"Maçı kaybetmiş olabilirsin ama aşkta hala şansın var." •evren eren elmalı •texting

Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bütün aşk hikayeleri şehre bir yabancı gelir ve öyle başlar... "Cihangir," ilk defa adını söylemiştim ve ela gözleri büyüdü. Bu manzaraya hep bakmak istediğimi artık biliyordum. Yeni yeşeren sakallarına dokunmak istedim ama yapamadım. Mahallenin ortasında ona yakın olmak ikimiz içinde sorun olacaktı. "Söyle serçe'm," yine serçe demişti. Neden dediğini hala söylemiyordu. "İyi ki varsın Cihangir." Gözleri ışıldadı. "Sayende Serçe'm," kalbim kendini belli edercesine çırpınmaya başladı. Bakışlarımı ondan çekmedim, görsün istedim. Kalbimi gözlerimde görsün istedim. Gördü. Anladı. Gülümsedi. Elimi kalbine uzattı. "Aynı atmaz mı sanıyorsun, bak küçük bir serçe için nasıl atıyor." Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

"Büyük cümleler kurmak için yanlış bir zamandayız Demir." sesimi sakin tutmaya çalışarak konuştum. Aramıza ördüğüm duvarlar bir günde yıkılacak kadar ince değildi. "Buradayım çünkü Umut'un sana ihtiyacı var. Buradayım çünkü artık eski gücüm yok. Ama bu, her şeyin eskisi gibi olacağı anlamına gelmiyor." ​Demir, bu sözlerimle geri adım atmadı. Aksine, kucağındaki Umut ile koltukta hafifçe öne doğru eğildi, aramızdaki mesafeyi azaltırken gözleri parladı. ​"Eskisi gibi olmasını isteyen kim?" dedi fısıltıyla. "Eskisi bizi bu hale getirdi. Ben yenisinin peşindeyim. Sen beni affedene, o kapıyı bana içeriden açana kadar eşiğinde beklemeye razıyım. İster bir gün sürsün, ister sonsuza kadar sürsün." ... Ülkenin ileri gelen isimlerinden ayrıca yer altı dünyasında da oldukça bahsi geçen Demir Sancaktar'ın, karısı Hazal'ı daha ona hamilelik haberini veremeden hain bellemesiyle ikilinin arasına giren mesafeler dünyalarını alt üst eder.

Aşk... cehennemin ateşi olacak kadar günahkar olan aşk. İntihar edecek olan umutların kendini astığı ip olan aşk. Sancılı geçen bir doğumun ardından duyulan ilk ağlama sesi, ölmek üzere olan bir adamın son nefesi olan aşk... Mahalle Kurgusudur. +18 ögeler içermektedir!

"Bizi bilmelerinden korktuğun herkes bu gece senin durmam için attığın çığlıkları duyacak," Önüme gelen saçı kulağımın arkasına ittirdi. "Ve ben sabaha kadar asla durmayacağım."

➥ Alina, uzun zamandır abisinin en yakın arkadaşına aşıktı. texting ARKADASLAR BILIYOM İTÜDE TIP YOK😭

Yirmi beş yaşındaki Rüya'nın tek hayali evlenmek değil, yaşamaktır. Son beş yılını annesinin bitmek bilmeyen görücü seferberliğinden kaçarak geçirmiş, önüne çıkan her talibe kendince bir bahane bulmuştur. İkinci üniversitesini bitirip hayatın tadını çıkarmak isterken, yirmi üç yaşında yaşadığı talihsiz bir olay yüzünden üniversitedeki bir öğretim üyesinden köşe bucak kaçmaktadır. Demir Altan ise bambaşka bir savaşın içindedir. Bir yanda annesinin evlilik baskıları, diğer yanda yıllardır kalbinin en gizli köşesinde taşıdığı çocukluk hatırası... Yirmi sekiz yaşındaki asker, küçücük bir kızken gözlerine baktığı kişiyi hiç unutmamıştır. Ve bir gün, onu gerçekten bulur. Hem de gözlerinden tanıyarak. Demir, Rüya'yı kaybetmemek için türlü oyunlara başvururken kendilerini istemedikleri bir evliliğin içinde bulurlar. Fakat bazı oyunlar yalnızca kalpleri değil, kaderleri de birbirine bağlar. Bu çetrefilli oyunda Demir, kaderin sevdiği kadını bir gün karşısına hiç beklemediği bir şekilde çıkaracağından habersizdir. Önemli bir görevin ortasında kurban rolünde beklemiyordur. Rüya ise sahte kocasının asker olduğundan bile bihaber, hayatını gelişi güzel yaşamaya devam ederken bir anda kendini altüst olmuş bir dünyanın içinde bulur.

"Miran," dedi Haşmet Ağa, sesi yorgun ama vakurdu. "Hüküm verildi. Kan dökülmeyecek. Azat Akça'nın yaptığı hatanın bedeli, bir canla değil, bir hayatla ödenecek." Miran, dişlerini sıktı. Çenesi seğirdi. "Berdel," dedi tükürürcesine. "Bacımı kaçıran o itin günahını, hiç görmediğim bir kadın mı çekecek baba? Benim töremde kadınla hesap kapatmak var mıydı?" "Töre budur oğul," dedi Haşmet Ağa, elini oğlunun omuzuna koyarak. "Oğlan kızı kaçırdı, kızın abisi de kızı alacak. Başka yolu yok. Akça aşireti o kızı yarın sabah Diyarbakır'dan yola çıkaracak. Adı Zümrüt'müş. Duymuşsundur belki..." Miran, sertçe güldü. "Güzelliği dilden dile dolaşan Zümrüt... İsterse dünya güzeli olsun baba, benim gözümde o bir esirdir. Bir kefaret borcudur."

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musun?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmedin mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldin?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Yıllarca evlat acısıyla yüreği yanan bir baba... Babasız büyümüş bir kadın... Yıllar sonra öğrenilen gerçekler... (GERÇEK AİLEM+ASKER) •••••• Oldukça farklı versiyonnnn🫶🏻 Beğeneceğinizi düşünüyorum...🙃 •••••• (Düzenli bölüm geliyor.) ••Bu kitapta geçen olaylar ve karakterler yazarın hayal gücüne dayalı bir...kurgudur.•• ••Tüm hakları saklıdır. Yazarın izni olmadan kopyalanamaz ve kullanılamaz.••