Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

"Sen hiç gitmedin?" "Senden hiç gitmedim." "Hep yanımdaydın?" "Hep." "Peki neden benden uzak durdun?" "Yapmadığım şeyler için savaş veriyordum. Ölüme yürürken sana ümitler veremezdim." "Şimdi değişen ne?" "Ölüme giderken kazandım. Zor oldu ama başardım. İlk vazgeçmek zorunda olduğum seni, yeniden kazanmaya geldim." ~Hayal ile gerçek arasındaki ince çizgide ilerleyen bir hikaye...

İhanetin gölgesinde kalan bir evren... Perilerin diyarı Valery'de, sürgün edilmiş isimler ve sırlarla dolu bir şehir. Melin, Lunaria şehrine gerçeği öğrenmek için gelir. Başına gelecek felaketlerden habersiz, hislerine güvenerek attığı her adımda kendini yaklaşan bir karanlığın içinde bulur. Ona eşlik eden bir grup gençle yıllardır süregelen ihanetin yankısı olurlar. -Bu hikâye acele etmiyor. Olaylar sakin ilerlerken aksiyon ve gerilim yavaş yavaş kendini göstermeye başlıyor. Ben bu tempoyu seviyorum, umarım siz de seversiniz.-