Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

Herkesin çocukken elbet bir korkusu vardır. Bazılarının karanlık, bazılarının böcekler yada kaybolmak.. Hatırlamaya çalışıyorum da.. Benim çocukluk korkum neydi? Karanlıktan korkuyor muydum? "Hayır" ama neden korkmuyordum? Oysaki masum bir çocuk karanlıktan korkmaz mıydı? Peki benim neden karanlık yuvam olmuş, susmak konuşmak olmuş, sessizlik gizli çığlıklar, çığlıklar ise asıl duygular? Hatırlıyorum hayatımı mahveden korkuyu. Daha küçük yaşta olgunlaşmak zorunda kaldığım o travma sebebimi. En korktuğum en nefret ettiğim istesemde bi türlü kurtulamadığım o travmam neden, neden, babamdı..?