefret ettiğim 2 şey var biri korkunç köpekler diğeri ise dişçiler! Peki abilerinden birinin dişci olduğunu ögrenen deniz ne tepki vericek? Merak ediyorsanız başlıyalım hadi Başlama tarihi:28/04/2024

Eğlence amaçlı yazdığım bir Gerçek Ailem kurgusudur. ... "Baysoy değilim." Dedi. Ardından "Tekrar et!" Diye bağırdı her zaman ki gibi. "Baysoy değilim." Dedim sakince, artık alışmıştım. "Yeniden!" Diye bağırdı bu sefer. "Ben Baysoy değilim!" YENİDEN 𝕋𝕖𝕜𝕣𝕒𝕣 𝔼𝕥

☆"Kayla ne biçim isim Rus musun sen?" "Hatırlatma travması var" 𝙺𝚊𝚙𝚊𝚔 𝚝𝚊𝚜𝚊𝚛ı𝚖ı𝚗ı 𝚢𝚊𝚙𝚊𝚗 𝚞̈𝚜𝚝𝚊𝚍 : @Nehirleradamolmaz__ Eveet dadaşlar, bu kitabımızda önyargı yok. E ne var reis? Dediğinizi duyar gibiyim Gülmekten YARILACAĞINIZ anlar Ve bol bol duygusal sahneler, ENTRİKA FİTNE FESAT herşey var şans verirsiniz gari😝❤‍🔥🧨

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.