Hyuntak düşüncelerinden kaçmak,onları sıkıştırıp kalbinin en derinlerine atmak istiyordu. Kaçış yolu olarak da mavi paketli sigaraları kullanıyordu.Sigara içtiğinde tüm bu saçmalıkları susturabildiğini hissediyordu. Seongje ise onun sigara içmesinden hoşlanıyor ve bunun bir takıntıya dönüştüğünün bile farkına varamıyordu. Birbirinden nefret eden bu iki kişi bir sigara alevinin altında bir araya gelmekten kendilerini alamıyorlardı. Biri acıyla başa çıkmak için seçebileceği en yanlış yolu seçmiş biri de, duygularını en açmaması gereken kişiye açmıştı.

Gotak, tüm tekvando kariyeri bittikten sonra bile dik durmuştu. En iyi yaptığı şey dik durmaktı çünkü. Ancak okula yeni gelen Sieun adında bir çocuk ve şehre geri dönen kız kardeşi yüzünden daha meşguldü. Ama en büyük düşmanı Geum Seongje bir anda Sieun ile ilgilenmeye başlamıştı. Ve Gotak kesinlikle bu durumdan memnun değildi.

"En sevdiğim renk kırmızı, sen de en güzel tonusun..." Geum Seongje'nin kişiliği, geceleri sabah olduğundan çok farklıydı.

!! Yetişkin içerik Seongje, Gotak'ın yarasıydı; yumruklarla açılmayan, bakışlarla kanatan bir yara. Ama aynı zamanda, o yarayı kapayan tek kişiydi de. Gotak'ın kalbi, Seongje yüzünden yanarken yine onun varlığıyla teselli buluyordu. Seongje'nin gülümsemesi, yumruklarının açtığı yerden daha derin iz bırakıyordu. Çünkü bazen aşk, yaranın kendisinden de derin olurdu. "Yarayı unutturan aşk, yaradan da derin."

"Sana bakmak bile midemi bulandırıyor." Hyeon-tak için Seong-je, hayatındaki en büyük yaraydı. Ama bazen yaraların kapanması için, insan en çok nefret ettiği kişiye bakmak zorunda kalır. Nefret mi, yoksa daha karanlık bir şey mi onları birbirine bağlıyordu?

Seongje, Hyuntak'ı sanki bir ateş gibi sarıp sarmalıyordu. Sonunda aynı ateşin alevleri tarafından yakılacağını ise hiç beklemiyordu. Peki ya siz, İlk arkadaşınızı hatırlıyor musunuz?

seni sikebilecek kadar kafam ayık. ㅤ ㅤ ㅤ smutshotㅤ,, ㅤwooyoung × suho.

"Seni," dedi o tanıdık, tehditkâr ses tonuyla. "Geberteceğim." Buna karşılık olarak zerre korku duymadı içinde, onu ciddiye almadığını göstererek kahkaha attı yalnızca. Bu hareketi karşısındaki çocuğun yumruklarını ceplerinde sıkıca sıkmasına, öldürücü bakışlar atmasına sebep oldu. Nihayetinde ona en az onun taşıdığı ağırlığınca ciddiyeti gösterek yaklaştı usul adımlarla. Ne bir korku, ne bir telaş. İçinde halihazırda yanan intikam ateşi haricinde bir şey hissedemiyor, düşünemiyordu da. "Göreceğiz." diyebildi. Ciddiyet çatırdadı yüzündeki alaycı gülümsemeyle. "Oraya tekrar çıktığımızda kim kimi ringe gömüyormuş göreceğiz, Ahn Suho." kang wooyoung x ahn suho fikidir -gecici (?) olarak devam etmior