He was her rock, her best friend, her first love. He became her worst nightmare, her tormentor, her captor She was his everything. His obsession. Their story should have ended with that court case, but he's found a way back to her, and he won't give her another opportunity to escape. Not this time. ------------------------------------------- Shivering, I sobbed out, unable to speak, unable to move. "Shh, shh, now baby-girl, it's alright, you're safe, don't cry" he soothed, moving closer to me. "N-Noah, I w-want to go home," I sobbed, feeling weak from my inability to talk without stuttering. A gasp left my parted lips as his hand forcefully connected with my cheek, "You are home, so I don't want to hear that crap from you, okay?" shaking, I looked down at my feet, his gaze too menacing to hold. "I said, do you understand" he spit through clenched teeth, "y-yes, I'm sorry" I whispered, a new wave of tears making their appearance. "Good girl, now I need you to keep being a good girl, okay?" nodding, my eyes met his dark ones. His form towered over me, making me feel small and irrelevant. "Words, Embry!" He demanded as I stuttered out a quiet yes. I studied him cautiously as he walked towards the far end of the room, shuffling through drawers before stalking back towards me and crouching down. I sucked in a breath as I saw the knife in his hand, his face held a mischievous grin as it glinted in the light. "Now baby-girl, you see, as much as I hate to, you need to be punished, do you know why?" Warning! This story is for mature audience, it contains strong language, abuse, mature themes and sensitive topics. Please enjoy, -Aphrodite.

Güçsüz, çekici ve hayat dolu kadınları kaçırıp yalvartan erkeğimiz bir gün bakışlarında hiç enerji kalmamış, güçlü ve bakire kızımızı gözüne kestirir. BİTTİ

Yıllardır seninle aynı oda da seni uyurken izlemenin hayalini kurmak nasıl bir " saplantı" biliyor musun. Ne istiyorsun Han? Sadece seni izlemek ve sana doymak istiyorum Gökçe.. +18 bölümler vardır.

TUTSAK SERİSİ I 11 ay boyunca insanlarla iletişim kurmadan, dağda izbe bir kulübede kurt köpeğiyle yaşayan Bora'nın kulübesinin önünde turuncu saçlı bir kadın bayılır. Alina, psikopat nişanlısıyla evlenmemek için kaçarken hayatını kurtaran ve hiç konuşmayan o iri yarı adama aşık olur. Yanında kalabilmek için cazibesi ve cesaretiyle adamı kendine aşık etmeye çalışır. Sıradan ve kendi halinde sandığı Bora'nın geçmişi, tahmin ettiğinden daha karanlıktır. *18 yaş üstü okuyucuları için uygundur. Tetikleyici unsurlar barındırabilir. *Bu kitapta sağlıklı seven bir erkek karakter yok. *Karanlık ve can yakıcı bir dark romance.

Bir kız düşünün daha 17 yaşindayken ona takıntılı olan bir mafyayla evlendiğini ve tamda 18 yaş gününde zorla evlendirildiği adam ona tecavüz eder ve bu ilişkiden bir oğulları olur. Ve Tam 21 yaşında hayatının acı gerçekleri öğrenir. Baran bozkurt&Lale bozkurt

Bir adam, beni yangına çevirmişti. Bir adam, benliğimi bozmuştu tereddütsüz. Ve bir adam benim cennetimin ateşi olmaya ant içmişti ansızın... O adam acımasızdı. Acımasızlığın zirvesini yaşıyordu. O adam, karanlığın elli tonunda nefes alıyordu, acıyı seviyordu. Acıtmayı, yakmayı seviyordu. İçerisindeki ateşi etrafına püskürerek körlemeye meiliydi. Bir adam seviyordu acıtmayı.. bir adam, karanlığın kralığını üstelemişti severek. O adamdı işte acımasız olan. O acımasızın vücut bulmuş haliydi. Ben ise kanatlarında renk biriktiren küçük bir kelebeğim. Bir yanım uçurum dibi bile belli değil, diğer yanım ise karanlık ve tutsak. Etrafım mı çok karanlık, yoksa hayatım mı çok siyah? Karanlığa karşı koyuyordum. Onu üzerimden kaldırmaya çalışıyordum sadece direniyordum. Sonra beni tam olarak ezmesine izin verdim ve ben.. ve ben karanlıkla bütünleştim. Kapak tasarımı - #JuliaKarli

