Kitaba başlamadan önce söyliyeyim ki, cringe bir kitap. Ergenlik zamanımda yazmıştım. Ona göre okuyun lütfen. Tuğba, zorbalık gördüğü eski okulundan, ikizi Talha'nın zorbalık gördüğünü fark etmesiyle ayrılır. Yeni bir liseye yazılır. Aktar lisesi. Ama Tuğba ve Talha, Aktar Lisesinin en haylaz, en sorunlu, en komik, en iyi ortamlı sınıfı olan 11/D'ye gideceklerinden bir haberdirler...

Bu bir bağımlının değil, bağlılığın hikayesi... Aykut'un en yakın arkadaşı, Mısra'nın en yakın arkadaşını aldatınca metal bölümü sınıfı ve ressamlık bölümü sınıfı arasında düşmanlık kaçınılmaz olmuştu. 5000 kişilik lisenin acımasız reisine kafa tutan Mısra, Aykut'un acımasız olduğu tarafı öğrenmiş, ona yardım etmeye başlamıştı. Başına geleceklerden bir haber fedakarlık yapıyordu garibim. Çünkü neden yapmasındı? O Mısra Türkmen'di, dediğini yapar, istediğini alırdı. Aldı da. O Aykut reisse, ben de Mısra reisim diyerek çıktığı yolda reislerin savaşı neye dönebilirdi ki, aşktan başka? Bu savaşın galibi ne ressamlık sınıfı oldu, ne metal sınıfı... Bu savaşın tek bir galibi vardı, o da AŞK...

Öksürük sesi duymamla gözlerimin oraya çevrilmesi bir oldu. Karşımda duran adamla yanaklarımın ısısı kendini belli etmeye başlamıştı. Gözlerim o hariç her yerde dolaşmaya başladı. Bu adam Leyla'nın abisi olmalıydı! Kulağıma gelen ayak sesleri ile gözlerimi oraya cevirmemek için kendimi zor tuttum. Bunumun ucuna gelen gözlüklerimi düzeltip, önüme gelen saç tutamlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdım. Karşımda duran ayakkabılarla kaşlarım hafif çatıldı gözlerimi ona çevirdiğimde bana bakan koyu kahve gözleri ile yutkundum. Korkutucu ve çekici dedikleri kadar vardı. Yakından gerçekten yakışıklı bir adamdı. "Sen kimsin? Ne işin var burada?" Sert sesiyle sırt çantama daha sıkı tutundum. "Ben-" Leyla'nın merdivenlerden indiğini görmemle rahat bir nefes verdim. "Al canım teşekkür ederim. Seni de buraya kadar yordum, senin sayende bu derstende geçebileceğim. Sözün var bak bir gün kahve ısmarlayacağım ona göre!" Gülümseyerek söylediği sözlerle tebessüm ettim. Elinde tuttuğu ders notlarımı alarak çantama yerleştirdim. Yanında duran abisini yeni farketmiş olacak ki ona doğru döndü. "Senin ne işin var abi bu saatte?" Tedirgin çıkan sesiyle bende karşımda duran adama baktım. O gözlerini benden çekip kardeşine bakarak cevabını verdi. "Hesap sorma, dersine çalış!" Diyerek yanımızdan uzaklaştı. Leyla önüne dönüp gözlerini kapatıp bir kaç cümle fısıldadı. "Allah'ım nolur! düşündüğüm şey olmasın" gözlerini birden açıp bana bakınca amansızca ona bakakaldım. Sorun yok dercesine bana gülümsedi. Daha fazla o atmosferde duramayıp çıkışa doğru yürüdüm. Keşke buraya hic gelmeseydim dedim içimden. Kapıdan dışarıya çıktıktan sonra Leyla'nın bana dönüp sarılmasıyla olduğum yerde kaldım. "Özür dilerim." Demesiyle kaşlarımı çattım. Benden ayrılıp içeriye girip kapıyı kapattı. Bunlar ailecek garipti

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

(Dokuz Yayınları aracılığı ile basılmıştır ve kitap versiyonununda ek sahneler vardır. Kitap devam ediyor) "Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka kişiler olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)

Yıkım ve Yara. Bu iki dost insanoğlunun hayatını ne kadar etkileyebilir? İki doktor. Beş hasta. İki Psikiyatrist yarası derin beş hastasını özel bir eve yerleştirir. Zaman geçtikçe hastaları inceleyen ve gidişatlarını basına yollayan doktorlar evde çıkacak karmaşalardan ve aşk meselelerinden bir haberdir. Zaman ilerledikçe iş yalnızca bir psikiyatrik deney olmaktan çıkar. (...) "Yetişkinlik çocukluğun eseridir." Demiştim zamanında. Kimse ciddiye almamıştı. "Yaralı insan çabuk bağlanır." Demiştim sonra. Bu kez herkes ikna olmuştu. Bu evdeki herkes içinden bir şey bulmuştu çünkü... Yazardan: Her hafta cuma günü yeni bölüm!!!

Geçmiş sadece geçmiş midir? Yoksa gelecek hayatımızı oluşturan bir gerçeklik midir? On sekiz yaşına gelen Gece, evinden kaçarken geçmişinden kaçamayacağının farkında değildir. Devlete ait gizli bir teşkilatta Alınan görevler renkler ile temsil edilir. Yeşiller, turuncular ve kırmızılar. Şans eseri bu teşkilata katılma şansı elde eden Gece, Defne, Aras ve Mert, Güneş Çocuk Esirgeme Yurdunun gizli araştırma örgütüne dahil olurlar. Ölen çocuklar neden ölüyordu? Veya gerçekten ölüyor muydu? "Çünkü acı gidenin değil kalanın hikayesidir. Bu hikaye gitmeyi seçenlere ithaf edilmiştir." - *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.*

Kötü kızlar hiçbir zaman kazanamazlar. Ve bu hikayenin kötü kızı benim.

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara'ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara'da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza'nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara'ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.