"SEVMIYORUM SENI!, ISTEMIYORUM!, NEFRET EDIYORUM SENDEN!,ANLAMIYORMUSUN HÂLÂ?" "SEVECEKSIN LAN! SEVECEKSIN!, BEN SENI NASIL DELI GIBI SEVIYORSAM ,SEN DE ÖYLE SEVECEKSIN, BENDEN KAÇAMAZSIN SARE! BUNU O KAFANA SOK!" "HAYIR, SURATINI GÖRMEYE DAYANAMIYORUM, MIDEM BULANIYOR, NEFESIN, KOKUN, HAREKETLERIN HEPSINDEN NEFERET EDIYORUM!" Gün içinde bilmem kaçıncı defa söylüyodum bu kelimeleri her defasinda da ayni cevabı alıyordum, yıllardır değişmeyen ve her defasinda ondan bir az daha nefret etmeme sebep olan o cevap: "Benim sevgim ikimize de yeter karıcığım" Yaptığı zoraki evlilik onu bıktırmıştı, onu sevdiğni söyleyen bi adam sürekli ona fiziksel ve psikolojik şiddet uyguluyor, acı çektiriyordu, yaptığı yersiz kıskançlıklar yüzünden ona bakan kaç kişiyi ölmekten beter etmişti, kocası olacak o adam evden çıkmasına izin vermiyor,sürekli kilit altında tutuyordu onu, artık bıkmıştı bu cehennem gibi olan kağıt üstü evlilikten. Sonra bi adam gelir... Onu bu cehennemden kurtarmaya gelen bir adam, Sare'nin gerçek kimliğini bulan bi adam, Genç kız gerçek adını öreniyor, yaşadığı hayatın koca bir yalan olduğunu anlıyor... Dengeler değişiyor, gelen bu adam tüm dengeleri bozuyor, kim dost? Kim düşman? Teraziyi tersine çeviren biriydi O... Barlas Demir Soykır.

Adamlar evdekileri etkisiz hâle getirmek için yüzlerine sprey sıktı; nefesleri ağırlaştı, göz kapakları kapanıyordu. Meyra da dahil herkes derin bir uykunun etkisi altına girdi. Abbas, kimsenin onu böyle görmesine izin veremezdi. Tek başına, dikkatle Meyra'nın odasına girdi. Meyra...
Öylesine güzel ve huzurluydu ki, bir melek gibi yatıyordu. Abbas bir süre sessizce izledi, yüzüne dokundu, nefesini içine çekti. Kollarını yavaşça uzattı ve onu kucakladı. Meyra hâlâ spreyin etkisiyle derin bir uykudaydı. Abbas, kollarında taşıdığı güzelliği incitmemeye özen gösteriyordu. Adamlar evde hiçbir iz bırakmamış gibiydi. Geriye sadece sessizlik kalmıştı. Evdekiler uyandığında, Meyra'yı yok olmuş sanacaklardı. Abbas'ın yaptığı en büyük kötülük buydu: Meyra'yı ailesinden, sevdiklerinden ve hayatından koparmak... Ama kalbine söz geçiremiyordu. Arabaya bindiklerinde, Abbas onu kucağında sıkıca sardı. Boynunu ve saçlarını koklarken kendini zor tutuyordu; öfke ve arzu arasında bir savaş veriyordu. Nikaha kadar sabretmek zorundaydı. Bu gece, Abbas ve Meyra başka bir ülkeye uçacaktı. Meyra sabah uyandığında bambaşka bir hayatın kapılarını aralayacaktı. Başta isyan edecek, ağlayacak, ama Abbas'tan başka bir çıkış yolu olmadığını anlayacaktı.

Kaç dakika koştum bilmiyorum ama gözlerimi kapatmıştım. En son korna sesi ile kendime geldim. Korkudan gözlerimi zar zor açtım. Yolun ortasında arabanın önüne atmıştım kendimi resmen. Arabadan bir adam inip benim olduğum tarafa gelmeye başladı. "Hanım efendi, iyi misiniz?" Telaşlı sesimle konuşmaya çalıştım. "Lütfen yardım edin bana, o... o beni bulacak." "Kim?" "A-" dememe kalmadan silah sesleri duydum. ___________________________________________ dikkat; argo kelimeler ve şiddet vardır.Ona göre okuyunuz!

Bir kadın hep susmak zorunda mıdır? Ya da susmak zorunda mı bırakılır? Nehir, tam da o kadınlardan biriydi. Üç yıldır susturulan, susmak zorunda bırakılan bir kadındı. Ama her şeyden önce bir anneydi. Cani bir adamdan olan çocuğunun annesiydi. Ve o çocuk, Nehir için kendi canından bile daha kıymetliydi.